Co musisz wiedzieć o badaniach przesiewowych w kierunku raka piersi

Anita KunzFrom Health
Robin Hall Guadagnini nie miała mieć mammografii w roku, w którym skończyła 41 lat. Rok wcześniej Shed miała taką mammografię, a jej ubezpieczenie obejmowało rutynowe mammografie tylko raz na dwa lata. Ale Guadagnini, administrator planu emerytalnego z Fayetteville w Arkansas, zdecydowała się zapłacić z własnej kieszeni, mimo że nie miała rodzinnej historii tej choroby.

„Po prostu czułem, że ważne jest, aby pozostać przy najważniejsze rzeczy i być proaktywnym ”- mówi. Rzeczywiście, mammografia ujawniła guz w jej prawej piersi. „Był zbyt mały, aby go poczuć” - mówi Guadagnini. „Jak lubię mówić, dzięki łasce mammografii wykryto mojego raka”. Guadagnini przeszedł lumpektomię i naświetlanie, a od siedmiu lat jest wolny od raka.

Guadagninis to rodzaj opowieści, która sprawia, że ​​chcesz być religijny w kwestii wykonywania mammografii. Musiałbyś mieszkać na odludziu bez mediów na odległej wyspie, żeby celebrytki, grupy rzeczników i lekarze nie wbijali ci w głowę znaczenia wczesnego wykrywania. Slogany takie jak American Cancer Societys „Mammography: The Chance of a Lifetime!” stały się tak wszechobecne, jak różowe wstążki na każdej klapie w windzie. Przesłanie było jasne: co roku wykonuj mammografię po czterdziestce, oczywiście.

Nic więc dziwnego, że tak wiele kobiet czuło się oszołomionych i rozgniewanych wytycznymi dotyczącymi badań przesiewowych opublikowanymi w listopadzie ubiegłego roku przez US Preventive Services Task Force. Niezależny panel wypowiedział się przeciwko rutynowym badaniom przesiewowym kobiet po czterdziestce, sugerując, że kobiety wykonują rutynowe mammografie później i rzadziej. „Poczułem całkowity szok i konsternację” - mówi Guadagnini. „Moja reakcja była taka, że ​​nie mogę uwierzyć, że to jest to, co mówią ludziom. To krok wstecz ”.

Większość z nas zna kobiety takie jak Guadagnini, której rak został wcześnie złapany i leczony, a także kobiety, które nie zostały poddane badaniom przesiewowym i których choroba została wykryta zbyt późno, aby uratować im życie. Badanie przesiewowe wcześnie i często wydaje się oczywiste. Jednak w miarę jak naukowcy zaczynają rozumieć - a nowe wytyczne miały to odzwierciedlać - badania przesiewowe mają znaczącą wadę. Mammogramy dają wiele podejrzanych wyników, które często prowadzą do niepokoju i inwazyjnych badań kontrolnych, które ujawniają, że nie ma raka. Co bardziej niepokojące, mammografia wykrywa również zmiany nowotworowe, które mogą nigdy nie stanowić zagrożenia dla zdrowia; agresywne leczenie tych narośli może jednak zaszkodzić zdrowiu znacznie bardziej, niż gdyby wzrost był pozostawiony samemu sobie.

Zjawisko nadmiernej diagnozy nie jest niczym nowym dla badaczy raka. „Ale dopiero teraz zdawaliśmy sobie sprawę z wagi problemu” - mówi dr H. Gilbert Welch, profesor medycyny w Dartmouth Institute for Health Policy and Clinical Practice w Hanowerze, New Hampshire. Badania sugerują, że aż jeden na trzy guzy wykryte przez mammografię jest traktowany tak, jakby zagrażał życiu, gdy tak nie jest - i to nie obejmuje tysięcy fałszywie dodatnich. Historie takie jak Guadagninis są oczywiście fascynujące. Jednak według dr Welcha wiele kobiet leczonych agresywnie z powodu raka mogło w ogóle nie uniknąć kuli. Kobieta, która postrzega siebie jako ocaloną i uratowaną jej życie, może w rzeczywistości zostać przesadnie zdiagnozowana, mówi.

Następna strona: Pozytywnie przerażająca

„W weekend, czekanie na wyniki - myślenie, że mogę nigdy nie mieć dzieci - było ohydne ”- mówi Haft. Biopsja powróciła dobrze, ale Haft potrzebował usunięcia guza, aby mieć pewność. Haft miał rezonans magnetyczny, podczas którego lekarze umieszczali drut w jej piersi, aby zlokalizować guzek, a następnie operację w znieczuleniu ogólnym, która pozostawiła bolesną bliznę. Haft, obecnie 42-letni obecnie, wykonał dwa kolejne fałszywie dodatnie mammogramy, po których nastąpiły bolesne biopsje pod kontrolą mammografii: „Jestem przerażony za każdym razem, gdy coś znajdą”.

