Dlaczego ludzie się zabijają? Te 5 czynników pomaga to wyjaśnić

Według Centers for Disease Control and Prevention w Stanach Zjednoczonych samobójstwo jest dziesiątą główną przyczyną zgonów i powoduje dziesiątki tysięcy zgonów każdego roku. Każdego roku miliony ludzi próbuje popełnić samobójstwo. Jednak przyczyny samobójstwa nadal są dla wielu z nas tajemnicze, a nawet niewyobrażalne.

Nie ma prostej odpowiedzi, dlaczego niektórzy ludzie chcą umrzeć przez samobójstwo. „Często ludzie angażują się w myśli samobójcze lub zachowania samobójcze, ponieważ czują, że nie są w stanie dłużej wytrzymać psychologicznego i emocjonalnego bólu, w jakim obecnie się znajdują” - mówi dr Anthony P. DeMaria, psycholog kliniczny i psychoterapeuta oraz zastępca dyrektora ds. Dorosłych psychiatria ambulatoryjna w szpitalach Mount Sinai St. Luke's i Mount Sinai West w Nowym Jorku, mówi Health.

Lepsze zrozumienie czynników związanych z samobójstwem to znaczący krok w kierunku zapobiegania. Uzyskaj wgląd w te czynniki ryzyka - wraz ze znakami ostrzegawczymi samobójstwa, na które należy uważać, i prostymi sposobami pomocy, gdy Twoi bliscy wydają się zagrożeni.

Pomyśl o czynnikach związanych z samobójstwem jako należących do trzy różne grupy, mówi DeMaria. Po pierwsze, istnieją czynniki biologiczne - w tym choroby, zarówno psychiczne, jak i fizyczne. Na przykład cierpienie na chorobę, która powoduje przewlekły ból, jest biologicznym czynnikiem ryzyka, mówi DeMaria.

Są też czynniki psychologiczne, takie jak odporność danej osoby i umiejętności radzenia sobie, a także poczucie beznadziejności. Ostatnia kategoria to to, co DeMaria nazywa „społecznymi determinantami zdrowia”. Pomyśl o nich jako o czynnikach środowiskowych, takich jak zdrowie finansowe danej osoby, siła i jakość jej relacji, sytuacja mieszkaniowa i doświadczenie zawodowe.

Oto najczęstsze przyczyny samobójstw z tych trzech kategorii.

Osoby, które mają depresję, chorobę afektywną dwubiegunową lub stres pourazowy, są bardziej podatne na myśli lub działania samobójcze - mówi Michael Genovese, lekarz medycyny, psychiatra kliniczny, specjalista od uzależnień i dyrektor medyczny Acadia Healthcare. „To powiedziawszy, wiele osób, u których nie zdiagnozowano niczego, umiera w wyniku samobójstwa” - zauważa. Chociaż wielu ludzi może mieć depresję kliniczną, niewielu próbuje popełnić samobójstwo.

Uczucie całkowitej rozpaczy - poczucie, że nie ma ucieczki od trwającej nieznośnej sytuacji - jest kolejnym dużym czynnikiem ryzyka. „Często ludzie angażują się w myśli samobójcze lub zachowania samobójcze, ponieważ czują, że nie są w stanie dłużej wytrzymać psychologicznego bólu emocjonalnego, w jakim obecnie się znajdują” - mówi DeMaria.

„Innym częstym zdarzeniem przyspieszającym jest postrzegany sens uciążliwości ”- mówi DeMaria. Prowadzi to do poczucia niestosownego poczucia winy i może dać osobie wyobrażenie o tym, że nie chce żyć, zauważa.

Sytuacje stresujące mogą prowadzić do samobójstw, mówi dr Genovese. To, co uważane jest za stresujące, obejmuje szeroki zakres doświadczeń, takich jak kryzys w związku, problemy finansowe, presja naukowa lub zawodowa, zastraszanie, problemy zdrowotne, utrata ukochanej osoby itd.

