Co naprawdę próbują Ci powiedzieć Twoje zachcianki żywieniowe

Apetyt na jedzenie może naprawdę przydać się. Pragnienie czerwonego mięsa może stać się tak silne, że zbaczasz z autostrady w poszukiwaniu burgera. A może wszystko, o czym możesz pomyśleć, to domowe ciastko. Okazuje się jednak, że czasami te impulsy są czymś więcej niż zwykłymi impulsami - mogą również dostarczyć informacji o tym, czego naprawdę potrzebuje Twój organizm.

„Żyjemy w kulturze, która szkaluje zachcianki” - mówi Marci Evans, zarejestrowana dietetyk i specjalista od zaburzeń odżywiania w Cambridge, Massachusetts. Myślimy o nich jako o zakazanych pragnieniach, które należy stłumić. I to niefortunne, ponieważ zachcianki nie są wrogiem, mówi Evans. Raczej „hej, to komunikat z naszego ciała”.

Tutaj wyjaśnia, jak interpretować te sygnały i stosować się do nich w zdrowy, uważny sposób. I pamiętaj, oczywiście, że twoje tęsknoty to tylko jeden element większej układanki. Jak ujął to Evans, „nie wszystko, co dotyczy naszego zdrowia, zostanie nam przekazane w głodzie jedzenia”.

Sprawdź, czy twoje pragnienie jest ogromnym odstępstwem od normy. Jeśli nadal masz „silne, niezwykłe, natarczywe” pragnienie, którego nie można zaspokoić, gdy je spełniasz - powiedzmy, jedząc stek, gdy nadejdzie tęsknota za czerwonym mięsem - to świetny pomysł, aby skonsultować się z lekarzem. ” Na przykład coś w rodzaju nieugaszonego pragnienia sprawia, że ​​Evans myśli: „Czy coś się dzieje z poziomem cukru we krwi i może to być cukrzyca?” (A jeśli podejrzewasz, że problemem jest nawodnienie, upewnij się, że oprócz wody otrzymujesz elektrolity).

Masz ochotę na odrobinę czekolady po obiedzie? Zwróć na to uwagę i naprawdę słuchaj, sugeruje Evans. „Przez tak długi czas uczono ludzi:„ Jeśli chcesz deser po obiedzie, zamiast tego zjedz owoc! ”. Niektórzy z jej klientów mają tego rodzaju psychologiczne ograniczenia, a dla niektórych jest to problematyczne. „Mają kawałek owocu, kolejny owoc, więcej owoców… a potem objadają się czekoladą.”

Wyzwaniem, mówi Evans, jest wyrwanie się z mentalności ograniczeń. „Słuchaj uważnie, czego goni twoje ciało, i zaspokajaj tę potrzebę. Obawiamy się, że jedyne, czego będziemy pragnąć, to czekolada. Ale prawdę mówiąc, gdybyśmy jedli tylko czekoladę przez cały dzień, bylibyśmy tak zdesperowani, by znaleźć coś innego. ”

Evans doświadczyła tego na własnej skórze podczas podróży samochodowej, którą odbyła z dziewczynami. „Jedliśmy burrito i słodycze, a pod koniec podróży mój przyjaciel powiedział:„ Chcę tylko schować twarz w worku jarmużu ”. Każda osoba w samochodzie miała ochotę na świeże jedzenie. „Nasze ciała są autentycznie zainteresowane homeostazą” - mówi Evans.

„Nasze fizyczne pragnienie i umysłowe zaabsorbowanie często wzrasta, kiedy unikamy jedzenia” - mówi Evans. „Im częściej odmawia się jedzenia, a my mówimy:„ Nie, nie, nie ”, tym bardziej nasze mózgi są bardziej podekscytowane tym jedzeniem.”

Wyobraź sobie dziecko w pokoju otoczonym tonami zabawki. Jeśli ten maluch szpieguje Twój telefon komórkowy, a ty szybko go usuniesz z pola widzenia, czego ona chce? Zgadłeś: Twój telefon. „Twój mózg nie jest inny” - mówi Evans. „W chwili, gdy mówisz:„ Nie, nie jedz tego batonika Snickers ”, konsumuje nas pragnienie tego batonika Snickers.”

Tak więc mała ilość czekolady batonik lepszy niż sześć kawałków owoców, gdy masz obsesję na punkcie tabliczki czekolady? Generalnie tak, mówi Evans. „Jeśli wepchniesz piłkę plażową pod wodę, w końcu wyskoczy ona z wody lub eksploduje.”

Evans nie jest fanem tej „dietetycznej sztuczki”: „Jeśli myślisz jesteś głodny, zamiast tego wypij szklankę wody; może jesteś po prostu spragniony! ” Uważa, że ​​jest to przykład „uczenia się unikania lub unikania, gdy w rzeczywistości dopiero się przygotowujesz”.

Wspomina również o powszechnym braku uważności podczas jedzenia jako potencjalnie problematycznym. „Pragnienie Snickersa, a następnie bezmyślne włożenie trzech do ust bardzo różni się od zjedzenia jednego, zwrócenia uwagi i powiedzenia:„ Jak to smakuje? ”.

Ludzie rzucają wiele winy na zachcianki, mówi, ale „gdyby naprawdę, naprawdę słuchały, zachcianki nie były problemem”.

Jeśli postrzegasz swój jen jako demon, z którym musisz się zmierzyć lub czuć się winnym kiedy się „zawalasz”, spróbuj zmienić sposób myślenia o zachciankach, sugeruje Evans. „Jednym z korzeni tego problemu jest przekonanie, które mamy w naszej zachodniej kulturze, szczególnie w kulturze dietetycznej, gdzie jedzenie to zła rzecz, przyjemność to zła rzecz, pragnienia są złą rzeczą, której należy się pozbyć, i odpowiadamy dla nich, jakby byli zagrożeniem. ”

Pamiętaj tylko o tej podróży, która sprawiła, że ​​Evans i jej dziewczyny pragnęli zielonych liściastych warzyw. „Piękno, jakie daje naszemu ciału pragnienie równowagi”. Więc słuchaj.