Dlaczego samotność boli serce

Samotność może złamać ci serce - dosłownie.

Badania pokazują, że ludzie, którym brakuje silnej sieci przyjaciół i rodziny, są bardziej narażeni na rozwój - i śmierć z powodu - chorób serca. Według niektórych badań ryzyko samotności jest porównywalne z ryzykiem związanym z wysokim cholesterolem, wysokim ciśnieniem krwi, a nawet paleniem.

Eksperci nie określili dokładnie, w jaki sposób sieci społecznościowe chronią przed chorobami serca, ale istnieją kilka prawdopodobnych wyjaśnień. Osoby izolowane społecznie częściej piją, palą i rzadziej ćwiczą. A gdy ktoś ma chorobę serca, przyjaciele i rodzina często zapewniają kluczowe wsparcie, takie jak zbieranie recept, zachęcanie do ćwiczeń, gotowanie zdrowych posiłków i pomoc w pracach domowych.

Chociaż ta codzienna pomoc jest ważna, to nie cała historia. W ostatnich latach naukowcy zaczęli odkrywać wpływ izolacji społecznej na układ sercowo-naczyniowy i odkryli, że uczucie samotności może ranić serce nawet bardziej niż bycie samemu.

„ Zaczęliśmy przyglądać się izolacji społecznej około 20 lat temu i dość szybko stwierdziliśmy, że obiektywna izolacja społeczna w życiu codziennym nie jest tak ważna, jak postrzegana izolacja społeczna ”- mówi dr John Cacioppo, profesor psychologia na University of Chicago. „I istnieje termin na określenie postrzeganej izolacji społecznej: jej samotność”.

To, co nazywamy samotnością - uczucie, że nie masz do kogo się zwrócić, że nikt cię nie rozumie - jest formą stresu. A jeśli stanie się przewlekła, może siać spustoszenie w naczyniach krwionośnych i sercu.

Chociaż pojęcia te są czasami używane zamiennie, samotność różni się od izolacji społecznej (znanej również jako niskie wsparcie społeczne). W pewnym stopniu te dwa elementy pokrywają się, ale nie tak bardzo, jak mogłoby się wydawać.

Wsparcie społeczne jest zwykle mierzone za pomocą kilku cech, takich jak stan cywilny, liczba przyjaciół i udział w zajęciach grupowych (takich jak chodzenie do kościoła). Niskie wyniki w tych miarach niekoniecznie muszą jednak oznaczać samotność. W końcu niektórzy ludzie potrzebują więcej czasu na „ja” niż inni, a niektórzy są zadowoleni z jednego lub dwóch bliskich przyjaciół.

Aby uwzględnić te indywidualne preferencje, badacze definiują samotność jako lukę między osobami. pożądane i rzeczywiste relacje społeczne - subiektywna miara, którą najłatwiej zmierzyć za pomocą kwestionariuszy. Innymi słowy, izolacja społeczna opisuje głównie zasięg sieci społecznej osoby, podczas gdy samotność kładzie nacisk na jakość, a nie na ilość, i opisuje satysfakcję i komfort, jaki osoba czerpie z relacji międzyludzkich. To różnica między ilością jedzenia na talerzu a tym, jak dobrze smakuje.

Piętnaście lat temu, po przejściu operacji wymiany zastawki serca, 63-letni Dale Briggs z Clovis w Kalifornii poczuł niepokój i odizolowany, zupełnie inny niż on sam. Briggs został wysoko oceniony na skali wsparcia społecznego - jest żonaty, cotygodniowy chodzący do kościoła - ale czuł, że nie ma już kontaktu z ludźmi.

„W tym okresie mogłem mieć w domu 15 osób przez cały czas, ale wymieniłbym je wszystkie na kogoś, kto przeszedł przez to, przez co przeszedłem iz kim mógłbym o tym porozmawiać ”- wspomina Briggs. „Czułem się odizolowany w swoim umyśle, jakbym nie mógł odnosić się do nikogo”.

