Jaka jest różnica między bezobjawowym a przedobjawowym rozprzestrzenianiem się COVID-19?

Kiedy COVID-19 pojawił się po raz pierwszy w grudniu 2019 roku, był to zupełnie nowy rodzaj koronawirusa (stąd początkowa nazwa `` nowy koronawirus ''), o którym eksperci wiedzieli bardzo niewiele. Teraz, sześć miesięcy później, wiemy więcej o podstawach wirusa - że rozprzestrzenia się on głównie poprzez kontakt między ludźmi poprzez kropelki oddechowe, a osoby starsze i osoby z chorobami podstawowymi są bardziej narażone na ciężką chorobę - ale nadal nie wiem wszystkiego.

Przykład: niedawny błąd Światowej Organizacji Zdrowia dotyczący tego, kto może rozprzestrzeniać wirusa. Podczas briefingu prasowego 8 czerwca dr Maria Van Kerkhove, kierownik techniczny WHO w sprawie pandemii COVID-19, powiedziała, że ​​bezobjawowe rozprzestrzenianie się koronawirusa „wydaje się rzadkie”. To małe stwierdzenie wywołało zamieszanie, zaprzeczając temu, co wielu ekspertów w dziedzinie zdrowia publicznego od miesięcy mówiło o bezobjawowym rozprzestrzenianiu się choroby.

Co więcej, Van Kerkhove powiedział, że kiedy urzędnicy ds. dowiedz się, że wielu ma naprawdę łagodne choroby ”. Ujawniła, że ​​są osoby zakażone „naprawdę bezobjawowe”, ale kraje, które prowadzą dogłębne śledzenie kontaktu, nie wykrywają „wtórnej transmisji dalej” z tych przypadków. „To bardzo rzadkie” - dodała.

WHO wycofała się podczas sesji pytań i odpowiedzi następnego dnia, podał STAT , a Van Kerkhove podkreślił, że rzeczywiste wskaźniki bezobjawowa transmisja nie jest jeszcze znana. „Większość przypadków przenoszenia, o których wiemy, polega na tym, że ludzie, u których występują objawy, przenoszą wirusa na inne osoby poprzez zakaźne kropelki” - powiedziała. „Ale jest pewna grupa ludzi, u których objawy nie występują i aby naprawdę zrozumieć, ilu ludzi nie ma objawów, nie mamy jeszcze takiej odpowiedzi”.

dr Anthony Fauci , dyrektor National Institute of Allergy and Infectious Diseases, powiedział 10 czerwca agencji ABC Good Morning America , że wstępny komentarz WHO „nie był poprawny”. Powiedział, że od 25% do 45% osób zarażonych COVID-19 prawdopodobnie nie ma objawów, dodając: „Wiemy z badań epidemiologicznych, że mogą one przenosić się na osobę niezainfekowaną, nawet jeśli nie mają objawów. Stwierdzenie, że jest to rzadkie zdarzenie, nie było poprawne. ”

Część zamieszania polega na tym, że termin„ bezobjawowy ”był szeroko stosowany zarówno przez ogół społeczeństwa, jak i ekspertów ds. Zdrowia publicznego do opisania dwie różne grupy pacjentów z COVID-19 - osoby zakażone i naprawdę bezobjawowe oraz osoby zakażone, ale eksperci nazywają to „bezobjawowymi” - i jest różnica między nimi.

„Bezobjawowy jest kiedy dana osoba nie ma objawów, ale jest zarażona wirusem ”, mówi Zdrowie , MD Jennifer Lighter, epidemiolog z NYU Langone Health. „Jednak przedobjawowa faza to faza, w której osoba jest zarażona i może wydalać wirusa, ale nie ma jeszcze objawów”. Jest to szczególnie ważne w przypadku koronawirusa, ponieważ, jak twierdzi CDC, objawy mogą pojawić się u pacjentów z COVID-19 od dwóch do 14 dni po ekspozycji.

Zasadniczo, termin bezobjawowy nie jest związany z czasem, podczas gdy przedobjawowy jest. „Jeśli wynik testu COVID-19 jest pozytywny, a pacjent nie ma objawów, nie wiemy, czy pozostaną one bezobjawowe przez cały czas, czy też pojawią się w ciągu jednego dnia” - mówi dr Lighter.

