Joga pomogła mi znaleźć szczęście

W 1999 roku poszedłem na pierwsze zajęcia jogi, aby walczyć ze stresem i bólem pleców. W tamtym czasie byłem prezenterką wiadomości i reporterem i nie mogłem siedzieć przy redakcji ani stać przy reportażu na żywo bez odczuwania strzelającego i / lub pulsującego bólu. Moje pełne życia życie z ciągłymi terminami, dziwnymi godzinami, brakiem snu i dziwnymi warunkami pracy objawiające się dwoma różnymi stanami kręgosłupa i wysokim niepokojem ”to zła wiadomość dla dziennikarza. Czasami leżałem na podłodze podczas przerw reklamowych, aby poczuć wystarczającą ulgę, aby wstać i mimo bólu zebrać uśmiech do kamer.

Każda minuta w pracy była wypełniona rozmową o katastrofie, kryzysie , kontrowersje i przemoc, a wszystko to odbiło się na moim sercu i życiu osobistym. Miałem niewiele umiejętności radzenia sobie z tym poziomem i rodzajem stresu, więc podobnie jak wielu innych w branży stałem się zblazowany, sięgnąłem po koktajle i trzymałem to wszystko w „recepturze na toksyczność”. U trzech moich przyjaciół / współpracowników prowadzących podobny styl życia zdiagnozowano raka w wieku około 30 lat, a jeden zmarł kilka lat temu. Na szczęście nigdy nie zachorowałem tak, żebym był na podtrzymaniu życia, ale z pewnością nie dbałem zbyt dobrze o własne zdrowie.

Ze względu na mój kręgosłup lekarze zakazali mi prawie wszystkich czynności, które pomogły radzę sobie ze stresem, włączając w to bardzo spocone treningi cardio, dzięki którym jestem szczupła i gotowa do pracy z aparatem. Lekarze zalecili mi nawet wsiadanie i wysiadanie z samochodu w specjalny sposób. Przez większość nocy nie mogłem spać bez leków. Każda część mojego życia była zagrożona przez moje zdrowie, a moje zdrowie było zagrożone przez każdą część mojego życia - straszny cykl, który wciąż niszczał mój umysł, ciało i ducha. Czułem się, jakbym każdego dnia znajdował się w fizycznej i emocjonalnej chmurze burzowej. Była wtedy samotną dziewczyną i nie byłam fajną randką. Moja dusza cierpiała i bałem się, że nigdy nie znajdę bratniej duszy. Jednym słowem, byłem nieszczęśliwy.

Pośród szeregu zabiegów medycznych na problemy z kręgosłupem, w tym zastrzyków przeciwzapalnych kręgosłupa, elektrostymulantów, leków na receptę, akupunktury i miesięcy fizjoterapii , Próbowałem jogi. Na początku czułem się lepiej fizycznie, tylko przez krótki czas. Byłem sceptyczny co do tego, czy joga mi pomoże. Bądźmy szczerzy; Wcześniej eliminowałem stres przez kickboxing, a to było zupełnie odwrotne. Ale odkryłem, że postawy rzucają mi wyzwanie fizyczne i po każdej lekcji są wymiernie spokojniejsze. Byłem ciekawy, aby dowiedzieć się więcej. Lekarze powiedzieli, że aby naprawić kręgosłup, musieliby przeciąć przód mojej szyi do operacji. Mimo to nie mogli zagwarantować całkowitej ulgi w bólu. W obliczu tej rzeczywistości nadal chodziłem na jogę.

Wahałem się między sceptykiem a chętnym uczniem. Zmieściłem się w tylu zajęciach, na ile pozwalał mój harmonogram, i miałem szczęście, że miałem kompetentnych i troskliwych nauczycieli. Kiedy nie mogłem dostać się na zajęcia, robiłem fragmenty póz z zajęć i robiłem je wszędzie. Podczas przerw na reklamy wyciągałem się przy redakcji. Skręcałem się na rogach lotnisk. Odetchnąłem głęboko w korkach, żeby się zrelaksować. Medytowałem, aby poradzić sobie z jedną chaotyczną sytuacją po drugiej. Nie pamiętam dokładnie, kiedy sytuacja się zmieniła, ale joga stała się częścią mojego codziennego życia.

