Dlaczego niektórym ludziom tak trudno jest uznać rasizm? Oto, co mówią eksperci

Ten rok był trudny, jeśli chodzi o wyścigi. Pandemia koronawirusa wysunęła na pierwszy plan różnice zdrowotne, a BIPOC cierpiał nieproporcjonalnie z powodu infekcji i zgonów. Zabójstwa George'a Floyda i Breonny Taylor (wśród innych czarnych ofiar brutalności policji) wywołały ogólnokrajowe protesty Black Lives Matter (BLM). Teraz mamy trudne wybory prezydenckie, w których połowa kraju zadaje pytanie: dlaczego to jest tak blisko? To wszystko skłoniło Amerykanów do prowadzenia trudnych i koniecznych rozmów na temat rasy, które co najmniej dzieliły.

„Powiem dziwne, że tak wiele książek o tym, jak przestać być rasistą”, leciało z gazety. półki tylko dla Trumpa, aby utrzymać, a nawet zwiększyć popularność ”, napisał na Twitterze użytkownik mediów społecznościowych, Toyin.

Time pisarz Justin Worland (@JustinWorland) dodał:„ Z ponad 70 milionami głosów otrzymanych i liczących, Biden może być faworyzowany, aby wygrać wybory, ale aby wykorzenić siły, które utrwalają głęboko zakorzeniony rasizm w tym kraju, zajmie może więcej niż połowę kraju ”.

Kalwin, inny użytkownik napisał na Twitterze: „Ale nie wystarczy powiedzieć, że Ameryka jest rasistowska. Musimy zapytać, dlaczego. Ludzie nie mogą nic na to poradzić, że urodzili się w rasistowskich rodzinach i rasistowskim społeczeństwie. Musimy więc zacząć atakować systemy, które propagują i umożliwiają istnienie rasizmu, niesprawiedliwości, nierówności i ucisku ”.

Robienie tego, co sugeruje Calvin, oznacza najpierw przyznanie, że rasizm jest prawdziwy. Ale dlaczego niektórym ludziom trudno to sobie uświadomić, a także zrozumieć jego wpływ? Dlaczego słowo „przywilej” wzbudza poczucie winy i skłonność do obrony? Oto kilka powodów, według ekspertów.

Jest tu wiele do rozpakowania, więc przejdźmy do tego. Dr Bahiyyah Maroon, antropolog i prezes Instytutu Badań Stosowanych Instytutu Polis zajmującego się równością społeczną & amp; Równość rasowa, mówi zdrowiu, że nasze przekonania nie są tylko kulturowe; żyją w mózgu. Mówi, że mózg zawiera „sieć trybu domyślnego” i to jest miejsce, w którym żyje tożsamość osoby.

Tożsamość nie oznacza tylko grupy etnicznej i płci; chodzi również o myślenie o sobie jako o dobrej, moralnej i sprawiedliwej osobie. Większość z nas chce wierzyć, że pasujemy do tego opisu ... nawet jeśli mamy rasistowskich członków rodziny lub kolegów, którzy opowiadają niecodzienne dowcipy i których uprzedzenia nie kwestionujemy. Mówimy sobie, że to nic wielkiego, ponieważ sami nie jesteśmy rasistami.

Powiedzmy, że komuś, kto pasuje do tego opisu, powiedziano kilka twardych faktów: że czarne kobiety częściej umierają przy porodzie, czarne mężczyźni są prawie trzy razy bardziej narażeni na śmierć z rąk policji, a Czarni mają tylko dziesięć centów bogactwa na każdego dolara posiadanego przez białą osobę.

Prawdopodobnie myślisz, że to racjonalne, oparte na faktach podejście do kwestii moralnej przekona ich do uznania rasizmu leżącego u podstaw tych statystyk. Myślisz, że dana osoba usłyszy fakty i „udzieli odpowiedzi na podstawie tych faktów” - mówi Maroon. „Ale tak nie jest. Zamierzają udzielić odpowiedzi na podstawie tego, co myślą, że ta historia jest, a historia jest taka: `` Ja, osoba opowiadająca ci o systemowym rasizmie, mam rację, a ty, osoba, która nie rozumie systemowego rasizmu, mylisz się . '”

Kiedy przekonanie osoby o własnej tożsamości jest kwestionowane, jej system neurologiczny jest wstrząśnięty. „Zasadniczo wygląda to tak, jak gdybyś uderzył osobę w twarz” - mówi Maroon. To ma znaczenie, wyjaśnia, ponieważ kiedy kwestionujesz czyjąś wiarę w siebie i jego miejsce w świecie, „naciskasz instynktowny mechanizm odpowiedzi” obronności. „Są instynktownie zaprogramowani fizjologicznie, aby bronić swojej pozycji” - dodaje.

