Dlaczego nie możesz się doczekać leczenia depresji poporodowej

Kobiety cierpiące na depresję poporodową odczuwają potrójne piętno zarezerwowane dla osób z chorobami psychicznymi. Nie tylko są przygnębieni tym, co wielu spodziewa się być najszczęśliwszym wydarzeniem w życiu kobiety - narodzinami dziecka - ale także całkowita szczerość co do ich stanu emocjonalnego może wywołać pogardę, a nawet wizytę ze strony opieki społecznej. Paraliżująca deprywacja snu i izolacja od domu z noworodkiem jeszcze bardziej komplikują problem.

Kiedy 38-letnia Katherine Stone z Atlanty miała zdjęcia swojego synka tonącego w wannie lub duszonego w odbijającym się ubraniu, bała się o swoje zdrowie psychiczne. Ale ona tak długo, jak mogła, ukrywała to przed mężem. Sześć lat później matka dwójki dzieci wciąż czuje się osądzona za przyjmowanie leków przeciwdepresyjnych na depresję poporodową i uważa, że ​​istnieje błędne przekonanie, że matki z depresją są egocentryczne i słabe.

„Cierpimy na chorobę tego nie widać ”- mówi Stone. „Nie mamy gorączki, opuchlizny, wymiotów ani biegunki. Żadnych otwartych ran, które się nie zagoją - przynajmniej nie takich, które można zobaczyć gołym okiem. Dlatego wielu zastanawia się, czy w ogóle jesteśmy naprawdę chorzy. ”

Amerykański Departament Zdrowia i Opieki Społecznej szacuje, że aż 12,5%, czyli 1 na 8 młodych matek, doświadcza depresji na tyle poważnej, że więź między matką a dzieckiem. Depresja poporodowa, która może trwać dłużej niż rok, może mieć głęboki wpływ na nową lub powiększającą się rodzinę. Matki z depresją poporodową rzadziej czytają swoje dzieci lub bawią się z nimi, a niektóre badania sugerują, że dzieci matek w depresji mają wolniejszy rozwój umysłowy i motoryczny, słaby temperament, niższą samoocenę i więcej problemów behawioralnych niż dzieci matek bez tej choroby .

Nikt nie wie na pewno, dlaczego niektóre kobiety mają poważne problemy z nastrojem po porodzie. Łagodny, krótkotrwały stan „baby blues” jest prawie powszechny i ​​dotyka nawet 70% kobiet. „Pierwsze dwa tygodnie z nowym dzieckiem są ciężkie. Ale wtedy większość kobiet ma lepsze poczucie kontroli ”- mówi dr Ruta Nonacs, zastępca dyrektora Center for Women's Health w Massachusetts General Hospital w Bostonie. „Następnie uczą się, jak opiekować się dzieckiem, zdobywają mistrzostwo nad nowym harmonogramem i mają poczucie, że stopniowo wracają do miejsca, w którym chcą być społecznie, zawodowo i fizycznie”.

Inne nowe mamy nie wracają do zdrowia. Czują się chronicznie przytłoczeni, winni i irracjonalni, a kilka tragicznych przypadków kończy się śmiercią matki lub dzieci. Ale pomoc jest dostępna. Coraz więcej dowodów wskazuje, że leki i inne metody leczenia mogą łagodzić lub nawet odwracać poporodowe zaburzenia nastroju. Sztuczka polega na znalezieniu pracownika służby zdrowia, który specjalizuje się w leczeniu tego schorzenia i który nie odstraszy Cię przemową. Tak, depresja może ustąpić samoistnie, ale czekanie może zagrozić całej rodzinie.