Dlaczego przerwany sen jest gorszy niż krótki sen

Jesteśmy narodem niezdrowych śpiących. Dziesięć procent z nas cierpi na bezsenność, dużo więcej budzi się w nocy, a coraz większa liczba jest po prostu zbyt zafascynowana naszymi smartfonami, by je odkładać i położyć do łóżka.

Ale jaki jest najgorszy rodzaj snu Twoje zdrowie: takie, w którym normalnie kładziesz się spać, ale nieustannie co kilka godzin nie śpisz, czy takie, w których kładziesz się spać późno i masz tylko kilka godzin przymknięcia oczu? Naukowcy mogą w końcu mieć odpowiedź.

Raport w czasopiśmie Sleep, główny autor Patrick Finan, adiunkt psychiatrii i nauk behawioralnych w Johns Hopkins University School of Medicine, i jego koledzy przeprowadzili jedno z pierwszych badań porównanie dwóch rodzajów snu - snu przerywanego i snu skróconego - w grupie 62 zdrowych mężczyzn i kobiet, którzy dobrze spali. Uczestnicy spędzili trzy dni i noce w laboratorium snu i każdego wieczoru odpowiadali na pytania dotyczące ich nastroju przed zaśnięciem. Kiedy spali, naukowcy mierzyli ich fazy snu, aby móc udokumentować, kiedy i ile z każdego etapu snu, od lekkiego do głębszego, każdy ochotnik przechodził każdej nocy. Trzeci został losowo przydzielony do budzenia się kilka razy w ciągu nocy, kolejnej trzeciej nie pozwolono zasnąć aż do później, ale nie zostali obudzeni, a ostatnia grupa, która działała jako kontrolna, mogła spać nieprzerwanie przez w nocy.

Kiedy Finan porównał oceny nastroju trzech grup, stwierdził, że zarówno osoby z przerwami, jak i te, które śpi krótko, wykazały spadek pozytywnego nastroju po pierwszej nocy. Ale w następne noce osoby, które przerywały sen, nadal zgłaszały spadek pozytywnych uczuć, podczas gdy te, które śpiły krótko - pozostawały na mniej więcej tym samym poziomie, na jakim zgłaszały po pierwszej nocy. Ten spadek pozytywnego nastroju miał miejsce niezależnie od tego, co badani relacjonowali na skali negatywnej nastroju. Zatem, jak mówi Finan, zakłócony sen może mieć silniejszy wpływ na osłabienie pozytywnego nastroju niż na zwiększenie negatywnych emocji.

Kiedy spojrzał na wzorce mózgowe dwóch zaburzonych grup snu, stwierdził, że którzy budzili się wielokrotnie, wykazywali mniej snu wolnofalowego lub snu głębokiego, który zwykle wiąże się z uczuciem regeneracji i wypoczęcia, niż osoby śpiące taką samą ilość snu, ale podczas sesji ciągłej. „Zauważyliśmy tak duży i nagły spadek snu wolnofalowego, który wiązał się z uderzającym spadkiem pozytywnego nastroju, który był znacząco inny niż w drugiej grupie” - mówi.