Czy diagnoza depresji ochroni Cię przed dyskryminacją w zakresie zatrudnienia?

Zastanawiasz się, czy powiedzieć szefowi, że jesteś chory psychicznie? Upewnij się, że znasz swoje prawa. (ISTOCKPHOTO)

Jak większość ludzi z depresją i innymi chorobami psychicznymi, 46-letnia Keris Myrick miała problemy w pracy. W jednej pracy na uniwersytecie poprosiła szefa o elastyczny harmonogram, aby zmagać się z nawrotem choroby. „Moja depresja była jak trawa, stawała się coraz większa” - wspomina Myrick. „Potem poszedłem do szpitala”.

Kiedy wróciła do pracy dwa tygodnie później, sprawy nie układały się dobrze. Była na nowym leku, który sprawił, że poczuła się zmęczona i nie sądziła, że ​​mogłaby pracować w godzinach porannych. Skontaktowała się z Biurem Polityki Zatrudnienia dla Osób Niepełnosprawnych w Waszyngtonie w sprawie swoich praw, które poruszyła w liście do wydziału HR uniwersytetu. Ale nie była w stanie znaleźć rozwiązania i ostatecznie znalazła nową pracę. „To był koszmar” - mówi.

Jakie masz prawa?
Prawa osób niepełnosprawnych umysłowo mogą być koszmarem również dla prawników. „W sprawach, które trafiają do sądu, sądy w przeważającej mierze opowiadają się po stronie pracodawców” - mówi Deirdre Smith, dyrektor kliniki pomocy prawnej na Uniwersytecie Maine. „Choroba psychiczna jest niewidoczną niepełnosprawnością w wielu miejscach, ale nie w pracy, gdzie nacisk kładzie się na interakcje społeczne. Tam musisz być graczem zespołowym, który ma dobre umiejętności komunikacyjne. Brak tych umiejętności jest często cechą choroby psychicznej ”.

To okrutna ironia losu, że zatrudnienie - tak kluczowe dla poczucia własnej wartości i zdolności do funkcjonowania - jest również tak trudne dla osób z problemami ze zdrowiem psychicznym aby zabezpieczyć. Dr Heather Stuart, profesor zdrowia społeczności i epidemiologii na Queen's University w Kingston, Ontario w Kanadzie, nazywa to podwójnym zagrożeniem.

„Wykluczenie z siły roboczej nie tylko powoduje deprywację materialną, ale także erozję wiara w siebie, tworzy poczucie izolacji i marginalizacji oraz jest kluczowym czynnikiem ryzyka niepełnosprawności umysłowej ”- napisał Stuart. „Dla osób z poważnymi zaburzeniami psychicznymi, zatrudnienie jest ważnym krokiem do wyzdrowienia”.

Zgodnie z ustawą Americans With Disabilities Act, prywatni pracodawcy zatrudniający 15 lub więcej pracowników są zobowiązani do zapewnienia „rozsądnych warunków mieszkaniowych” ludziom z powodującą niepełnosprawność chorobę psychiczną. Istnieją jednak luki w prawie, o których powinieneś wiedzieć.

Następna strona: Utrata pracy prowadzi do niskiego poczucia własnej wartości

Utrata pracy prowadzi do niskiego poczucia własnej wartości
Ale nawet miejsca pracy, które próbują przystosować się do osób niepełnosprawnych umysłowo, czasami mają trudności z zatrzymaniem swoich pracowników. Glenn Koons, lat 50, pracował w Staples, gdy inny pracownik dowiedział się, że cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową i zaczął dokuczać i zastraszać. Mimo że Koons miał trenera pracy wyznaczonego przez firmę do pomocy w takich problemach, zrezygnował. Teraz tego żałuje.

„Zawsze tak robiłem w pracy, kiedy nie mogłem się dogadać - po prostu rzuciłem” - mówi. - Mogłem porozmawiać z moim przełożonym. Okazuje się, że ten facet wyjeżdżał za dwa tygodnie. Gdybym po prostu nie zrezygnował, gdybym się dowiedział, że muszę wytrzymać przez dwa tygodnie, sprawy potoczyłyby się inaczej. Jego poczucie własnej wartości gwałtownie spadło i dryfował, aż znalazł inną pracę.

Bezrobocie wśród osób chorych psychicznie jest wysokie, szacowane na 40% -60% dla osób z poważną depresją i do 90% dla osób z poważne schorzenia psychiczne, takie jak schizofrenia.

Dla niektórych szczęśliwców z chorobą psychiczną praca jest przyjaznym miejscem, które zapewnia stabilność emocjonalną i finansową. „Jestem szczęśliwy, że pracuję w miejscu, w którym ludzie to rozumieją” - mówi Laura Gilmartin, 38 lat, kierownik biura w Skokie w stanie Illinois. „Był czas, kiedy nie mogłem pracować przez sześć miesięcy, ale potem przywieźli mnie z powrotem, wiedząc , że trochę straciłem na głowie. Robię wszystko, co w mojej mocy, aby upewnić się, że mogę być przy nich, ponieważ bardzo to doceniam ”.

Dr Steven D. Hollon, profesor psychologii na Uniwersytecie Vanderbilt, mówi, że to mit, że ludzie z depresją nie są nie jest skuteczny w pracy. „Jeśli spojrzysz na niektórych z największych przywódców, możesz pomyśleć, że depresja powinna być warunkiem wstępnym: Lincoln, Churchill - poradziliśmy sobie z ludźmi, którzy mieli do czynienia z chorobami psychicznymi.”

Czasami jest to kwestia znalezienia odpowiedniego dopasowania. Laurel Lemke, lat 54, wykonała ciężką pracę i była zadowolona, ​​że ​​to zrobiła. Ma chorobę afektywną dwubiegunową, która spowodowała pewne tarcia z jej zrzędliwym szefem, który ostatecznie przeszedł na emeryturę. Następnie Lemke mówi: „Przywieźli też kogoś, kto ma chorobę dwubiegunową, a ja zostałem głównym pracownikiem w biurze”.