Fałszywie dodatnie wyniki, takie jak Hafts, są niezwykle powszechne. Około 1 na 10 mammografii w Stanach Zjednoczonych stwierdza coś, co jest uważane za nieprawidłowe. „Ale z tych nieprawidłowych mammografii 90 procent to fałszywie dodatnie wyniki” - mówi dr Noel T. Brewer, adiunkt ds. Zachowań zdrowotnych w Gillings School of Global Public Health na University of North Carolina w Chapel Hill. Oznacza to, że ze wszystkich przerażających rzeczy, które mogą się wydarzyć, w 90 procentach przypadków to nic.

Odsetek fałszywie pozytywnych wyników w Stanach Zjednoczonych jest około dwa razy wyższy niż w Kanadzie , i około 10 razy więcej niż w Holandii, mówi Brewer. Mówi, że są dwa powody: lekarze w Stanach Zjednoczonych częściej określają mammografię jako nieprawidłową, a większość krajów nie rutynowo wykonuje badania przesiewowe kobiet po czterdziestce, które mają stosunkowo niskie ryzyko raka piersi (tylko 1,4% zostanie zdiagnozowanych ponad 10 lat, według Centers for Disease Control and Prevention). Jednak nawet w przypadku rzadszych badań przesiewowych Brewer mówi: „Kobiety w tych innych krajach nie umierają na raka piersi częściej niż kobiety w Stanach Zjednoczonych”.

Po nieprawidłowej mammografii często następuje kolejna mammografia, rezonans magnetyczny lub biopsja - może to być usunięcie tkanki za pomocą igły, ale często oznacza operację taką jak Hafts. Czasami wymaga to znieczulenia ogólnego i niesie ze sobą ryzyko siniaków, infekcji i krwawień, a także zmiany w wyglądzie piersi.

A potem jest to wpływ psychologiczny. W jednym z badań 37 procent kobiet, które miały fałszywie dodatni wynik, określiło to doświadczenie jako „bardzo przerażające” lub „najstraszniejszy okres w moim życiu”. „Łatwo byłoby odrzucić strach odczuwany przez kobiety w takich sytuacjach - powiedzieć:„ Słuchaj, wszystko potoczyło się dobrze ”- mówi Brewer. „Ale niepokój wywołany fałszywie dodatnim wynikiem może być dość głęboki i długotrwały.”

Następna strona: Ostrzeżenie przed nadmierną diagnozą

„Kiedyś myśleliśmy, że każdy rak jest nieustępliwy postępujący, że będzie się pogarszał i pogorszył, dopóki nie zostanie wyleczony lub dopóki cię nie zabije ”- dodaje Russell Harris, MD, profesor medycyny na University of North Carolina w Chapel Hill School of Medicine, który służył w grupie zadaniowej.

„W przypadku niektórych nowotworów to prawda. Ale okazało się, że dla wielu tak nie jest. ” Dzieje się tak, ponieważ istnieją różne formy tej choroby. Niektóre nowotwory piersi rosną powoli, nie rozprzestrzeniają się, a nawet mogą się samoistnie zmniejszyć. Inne rosną bardzo szybko i wymagają agresywnego leczenia.

„Problem w tym, że lekarze nie są w stanie określić różnicy między tymi typami raka, przynajmniej na początku” - mówi dr Laura Esserman, dyrektor Carol Franc Buck Breast Care Center na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco. „Więc w końcu leczyli ich wszystkich”. Dr Esserman mówi, że podejście typu `` obserwuj i czekaj '' może być rozsądne w przypadku niektórych rodzajów raka, ale osoby zaangażowane nie zawsze chcą ryzykować obranie złego kursu.

Nadmierna diagnoza nie byłaby problemem, gdyby leczenie było ryzykowne -bezpłatnie, ale nie, mówi dr Harris. Oprócz operacji, skutki uboczne promieniowania obejmują zmęczenie, bolesność, obrzęk i zmiany skórne; w rzadkich przypadkach może uszkodzić płuca lub serce.

Chemioterapia - która może powodować nudności i wymioty, wypadanie włosów, zmęczenie i owrzodzenia jamy ustnej - może w najgorszym przypadku prowadzić do problemów z nerwami; uszkodzić serce, nerki lub płuca; i promują rozwój wtórnego raka. Dla kobiety, której guz nigdy by jej nie zaszkodził, te terapie są o wiele bardziej szkodliwe. A ten łańcuch zdarzeń zaczął się od mammografii.

Następna strona: I co teraz?

Ten sposób myślenia jest trudny do zaakceptowania, zwłaszcza jeśli znasz młodszą kobietę, która miała raka piersi. Jednak nowe wytyczne mogą nie zmienić Twojej rutyny. Jeśli zauważysz guzek, wydzielinę lub zmianę kształtu piersi, jak zawsze, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. A jeśli należysz do grupy wysokiego ryzyka, dowody w przeważającej mierze opierają się na częstych badaniach przesiewowych. (Ryzyko jest wysokie, jeśli na przykład masz matkę lub siostrę, u których zdiagnozowano we wczesnym wieku lub jeśli wynik testu na mutacje genetyczne BRCA1 lub BRCA2 był pozytywny).

