Według nauki, dlaczego czytanie o ratownikach z Houston sprawia, że czujesz się dobrze

Nie możemy przestać przeglądać zdjęć dzielnych ratowników z Houston przychodzących z pomocą osieroconym seniorom, bezradnym zwierzętom, a nawet zwierzętom gospodarskim uwięzionym w wodach powodziowych Harveya. Obrazy przedstawiające wrak burzy są wstrząsające. Ale widok tych pomocnych sąsiadów, wolontariuszy i pracowników organizacji humanitarnych w akcji również był niesamowicie poruszający w czasie, gdy wszyscy mogliśmy wykorzystać dużą dawkę nadziei.

Kiedy klikaliśmy jedną serdeczną historię za drugą, zaczęliśmy się zastanawiać, jaki może mieć wpływ psychologiczny. Oczywiście czynienie dobra często prowadzi do dobrego samopoczucia - a wiele badań sugeruje, że ludzie, którzy poświęcają swój czas jako wolontariusze, prowadzą dłuższe, szczęśliwsze i zdrowsze życie. Ale czy zwykłe czytanie o dobrych uczynkach może mieć podobny pozytywny wpływ?

Nie ma żadnych badań naukowych na ten temat, ale jest to wystarczająco rozsądny pomysł, mówi psycholog kliniczna dr Susan Silk, trenerka Amerykański Czerwony Krzyż i wolontariuszka zajmująca się zdrowiem psychicznym po katastrofach.

Jest inna koncepcja zwana zastępczą traumą, wyjaśnia: Kiedy jesteśmy bombardowani złymi wiadomościami, „widzimy przerażające obrazy i czujemy się okropnie”. (Badania powiązały ekspozycję na graficzne, brutalne doniesienia prasowe z nasilonym uczuciem stresu, depresją, a nawet objawami zespołu stresu pourazowego). Może kiedy czytamy o bohaterach w Houston, doświadczamy zastępczego altruizmu, mówi Silk. Innymi słowy, jeśli zobaczymy wystarczająco dużo obrazów przedstawiających miłe, bezinteresowne czyny, możemy zacząć czuć się ciepło i dać z siebie.

Neuronauka mówi nam, że pomaganie innym wyzwala aktywność w ośrodkach przyjemności i nagrody w mózgu ( te same regiony, które rozświetlają się, kiedy delektujesz się kawałkiem czekolady lub uprawiasz seks) - i uruchamia pętlę sprzężenia zwrotnego dobroć-szczęście-dobroć. Jesteśmy zmotywowani, aby robić więcej dobrych uczynków w przyszłości, aby zebrać więcej niewyraźnych uczuć.

Silk uważa, że ​​pętla sprzężenia zwrotnego może być zaraźliwa. „Wiemy, że duże grupy ludzi mogą zostać sparaliżowane przez bezczynność - nazywa się to efektem widza. Ale co by było, gdyby jedna osoba mogła wcielić duże grupy do działania? ona mówi. Wyobraź sobie na przykład, że widzisz kogoś, kto zbiera śmieci w parku; możesz wtedy poczuć się zmuszony do zrobienia tego samego. Jeśli czytanie historii ratunkowych Harveya sprawia, że ​​czujesz się dobrze, być może będziesz bardziej skłonny pomóc innym.

Oczywiście, możliwe jest również, że te raporty tak nas poruszyły, Jedzie po piętach głęboko niepokojącej przemocy w Charlottesville na początku tego miesiąca, podkreśla Silk. „Myślę, że ludzie są naprawdę otwarci na to ożywienie ludzkiego ducha, okropną wiadomość, którą widzieliśmy z Wirginii. Pozytywne historie o sąsiadach pomagających sąsiadom w Teksasie przypominają nam, że to nie jest „my przeciwko nim”.