Niestety, nie ma zbyt wielu badań, które odróżniają bezobjawowe przypadki COVID-19 od przypadków bezobjawowych. Centers for Disease Control and Prevention (CDC) szacuje, że 35% wszystkich osób z COVID-19 jest bezobjawowych, ale twierdzi, że osoby te są tak samo zaraźliwe, jak osoby z objawami. CDC szacuje również, że 40% transmisji ma miejsce, zanim ludzie zachorują. Jedno badanie, opublikowane w czasopiśmie Science , wykazało, że około 4 na 5 osób z potwierdzonym koronawirusem w Chinach było prawdopodobnie zarażonych przez osoby, które nie wiedziały, że go mają.

Zła wiadomość: nie możesz. Oba typy nosicieli wyglądają i czują się „normalnie”, aż - w przypadku nosicieli bezobjawowych - pojawią się objawy. Ale dzięki testom - a konkretnie bardziej powszechnym obecnie testom - lekarze znajdują osoby z dodatnim wynikiem testu, u których nie występują żadne objawy w czasie badania, co wskazuje, że są albo przedobjawowe, albo bezobjawowe.

Test reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) na COVID-19, który wykrywa informację genetyczną wirusa (RNA), jest bardzo czuły, epidemiolog Supriya Narasimhan, MD, szef oddziału chorób zakaźnych w Santa Clara Valley Medical Center informuje Health . Oznacza to, że ma zdolność wykrywania wirusa nawet u osób bez objawów lub bez objawów. „Zaczyna wychwytywać wirusy do tygodnia przed pojawieniem się objawów, przez cały okres objawów i wykrywa cząsteczki wirusa RNA nawet do sześciu tygodni po wyzdrowieniu”, wyjaśnia dr Narasimhan.

Zasadniczo u osoby, która nie wykazuje objawów, ale która była narażona na COVID-19, test PCR może wykazać, czy ma wirusa. Jeśli po pozytywnym teście u tej osoby pojawią się objawy, były one przedobjawowe w momencie badania; jeśli nigdy nie wystąpią u nich objawy, są bezobjawowe.

Osoby w przedobjawowym stadium są wysoce zaraźliwe. „Szczyt wydalania wirusa następuje tuż przed wystąpieniem objawów i bezpośrednio po nich, gdy objawy są nadal łagodne” - mówi dr Narasimhan. Sanjay Gupta, MD, główny korespondent medyczny CNN, również powiedział wcześniej, że osoby przed objawami są wysoce zaraźliwe. „Ludzie są najbardziej zaraźliwi, zanim pojawią się objawy, jeśli mają one rozwinąć się” - powiedział w niedawnym artykule CNN. Ale jeśli chodzi o pacjentów bezobjawowych, to, ile wirusów wydalili i jak bardzo są zaraźliwi, wciąż pozostaje przedmiotem dyskusji, mówi dr Narasimhan.

Jednak z punktu widzenia opieki zdrowotnej ważne jest, aby rozróżnić bezobjawowych i bezobjawowych pacjentów, o ile jest to możliwe, zwłaszcza jeśli chodzi o planowanie planowych operacji dla pacjentów z dodatnim wynikiem testu na COVID-19 bez objawów. „Istnieją dane sugerujące, że jeśli zaintubujemy kogoś do operacji na przedobjawowym etapie, możemy wyrządzić mu krzywdę - ma gorsze wyniki chirurgiczne i oddechowe” - mówi dr Narasimhan. Dzieje się tak, ponieważ jeśli u pacjenta rozwinie się COVID-19 po operacji, będzie musiał walczyć z chorobą, gdy wyzdrowieje. „Istnieje również większe ryzyko przeniesienia wirusa na pracowników służby zdrowia, ponieważ miano wirusa u pacjenta jest najwyższe. Jest to również bardzo ważne przy badaniu epidemii w budynkach zbiorowego zamieszkania, gdzie zapewnienie każdej prywatnej przestrzeni może być niewykonalne ”- mówi dr Narasimhan.

Oczywiście, jest jeszcze wiele do nauczenia się o sposobie rozprzestrzeniania się nowego koronawirusa, w tym o ryzyku stwarzanym zarówno przez bezobjawowych, jak i bezobjawowych nosicieli. W międzyczasie noszenie masek na twarz i utrzymywanie fizycznej odległości od innych może pomóc zmniejszyć ryzyko infekcji - niezależnie od tego, czy Ty lub ktoś inny jest objawowy, bezobjawowy czy przedobjawowy.