Twój przewodnik dotyczący rozpoczęcia leczenia SM

O co zapytać lekarza
Cele leczenia
Opcje leczenia
Na wynos

Istnieją cztery główne typy stwardnienia rozsianego (MS) i rzutowo-remisyjna postać stwardnienia rozsianego (RRMS) są najczęstsze. Jest to również typ, który większość ludzi otrzymuje jako pierwszą diagnozę.

Obecnie istnieje 20 różnych leków zatwierdzonych przez Food and Drug Administration (FDA), aby zapobiegać uszkodzeniom mózgu i rdzenia kręgowego, które prowadzą do objawów SM. Są one często określane jako „leki modyfikujące przebieg choroby” ze względu na ich zdolność do spowalniania postępu SM.

Rozpoczynając pierwszą terapię SM, oto kilka rzeczy, które powinieneś wiedzieć o lekach w przypadku RRMS, w jaki sposób mogą Ci pomóc i jakie skutki uboczne mogą powodować.

Pytania do lekarza

Zanim wrócisz do domu z nowym planem leczenia, oto kilka pytania, które należy zadać lekarzowi:

Dlaczego zalecasz to leczenie?
W jaki sposób pomoże ono mojemu SM?
Jak to zrobić? Jak często muszę to brać?
Ile to kosztuje?
Czy mój plan ubezpieczenia zdrowotnego pokryje koszty?
Jakie mogą to skutki uboczne przyczynę i co powinienem zrobić, jeśli odczuwam skutki uboczne?
Jakie mam inne opcje leczenia i jak wypadają w porównaniu z zalecanym przez Ciebie?
Jak długo to powinno zrobić, zanim będę mógł spodziewać się wyników?
Co należy zrobić, jeśli moje leczenie przestanie działać?
Kiedy mam następną wizytę?
Jakie są oznaki że mam dzwonić między zaplanowanymi wizytami?

Jakie są cele leczenia?

Cele każdego na początku leczenia mogą być nieco inne. Ogólnie rzecz biorąc, celem leczenia SM jest:

zmniejszenie liczby nawrotów
zapobieganie uszkodzeniom powodującym uszkodzenia mózgu i rdzenia kręgowego
spowolnić postęp choroby

Ważne jest, aby zrozumieć, co leczenie może, a czego nie, oraz realistycznie oceniać swoje cele. Leki modyfikujące chorobę mogą pomóc zmniejszyć nawroty, ale nie zapobiegają im całkowicie. Być może będziesz musiał zażywać inne leki, aby złagodzić objawy, gdy się pojawią.

Leczenie RRMS

Leki modyfikujące chorobę mogą pomóc spowolnić powstawanie nowych zmian w mózgu i rdzeniu kręgowym, i mogą również pomóc zmniejszyć nawroty. Ważne jest, aby rozpocząć jedną z tych metod leczenia tak szybko, jak to możliwe po postawieniu diagnozy i kontynuować ją tak długo, jak zaleci to lekarz.

Badania wykazały, że wczesne rozpoczęcie leczenia może spowolnić postęp RRMS do wtórnie postępujące SM (SPMS). Z czasem SPMS stopniowo się pogarsza i może powodować większą niepełnosprawność.

Leki na stwardnienie rozsiane modyfikujące przebieg choroby występują w postaci zastrzyków, wlewów i pigułek.

Leki we wstrzyknięciach

Interferony beta (Avonex, Betaseron, Extavia, Plegridy, Rebif) są wstrzykiwane tak często, jak co drugi dzień lub co 14 dni, w zależności od dokładnego przepisanego leczenia. Efekty uboczne mogą obejmować objawy grypopodobne i reakcje w miejscu wstrzyknięcia (obrzęk, zaczerwienienie, ból).
Octan glatirameru (Copaxone, Glatopa) jest wstrzykiwany codziennie lub do trzech razy w tygodniu, w zależności od jaki lek został przepisany. Skutki uboczne mogą obejmować reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Pigułki

