Czy życie w pojedynkę wpędzi cię w depresję?

Od dawna wiadomo, że osoby starsze są bardziej podatne na depresję i inne problemy ze zdrowiem psychicznym, jeśli żyją samodzielnie. Nowe badania sugerują, że ten sam wzorzec można również znaleźć u młodszych dorosłych w wieku produkcyjnym.

W badaniu obejmującym prawie 3500 mężczyzn i kobiet w wieku od 30 do 65 lat naukowcy z Finlandii odkryli, że osoby mieszkające samotnie częściej prawdopodobne, że ich rówieśnicy otrzymają receptę na leki przeciwdepresyjne. Jedna czwarta osób mieszkających samotnie zrealizowała receptę na lek przeciwdepresyjny podczas siedmioletniego badania, w porównaniu z zaledwie 16% osób, które mieszkały z małżonkami, rodziną lub współlokatorami.

„Życie samotne można uznać za psychiczne - czynnik ryzyka dla zdrowia ”- mówi naczelna autorka dr Laura Pulkki-Råback, wykładowca w Instytucie Nauk Behawioralnych Uniwersytetu Helsińskiego. Badanie zostało opublikowane w dniu dzisiejszym w czasopiśmie BMC Public Health.

Odkrycia pokazują jedynie związek, a nie przyczynę i skutek, co nasuwa pytanie: czy doświadczenie życia w samotności prowadzi ludzi do wpaść w depresję? A może osoby podatne na depresję są bardziej skłonne do życia samotnie z powodu ich temperamentu, preferencji lub trudności w związkach?

Powiązane linki:

Oba wyjaśnienia są wiarygodne i mogą odgrywać rolę rolę w każdej sytuacji, twierdzą naukowcy.

Ankiety przeprowadzone wśród uczestników badania sugerują, że życie w pojedynkę może osłabiać sieci społeczne i wywoływać `` poczucie wyobcowania ze społeczeństwa '', które może kierować ludzi w kierunku depresji, mówi Pulkki-Råback . „Osoby żyjące samotnie były bardziej cyniczne w swoich postawach” - wyjaśnia. `` Bycie cynicznym i samotne życie może predysponować do beznadziejności i negatywnych uczuć, ostatecznie prowadząc do depresji ''.

Z drugiej strony dodaje: `` Cyniczni ludzie mogli również żyć samotnie, ponieważ trudno im poradzić sobie ”.

John Newcomer, MD, profesor psychiatrii na University of Miami Miller School of Medicine, mówi, że depresja i poczucie izolacji zwykle idą w parze i nie zawsze jest jasne, co jest pierwsze .

„Depresja z pewnością może spowodować, że nie tylko poczujesz się, ale też staniesz się bardziej odizolowany” - mówi. „Czujesz się beznadziejny, że kiedykolwiek będziesz w stanie mieć związek, ale nawet na innym poziomie… po prostu nie masz ochoty wstawać i wychodzić. Brakuje Ci motywacji do podejmowania różnych kroków, które są niezbędne do osiągnięcia zaangażowania społecznego ”.

Na początku badania Pulkki-Råback i jej współpracownicy przeprowadzili wywiady z każdą osobą na temat ich warunków życia, życia zawodowego i tło i zdrowie. Około 15% uczestników przyznało, że mieszka samotnie, a spośród nich nieco ponad 40% podało jako powód rozwód lub wdowieństwo.

Ogólnie 17% uczestników zrealizowało co najmniej jedną receptę na lek przeciwdepresyjny podczas badania . Szanse na to były o 81% wyższe wśród osób, które żyły samotnie, chociaż liczba ta spadła do 64% w zależności od różnych czynników uwzględnionych przez naukowców w ich analizie.

Na przykład znaczna część podwyższonych Ryzyko depresji wśród samotnych kobiet wynikało z ich tendencji do posiadania niższych dochodów, niższego wykształcenia i gorszych warunków mieszkaniowych niż ich rówieśniczki - wszystko to niezależnie może zwiększać prawdopodobieństwo wystąpienia depresji.

Podobnie, wśród mężczyzn, społeczne a czynniki psychologiczne, takie jak stres związany z pracą, brak wsparcia społecznego i nadużywanie alkoholu, wyjaśniły pewien związek między depresją a samotnym życiem.

Ale te czynniki łagodzące stanowiły tylko około połowę wzrostu Pulkki-Råback mówi, że ryzyko, które sugeruje, że samotne życie przyczynia się do depresji w inny sposób.

Tina Walch, psychiatra w szpitalu Zucker Hillside w Glen Oaks w stanie Nowy Jork, mówi, że sytuacja życiowa i menę l zdrowie prawdopodobnie obejmuje skomplikowaną mieszankę czynników, które są trudne do rozplątania w jednym badaniu.

„Każdy związek między zakupem leków przeciwdepresyjnych a życiem w pojedynkę jest niewielkim skokiem” - mówi Walch. „To wieloczynnikowe”.

Dane z badania miały pewne luki, które mogły wypaczyć wyniki. Autorzy nie byli w stanie rozróżnić na przykład między ludźmi, którzy woleli żyć samotnie, a tymi, dla których umowa nie była dobrowolna.

Ponadto recepty na leki przeciwdepresyjne są niedoskonałą miarą wskaźników depresji. Dane na receptę nie obejmują osób, które są w depresji, ale nie szukały profesjonalnej pomocy. A ponieważ autorzy nie mieli danych na temat diagnoz, możliwe, że niektórzy uczestnicy badania brali leki na jeden z wielu schorzeń oprócz depresji, na którą są przepisywani, takich jak przewlekły ból, migreny i bezsenność.