Doświadczenie Briggs pokazuje, jak trudno jest wyznaczyć granicę między samotnością a innymi stanami, takimi jak lęk i depresja, które są często u osób z chorobami serca. Samotność ma wiele wspólnych cech z depresją (na przykład) - a stany chorobowe często występują obok siebie.

„Ktoś może być niespokojny i samotny lub przygnębiony i samotny lub mieć problemy zdrowotne i samotny, ”Mówi dr Jackie Gollan, psycholog kliniczny z Northwestern University. Chociaż jeden stan może wpływać na drugi, samotność jest niezależna i może być trudna do leczenia, mówi Gollan. „Nawet jeśli leczysz depresję, samotność może nadal istnieć”.

Chociaż depresja i lęk z pewnością mogą mieć negatywny wpływ na twoje serce, samotność wydaje się być szczególnie śmiertelna.

W W latach dziewięćdziesiątych zespół szwedzkich naukowców przeprowadził wywiady z prawie 1300 pacjentami, którzy mieli przejść operację pomostowania tętnic wieńcowych. Pacjentów poproszono o udzielenie odpowiedzi „tak” lub „nie” na 38 stwierdzeń dotyczących ich zdrowia psychicznego i fizycznego, takich jak „Rzeczy mnie przygnębiają”, „Czuję się na krawędzi” i „Ciągle odczuwam ból”.

Kiedy naukowcy porównali odpowiedzi ze współczynnikiem śmiertelności pacjentów (po uwzględnieniu czynników ryzyka, takich jak wiek i palenie), odkryli, że tylko jedno z 38 stwierdzeń - „Czuję się samotny” - było związane ze śmiertelnością u zarówno w krótkim, jak i długim okresie. Pacjenci, którzy stwierdzili, że czują się samotni, byli 2,5 razy bardziej narażeni na śmierć w ciągu 30 dni od operacji; pięć lat później ich śmiertelność była nadal prawie dwukrotnie wyższa. Wsparcie społeczne mogło przyczynić się do niektórych rezultatów - ale prawie połowa samotnych pacjentów była w związku małżeńskim lub mieszkała z inną osobą.

Chociaż mogą nie być tego świadomi, samotni ludzie mają tendencję do postrzegania interakcji społecznych jako bardziej negatywne i groźne niż ludzie, którzy nie są samotni. „Mózgi samotnych ludzi są w stanie wysokiej gotowości na zagrożenia społeczne” - mówi Cacioppo. W badaniach wykazano również, że osoby samotne mają wyższy poziom kortyzolu, hormonu uwalnianego w odpowiedzi na stres, a ten uporczywy stan stresu powoduje „zużycie”, które może wpływać na układ sercowo-naczyniowy.

Miażdżyca tętnic zwężenie i stwardnienie tętnic, które prowadzi do zawału serca, jest spowodowane stanem zapalnym - zalewem białych krwinek i substancji chemicznych, które nasz układ odpornościowy uwalnia, aby zapobiec uszkodzeniom lub infekcjom. Kortyzol jest silnym środkiem przeciwzapalnym, który działa poprzez aktywację białych krwinek, co wydaje się sugerować, że samotni ludzie byliby w rzeczywistości mniej podatni na stany zapalne.

W rzeczywistości Cacioppo i jego współpracownicy odkryli, że wysokie poziom kortyzolu występujący u samotnych ludzi sprawia, że ​​ich białe krwinki są mniej wrażliwe na hormon. Efekt jest podobny do tego, co dzieje się, gdy wchodzisz do ciemnego budynku po wyjściu z jasnego światła słonecznego, mówi Cacioppo. Nadmierna ekspozycja na kortyzol powoduje, że białe krwinki gorzej „widzą” kortyzol, kiedy tego najbardziej potrzebują, w wyniku czego komórki nie zwalczają tak energicznie stanu zapalnego.

Ale czym samotność różni się od stres odczuwany przez osoby z wymagającą pracą lub wściekłością na drodze? Czy kortyzol nie miałby na nich takiego samego wpływu? „Ludzie myślą o stresie jako ogólnym i rozproszonym, ale tak nie jest” - wyjaśnia Cacioppo.