Wsparcie rodziny a struktura społeczna jest czynnikiem chroniącym przed samobójstwem, mówi dr Genovese. I odwrotnie, ludzie, którzy nie mają wsparcia i społeczności, są bardziej narażeni na samobójstwo.

Dodatkowe czynniki ryzyka samobójstwa obejmują wcześniejsze próby samobójcze, członka rodziny, który zmarł w wyniku samobójstwa, nadużywania alkoholu lub substancji odurzających lub historii nadużycia lub traumy. Brak środków na zdrowie psychiczne (lub poczucie piętna przed ich poszukiwaniem) jest kolejnym czynnikiem ryzyka, podobnie jak łatwy dostęp do narkotyków, alkoholu i broni.

Samobójstwo może być zaskoczeniem dla bliskich. Ale często ludzie z skłonnościami samobójczymi wysyłają wcześniej flary - małe znaki ostrzegawcze dla przyjaciół i rodziny, że źle się czują.

Potraktuj to bardzo poważnie, na przykład, jeśli ktoś często mówi o śmierci lub wspomina o samobójstwie. Stwierdzenia mogą być bezpośrednie („Myślę o samobójstwie”), ale często są bardziej subtelne („Rzeczy nigdy się nie poprawią”), zauważa dr Genovese.

Czasami smutek lub z powodu specyficzne okoliczności są normalne. Jednak przedłużający się, wszechobecny smutek jest kolejnym sygnałem, że osoba może rozważać zakończenie swojego życia, mówi dr Genovese. Uważaj także na zmiany w zachowaniu - na przykład, jeśli normalnie wychodząca osoba zrezygnuje ze wszystkich zajęć lub pilna osoba opuści zajęcia, mówi.

Uważaj, jeśli ktoś, kogo znasz, wydaje się robić plan - może to obejmować załatwienie ich spraw (rozdawanie przedmiotów, sporządzenie testamentu, pisanie listów pożegnalnych) lub nawet zdobycie środków na samobójstwo, takich jak zdobycie broni. „To naprawdę czerwone flagi” - mówi dr Genovese.

Jeśli zauważysz którekolwiek z tych znaków ostrzegawczych, nie zmywaj ich. Zamiast tego wyrażaj swoje obawy. „Wiele osób boi się wciągnąć ludzi w rozmowę o samobójstwie, ponieważ myślą, że zamierzają zasiać ziarno, podsuwając ludziom pomysły. Tak się nie stanie ”, mówi dr Genovese.

Bądź rozważny i rozważny, jeśli chodzi o język, którego używasz podczas rozmowy z przyjacielem w niebezpieczeństwie, radzi DeMaria, ale nie wahaj się przed zameldowaniem. „Jeśli chcę dowiedzieć się, jak ktoś się czuje, najlepszym sposobem nie jest wyrafinowany skan mózgu ani miara potwierdzona psychologicznie - to pytanie ”- mówi. Spróbuj powiedzieć: „Martwię się tym, co właśnie powiedziałeś” lub „Martwię się o ciebie z powodu XYZ”.

Następnie poszukaj praktycznych sposobów udzielenia pomocy. „Jeśli ktoś jest tak przygnębiony, że myśli o odebraniu sobie życia, nawet najmniejsze zadania stają się przytłaczające” - mówi dr Genovese. Coś tak prostego, jak zaproponowanie znalezienia lekarza, umówienia się na wizytę i podwiezienia osoby, może być bardzo pomocne.

Ogólnie mówiąc, w przypadku przyjaciół i rodziny, podkreślajcie, że walka jest w porządku, mówi DeMaria. Stworzy to środowisko, w którym ludzie będą czuli się komfortowo, zwracając się o pomoc i wsparcie oraz dzieląc się tym, co myślą - nawet jeśli jest to smutne, przerażające lub nieprzyjemne.

Mówienie o zdrowiu psychicznym i samobójstwach jest ważne, mówi dr. , Genovese. Mózg jest złożony, a my nie w pełni go rozumiemy, mówi, ale to nie jest powód, by ograniczać dyskusję. „Im więcej komunikacji, tym lepiej” - dodaje.