Decyzja młodego mężczyzny o oddaniu nerki obcej osobie skutkuje 10 przeszczepami

28-letni mężczyzna z Michigan zdecydował się oddać nerkę zupełnie obcej osobie, uruchamiając wymianę nerki, w wyniku której przez wiele miesięcy 10 osób otrzymało narząd dawcy - a proces ten nadal trwa. (Możesz zobaczyć, jak przebiegał cały proces w tej animacji z Alliance for Paired Donation.)

To najdłuższa jak dotąd seria takich przeszczepów, chociaż takie przeszczepy z „łańcuchem nerkowym” stają się coraz bardziej powszechne ze względu na lepsze programy komputerowe do dopasowywania dawców, zgodnie z raportem opublikowanym w środę w New England Journal of Medicine.

„To staje się coraz bardziej powszechne, ale wciąż nie dzieje się to codziennie” - powiedział Robert A. Montgomery , MD, DPhil, z Johns Hopkins University School of Baltimore, gdzie wykonano 4 z 10 przeszczepów. „Nadal jest organizowany tylko w kilku miejscach”.

Obecnie na liście oczekujących na przeszczep nerki od zmarłych dawców w United Network for Organ Sharing (UNOS) znajduje się ponad 78 000 osób. W zeszłym roku było 10 551 przeszczepów nerki od dawców zmarłych, a kolejne 5 963 od dawców żyjących.

Niektóre osoby, które potrzebują nerki, mają krewnego lub przyjaciela, który jest skłonny oddać dawcę, ale czasami ta dwójka nie jest dobry mecz. I tu pojawia się „sparowany darowizny”. W najprostszej formie ta niezgodna para jest łączona z podobną parą, tak że odbiorca w drugiej parze jest zgodny z dawcą w pierwszej parze. Były zabiegi polegające na wymianie narządów między trzema lub więcej takimi parami, ale zazwyczaj są one wykonywane jednocześnie - główne wyzwanie logistyczne i chirurgiczne - aby uniknąć możliwości wycofania się dawcy w ostatniej chwili.

A więc - nazywane „przeszczepami domina”, zainicjowane przez altruistycznych dawców, którzy chcą przekazać darowiznę każdemu, kto jest dopasowany, mogą ominąć ten problem, ponieważ nie pozostawią biorcy na haju i suchości, jeśli ktoś dalej w łańcuchu zdecyduje się nie dawać. W teorii oznacza to, że zamiany przeszczepów nie muszą być wykonywane jednocześnie.

I, jak pokazuje raport z tego tygodnia, teoria działa. Proces ten, znany jako „łańcuch nierównoczesnych, altruistycznych, rozszerzonych dawców” (NEAD), był koordynowany przez dwa sparowane rejestry dawców i trwał ponad osiem miesięcy w sześciu ośrodkach transplantacyjnych w pięciu różnych stanach. Pięć przeszczepów obejmowało jednoczesną wymianę narządów. W pięciu innych przypadkach dawcy musieli czekać, aż zidentyfikowano odpowiedniego biorcę; najdłuższy odcinek między przeszczepami trwał pięć miesięcy.

Michael A. Rees, dr n. med. z University of Toledo Medical Center w Ohio, i jego koledzy donoszą, że używali programów komputerowych zwanych modelami optymalizacyjnymi do przesiewania setki niedopasowanych par dawca-biorca, tworząc długie łańcuchy dopasowań; im więcej osób w takich bazach danych, tym większa szansa na dopasowanie.

Dr. Montgomery i jego współpracownicy szacują, że sparowane darowizny nerek, altruistyczne i nie tylko, mogą potencjalnie pozwolić na 1500 przeszczepów więcej od żywych dawców rocznie.

„To z pewnością może pomóc wielu ludziom”, mówi Elizabeth Sleeman, analityk ds. polityki w UNOS. Organizacja opracowuje krajowy rejestr dawców parzystych, powiedział Sleeman, który ma zostać uruchomiony do 2010 r. W ostatnich latach z pewnością nabiera tempa przekazanie parzystych dawców. Dodała: „Sposób, w jaki działa matematyka, sprawia, że ​​jest to o wiele łatwiej jest znaleźć kompatybilnego dawcę i na pewno może to być o wiele szybsze niż czekanie na liście zmarłych dawców ”.

M. Dr Utku Unver, ekonomista z Boston College, który pomógł opracować model optymalizacji zastosowany w serii przeszczepów i jest współautorem raportu New England Journal of Medicine, powiedział, że raporty dotyczące tych łańcuchów przeszczepów skłoniły więcej osób do zgłaszania się. są skłonni przekazać darowiznę nieznajomemu. „Myślę, że ludzie zdawali sobie sprawę, że w przeszłości jedna osoba mogła pomóc tylko jednej osobie, ale teraz jedna osoba może zainicjować łańcuch, a ten łańcuch może pomóc potencjalnie wielu, wielu osobom”.

Postępy w chirurgii robią Dr Montgomery zauważył, że oddawanie nerek jest znacznie mniej uciążliwym procesem; techniki małoinwazyjne pozwalają dawcom na opuszczenie szpitala w ciągu 48 godzin.

W tej chwili trudno jest uzyskać statystyki dotyczące liczby darowizn w łańcuchu NEAD, ponieważ istnieją trzy regionalne rejestry sparowanych dawców, ale nie ma system krajowy. Stworzenie takiego systemu byłoby kluczowym krokiem do wykorzystania potencjału tej techniki, powiedział dr Montgomery.

„To, co naprawdę chcielibyśmy zobaczyć, przynajmniej ludzie z Hopkins, to na szczeblu krajowym w znacznie bardziej przemyślany, zorganizowany i racjonalny sposób - mówi. „Ale do tego czasu będziemy nadal robić to, co robimy, czyli starać się o przeszczepienie jak największej liczby osób”.

Prawdziwy dar życia: jak pomagają darowizny medyczne

Jak radzić sobie z codziennym życiem z zapaleniem stawów: zmagania pacjentów i strategie

Trzy siostry znajdują dawcę nerki dla taty na Craigslist

Gdzie idą pieniądze: przewodnik dotyczący darowizn na raka piersi