Kladrybina (Mavenclad) to tabletka, którą dostajesz w dwóch kursach, raz w roku przez 2 lata. Każdy kurs składa się z dwóch 4- do 5-dniowych cykli w odstępie miesiąca. Skutki uboczne mogą obejmować infekcje dróg oddechowych, bóle głowy i małą liczbę białych krwinek.
Fumaran dimetylu (Tecfidera) to lek doustny, który rozpoczyna się od zażycia kapsułki 120 miligramów (mg) dwa razy dziennie przez tydzień . Po pierwszym tygodniu leczenia będziesz przyjmować kapsułkę 240 mg dwa razy dziennie. Efekty uboczne mogą obejmować zaczerwienienie skóry, nudności, biegunkę i ból brzucha.
Fumaran diroksymelu (Vumerity) zaczyna się od jednej kapsułki 231 mg dwa razy dziennie przez 1 tydzień. Następnie podwajasz dawkę do dwóch kapsułek dwa razy dziennie. Efekty uboczne mogą obejmować zaczerwienienie skóry, nudności, wymioty, biegunkę i ból brzucha.
Fingolimod (Gilenya) występuje w postaci kapsułki, którą przyjmuje się raz dziennie. Skutki uboczne mogą obejmować bóle głowy, grypę, biegunkę i ból pleców lub brzucha.
Siponimod (Mayzent) podaje się w stopniowo zwiększających się dawkach w ciągu 4 do 5 dni. Stamtąd będziesz przyjmować dawkę podtrzymującą raz dziennie. Skutki uboczne mogą obejmować bóle głowy, wysokie ciśnienie krwi i problemy z wątrobą.
Teriflunomid (Aubagio) to tabletka przyjmowana raz dziennie, której skutki uboczne mogą obejmować bóle głowy, przerzedzenie włosów, biegunkę i nudności.
Zeposia (Ozanimod) to tabletka podawana raz dziennie, której skutki uboczne mogą obejmować zwiększone ryzyko infekcji i spowolnienie akcji serca.

Infuzje

Alemtuzumab (Campath, Lemtrada) jest podawany w postaci wlewu raz dziennie przez 5 dni z rzędu. Rok później otrzymujesz trzy dawki 3 dni z rzędu. Efekty uboczne mogą obejmować wysypkę, bóle głowy, gorączkę, zatkany nos, nudności, infekcję dróg moczowych i zmęczenie. Zazwyczaj nie zostanie Ci przepisany ten lek, dopóki nie spróbujesz i nie zawiodłeś dwóch innych leków na SM.
Ocrelizumab (Ocrevus) podaje się jako pierwszą dawkę, drugą dawkę 2 tygodnie później, a następnie raz na 6 miesięcy. Działania niepożądane mogą obejmować reakcje związane z infuzją, zwiększone ryzyko infekcji i możliwe zwiększone ryzyko niektórych rodzajów raka, w tym raka piersi.
Mitoksantron (Novantrone) podaje się raz na 3 miesiące, maksymalnie 12 dawek przez 2 do 3 lat. Skutki uboczne mogą obejmować nudności, wypadanie włosów, infekcję górnych dróg oddechowych, infekcje dróg moczowych, owrzodzenia jamy ustnej, nieregularne tętno, biegunkę i ból pleców. Z powodu tych poważnych skutków ubocznych lekarze zwykle rezerwują ten lek dla osób z ciężkim RRMS, który się pogarsza.
Natalizumab (Tysabri) jest podawany co 28 dni w placówce infuzyjnej. Oprócz działań niepożądanych, takich jak bóle głowy, zmęczenie, bóle stawów i infekcje, Tysabri może zwiększać ryzyko rzadkiej i prawdopodobnie poważnej infekcji mózgu zwanej postępującą wieloogniskową leukoencefalopatią (PML).

Będziesz współpracować z lekarzem w celu opracowania planu leczenia w oparciu o ciężkość choroby, preferencje i inne czynniki. Amerykańska Akademia Neurologii poleca Lemtrada, Gilenya lub Tysabri osobom, które doświadczają wielu ciężkich nawrotów (zwanych „wysoce aktywną chorobą”).

Jeśli wystąpią u Ciebie działania niepożądane, skontaktuj się z lekarzem w celu uzyskania porady. Nie przerywaj przyjmowania leku bez zgody lekarza. Odstawienie leków może prowadzić do większej liczby nawrotów i uszkodzeń układu nerwowego.

Na wynos

Obecnie dostępnych jest wiele różnych leków do leczenia SM. Rozpoczęcie przyjmowania jednego z tych leków wkrótce po postawieniu diagnozy może spowolnić postęp SM i zmniejszyć liczbę nawrotów.

Ważne jest, aby być aktywnym uczestnikiem własnej opieki. Dowiedz się jak najwięcej o opcjach leczenia, aby przeprowadzić przemyślaną dyskusję z lekarzem.

Upewnij się, że znasz potencjalne korzyści i zagrożenia związane z każdym lekiem. Zapytaj, co zrobić, jeśli stosowane leczenie nie pomaga lub powoduje skutki uboczne, których nie możesz tolerować.