Jeśli nie wysokie ryzyko, pozostaje wiele do rozwiązania. W przypadku kobiet w wieku od 50 do 74 lat większość ekspertów zgadza się, że korzyści płynące z regularnych badań przesiewowych, choć raz na dwa lata, przewyższają ryzyko. W przypadku kobiet w wieku od 40 do 49 lat ryzyko i korzyści są niemal równe, więc „decyzja o wykonaniu mammografii i rezygnacja z mammografii są rozsądnym wyborem” - mówi dr Welch. Twoja decyzja dotycząca poddania się badaniu przesiewowemu, a jeśli tak, to jak często, może po prostu sprowadzać się do tego, co możesz tolerować. Czy wolałbyś raczej założyć stosunkowo wysokie prawdopodobieństwo, że zostaniesz zbytnio zdiagnozowany lub stosunkowo niskie ryzyko wykrycia niebezpiecznego guza za późno na leczenie? (Każdego roku narażenie na promieniowanie nie było czymś, co grupa zadaniowa uważała za tak duży problem, jak nadmierna diagnoza.)

To wystarczy, by tęsknić za starymi, prostymi hasłami promującymi regularne badania przesiewowe. „Badania przesiewowe są złożone, ponieważ rak jest złożony” - mówi dr Esserman.

„W naturze badań medycznych jest zdobywanie informacji, aktualizowanie naszych starych pomysłów i próba wykorzystania tych nowych informacji do poprawy opiekę, jaką oferujemy pacjentom ”. Dobra wiadomość jest taka, że ​​znaczna część pieniędzy przeznaczonych na badania nad rakiem piersi przynosi postęp, który ostatecznie zapewni, że otrzymają je tylko kobiety, które potrzebują leczenia. (Zobacz „Co przyniesie przyszłość” na stronie 6).

Dla Haft, która boi się swojej następnej mammografii, przyszłość nie nadejdzie wystarczająco szybko. „Jeśli coś znajdą, a okaże się, że nic, będę uważał się za szczęściarza” - mówi. „Ale miałbym większe szczęście, że nie musiałbym ponownie przechodzić przez te wszystkie zmartwienia.”

Następna strona: Jak załatwić lekarza

Historia rodziny.
Jeśli masz mamę lub siostrę, u których rak piersi został zdiagnozowany przed menopauzą, ryzyko jest większe niż przeciętne. Niektórzy (ale nie wszyscy) eksperci zalecają rozpoczęcie badań przesiewowych 10 lat przed osiągnięciem wieku, w którym zdiagnozowano Twojego krewnego. Zapytaj swojego lekarza, jakie jest jej stanowisko w sprawie tej zasady i dowiedz się, czy twoje tło uzasadnia wykonanie testów genetycznych pod kątem mutacji BRCA.

Poprzedni stan zdrowia.
Kobiety, które przeszły napromienianie klatki piersiowej (w młodszym wieku) lub niektóre choroby piersi mogą wymagać częstszych badań przesiewowych.

Wiek.
Jeśli masz 50 lub 60 lat, potrzebujesz rutynowych badań przesiewowych , ale to, czy powinny to być roczne, czy dwuletnie, jest przedmiotem dyskusji. Jeśli masz 40 lat, lekarz medycyny Russell Harris radzi zapytać lekarza: „Jeśli 100 kobiet o tym samym profilu co ja poddawano by się co roku badaniom przesiewowym przez następnych 10, ile z nich otrzyma pomoc, a ile zrani? Może się okazać, że liczba osób, którym udzielono pomocy, jest tak niska, że ​​można zakładać, że nie będziesz jednym z nich. Jeśli nie, możesz zdecydować się na badanie.

Czynnik freak-out.
Jeśli otrzymałeś nieprawidłowy wynik mammografii, który okazał się nie być rakiem, czy możesz zlekceważyć fałszywy alarm - czy może strach przed tym, co mogło zostać, z tobą? Zadanie sobie tego pytania zapewni, że podejmiesz właściwą decyzję za siebie.

Następna strona: Co przyniesie przyszłość

Lepsza identyfikacja typu guza.
W tej chwili skupiamy się na stadium raka - wczesnym lub późnym. Wkrótce możemy zwrócić większą uwagę na to, czy jest to guz wolno rosnący, czy szybko rosnący, obarczony znacznym ryzykiem. Naukowcy opracowują badania krwi, które wykorzystają zmiany w materiale genetycznym lub poziomach poszczególnych białek, aby wskazać na obecność guza, oraz profilowanie molekularne, aby określić, czy guz może być agresywny. Kiedy więcej wiadomo o naturze guza, terapie mogą być bardziej ukierunkowane: potencjalnie śmiertelne nowotwory będą leczone energicznie, podczas gdy nowotwory o powolnym działaniu otrzymają bardziej powściągliwe środki.