Badanie z 2019 roku opublikowane w czasopiśmie Personality and Individual Differences wykazało, że większość uprzedzonych ludzi nie myślała, że ​​są uprzedzeni. Innymi słowy, niektórzy ludzie po prostu nie rozumieją własnych uprzedzeń.

Morgan Mercer, założyciel Vantage Point, firmy wykorzystującej wirtualną rzeczywistość do budowania empatii i ostatecznego zwalczania problemów społecznych, takich jak rasizm, mówi, że niezdolność do uchwycić ruch BLM sprowadza się do braku samoświadomości. Niektórzy ludzie po prostu nie chcą lub nie są w stanie zobaczyć, jak głęboko sięgają korzenie rasizmu.

Wskazuje na niewolnictwo, które przekształciło się w prawa Jima Crowa, które nadal prześladowały Czarnych Amerykanów. Opieka zdrowotna, edukacja, wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych, dostępność wyborców, mieszkania i alokacja podatków - wszystko to wpływa na ten systemowy rasizm i pozostałości Jima Crowa, mówi Mercer. „Jeśli jesteś białym Amerykaninem lub nawet Amerykaninem pochodzenia azjatyckiego, nie masz doświadczenia dorastania w świecie, w którym każdy system został zbudowany na ucisku twojej rasy” - mówi. Niemożliwe jest odnoszenie się bez dodatkowej nauki - czego wielu ludzi nawet nie czuje, że musi to robić.

Empatia dla ofiar rasizmu może być trudna dla niektórych osób, ponieważ sami nigdy nie doświadczyli rasizmu - i nie znają nikogo, kto to zrobił.

Empatia to jedno, a współczucie to co innego; każdy może współczuć doświadczeniom innej osoby. Współczucie dla ludzi z BIPOC oznacza uznanie krzywdy, którą czują, i tego, że rasizm jest moralnie zły, mówi Gail Saltz, profesor psychiatrii w NY Presbyterian Hospital Weill-Cornell School of Medicine. > Odczuwanie empatii lub współczucia w stosunku do ludzi, którzy padają ofiarą rasizmu, jest ważne, mówi dr Saltz, i jest lepsze niż to, co niektórzy ludzie robią teraz, czyli „ignorowanie lub segregowanie” - wyjaśnia. „Jeśli mamy coś zmienić, ludzie muszą czuć motywację emocjonalną. Ale ludzie, którzy wiedli całkowicie białe życie na całkowicie białym obszarze, dorastali w ten sposób i kontynuowali to życie, może to być dla nich trudniejsze ”.

Jeśli planujesz zainicjuj rozmowę na temat rasizmu z kimś, kto go nie przyznaje, ważne jest, aby przyjąć podejście oparte na współczuciu, mówi Maroon. Zarezerwuj konkretny czas. Nie praktykuj „przemocy emocjonalnej”, mówi, skacząc do ataku, zwłaszcza w mediach społecznościowych. „Jeśli Twoim pragnieniem jest uczynienie bardziej sprawiedliwego, sprawiedliwego świata, w którym osoby kolorowe są traktowane sprawiedliwie i jednakowo, to udział w przemocy emocjonalnej nie przyniesie tego celu” - mówi.

Mercer sugeruje podejście do dialogu z perspektywy rozmowy, a nie konfrontacji. „Lubię mówić:„ Czy rozważałeś to? ”„ Jestem ciekawy; skąd pochodzi ta perspektywa? ” ona mówi. „Ostatecznie wina, dlaczego tu jesteśmy, nie spoczywa na jednej osobie; wiele naszych książek historycznych było dosłownie pobielonych. Wielu ludzi nie nauczono złożoności lub niuansów problemu, a nawet rasizmu w Ameryce ”.

Konkluzja: Potrzeba cierpliwości, aby niektórzy ludzie rozpoznali rasizm i przekonania rasistowskie wewnętrznie, a potem muszą mieć „przestrzeń, by się mylić lub przyznać, że się mylą, bez gniewu lub osądu” - mówi Mercer. „Myślę, że to największy strach każdego”.