Badania wykazały, że mózgi samotnych ludzi inaczej reagują na stres. Łagodny, przejściowy stres - taki jak ten spowodowany prezentacją w pracy - uwalnia porównywalne ilości adrenaliny (hormonu biorącego udział w tak zwanej reakcji ucieczki lub walki) zarówno u osób samotnych, jak i nie-samotnych. Osoby samotne wykazują jednak większą aktywność w części układu nerwowego, która jest szczególnie wrażliwa na stres społeczny (powodująca wydzielanie kortyzolu). Co ważniejsze, mówi Cacioppo, że wzmożona aktywność jest obecna przez cały dzień u samotnych ludzi, a nie tylko w stresujących chwilach.

Innymi słowy, depresja, wrogość i samotność mogą powodować stres, ale każda emocja ma specyficzny wpływ na organizm. Ponadto efekt samotności wydaje się być szczególnie szkodliwy dla układu sercowo-naczyniowego.

Na przykład wrogość wpływa na intensywność bicia mięśnia sercowego. Ale samotność powoduje wzrost oporu naczyniowego - krew staje się trudniejsza do przejścia przez tętnice. Z biegiem czasu ta oporność może przyczynić się do nadciśnienia, które jest związane z miażdżycą i chorobami serca.

Jeśli jesteś zagrożony chorobami serca, a zwłaszcza jeśli przeszedłeś zawał serca, ograniczając izolację społeczną i Samotność jest bardzo ważna.

Jeśli czujesz się odizolowany społecznie lub samotny, ważne jest, aby powiedzieć o tym lekarzowi (oprócz przyjaciół i rodziny, którzy mogą udzielić wsparcia). Grupy takie jak Mended Hearts, organizacja non-profit, która prowadzi grupy wsparcia i programy edukacyjne dla osób wracających do zdrowia po zawale serca i operacjach serca, mogą pomóc w obu tych kwestiach, zapewniając praktyczną pomoc i poczucie więzi. Dale Briggs w końcu zaczął czuć się mniej odizolowany, kiedy wziął udział w spotkaniu Mended Hearts i rozmawiał z innymi pacjentami z chorobami serca. (Od tego czasu został wiceprezesem organizacji).

Są inne kroki, które można podjąć. Badania sugerują, że adopcja zwierzaka może pomóc złagodzić stres. Badanie z 2001 roku w czasopiśmie Hypertension przebadało prawie 50 maklerów giełdowych (tj. Osoby wykonujące prace związane z wysokim stresem), którzy przyjmowali leki na nadciśnienie. Połowę maklerów poproszono o zakup zwierząt domowych, a sześć miesięcy później badacze zbadali ciśnienie krwi w obu grupach, podczas gdy maklerzy wykonywali stresujące zadanie. Odkryli, że chociaż lek pomógł obniżyć ciśnienie krwi w spoczynku, tylko posiadanie zwierzęcia złagodziło skok ciśnienia krwi, który występuje podczas stresu psychicznego.

Osoby, dla których relacje międzyludzkie są groźne, mogą uznać za szczególnie korzystną nieoceniającą naturę zwierząt domowych. „Nieoceniający aspekt zwierząt domowych naprawdę zapewnia wsparcie, bardziej niż wsparcie, które byłoby zapewnione przez osobę” - mówi dr Erika Friedmann, profesor z University of Maryland School of Nursing, która zbadała korzyści zdrowotne wynikające z posiadania zwierząt domowych.

Jednak w większości przypadków pacjenci z samotnym sercem mogą rozważyć terapię rozmową. Terapia poznawczo-behawioralna może pomóc ludziom zrozumieć ich emocjonalne i poznawcze reakcje na relacje społeczne, wzmocnić ich sieci społeczne i zidentyfikować możliwości nadania swoim relacjom większego znaczenia, według Gollana, który współpracował z Cacioppo, aby przełożyć swoje badania na kontekst kliniczny .

„Pomaga to komuś zmodyfikować swoje środowisko społeczne, kiedy czuje, że nie ma zasobów lub dostępu, albo brakuje mu pomysłów, jak to zrobić” - mówi Gollan.