Moi specjaliści od kręgosłupa byli sceptyczni i martwili się, że joga raczej zraniłaby mnie niż pomogła. Widzieli jednak rzeczywistą poprawę fizyczną i dali mi zielone światło na więcej ćwiczeń jogi. Moje ciało stało się silniejsze. Mój umysł uspokoił się. Spałem lepiej, co dało mojemu organizmowi lepszą szansę na odpoczynek i regenerację. Potrzebna była nowoczesna medycyna, aby mnie leczyć, ale wzorzec stał się dla mnie jasny: mogłem wstawić jakiś rodzaj jogi w różnych momentach dnia i czułbym się lepiej. Zgadnij co? Nigdy nie przeszedłem operacji kręgosłupa, a ponad dziesięć lat po tych wszystkich problemach jestem prawie bezbolesny.

Obecnie rosnąca liczba badań medycznych potwierdza to, co odkryłem podczas mojej podróży bólu i stresu: Mój umysł pomógł mojemu ciału poczuć się lepiej, a moje ciało pomogło mojemu umysłowi poczuć się lepiej. To, czego doświadczali jogini przez tysiące lat, ja doświadczyłem we współczesnym życiu. Bez wątpienia mogę powiedzieć, że joga była głównym czynnikiem zmieniającym moje zdrowie, a tak naprawdę moje życie. Dosłownie, moja praktyka jogi była moim lekarstwem; to mnie uratowało ”fizycznie, emocjonalnie i duchowo. Po czterdziestce czuję, że jestem najzdrowszą wersją mnie, jaka kiedykolwiek istniała.

Jednym słowem, jestem szczęśliwy.

Głęboko pasjonuję się zdolnością jogi do transformacji, albo przynajmniej pomagać ludziom czuć się każdego dnia trochę lepiej, postanowiłem nauczyć się tego uczyć. Moi uczniowie byli zachwyceni, ucząc się nawet najmniejszych rzeczy, które poprawiały ich samopoczucie, i chcieli więcej, gdy nie mogli przyjść na zajęcia.

Pierwsze 20 lat mojej kariery spędziłem w mediach, dostarczając wiadomości i informacje o świecie za pośrednictwem telewizji i Internetu. W tej książce czuję, że przekazuję najważniejsze informacje, jakie mogę zaoferować: łatwy do zrozumienia i przystępny sposób, aby pomóc ludziom poczuć się lepiej i być szczęśliwszymi ”niezależnie od poziomu, wieku, płci, pochodzenia etnicznego czy życia okoliczności.

Kiedy zaczynałem jogę, prawdopodobnie mógłbym robić tylko 20 procent zajęć, jeśli tak. Miałem następujące reakcje: 1) Nie podoba mi się to; 2) To nic nie robi; 3) nic nie czuję; 4) To jest strata mojego czasu; 5) Nie mogę wykonywać tych póz; 6) Nie lubię tego nauczyciela; i 7) Chcę opuścić zajęcia. Słyszę mieszankę tych rzeczy od wielu nowych ludzi, którzy mają kontuzje lub mają wątpliwości. Wierz mi, rozumiem. Widzę ludzi, którzy są zestresowani, cierpią lub w jakiś sposób walczą, i szybko wracam do tego, jak się wtedy czułam. Ponieważ ja tam byłem, mogę powiedzieć z całą autentycznością Tobie i każdemu: Ty też możesz poczuć się lepiej! To zajmie trochę czasu. Spróbuj tego. I tak trzymaj. To działa.

W jodze nie chodzi o to, aby stać się ludzkim preclem, być weganinem ani nosić modnych strojów do ćwiczeń w barze z zielonym sokiem. To sposób na życie i tworzenie nawyków, aby żyć mniej cierpiącym i bardziej spokojnym i szczęśliwym.