Co robić, gdy nie możesz wyrzucić tej piosenki ze swojej głowy

W mojej głowie jest piosenka do odtworzenia. To nie jest popularna piosenka, która sprawia, że ​​chcesz skakać i tańczyć, jak „Uptown Funk”. To nie jest jakaś melodia z chwytliwym haczykiem, jak „All About That Bass”. Nie, piosenka odtwarzana w mojej głowie to absolutnie przygnębiająca piosenka z lat siedemdziesiątych. Na początek winię Saturday Night Live.

Razem z mężem oglądaliśmy przez weekend specjalną propozycję z okazji 40-lecia SNL. Zaraz potem postanowiliśmy obejrzeć pierwszy odcinek serialu. Gościnnie muzyczna gwiazda Janis Ian zaśpiewała swój hit At Seventeen z 1975 roku, piosenkę o dorastającej brzydkiej kaczątce. Zawiera optymistyczne teksty, takie jak „Dla tych z nas, którzy znali ból, walentynek, które nigdy nie nadeszły, i tych, których imion nigdy nie wzywano przy wyborze stron do koszykówki”. Przypomniałem sobie piosenkę z dzieciństwa. Mój mąż zasnął, a kiedy słuchałam, trochę się rozpłakałam, leżąc w ciemności.

Nie jest to piosenka, którą budziłbyś się, żeby usłyszeć, co? Och, ale było. Wyskoczyłem z łóżka i kilka razy z rzędu oglądałem wideo na YouTube. - Ugh, co to jest? zapytał mój 10-latek. - Brzmi smutno. Przyjąłem, że rzeczywiście tak było. Potem ponownie go posłuchałem. Potem zaśpiewałam to pod prysznicem. Potem nuciłem to sobie w drodze do pracy. W pewnym momencie faktycznie śpiewałem fragmenty tego na głos w nowojorskim metrze, ponieważ to jest dokładnie to, co można zrobić w nowojorskim metrze. Na szczęście udało mi się stłumić chęć wygłuszenia tego podczas spotkania w biurze.

Co się działo ?! Właściwie odkryłem, że jest słowo na piosenki, które trafiają do twojej głowy i nie opuszczają: robaki uszne. Jak zauważył neurobiolog i muzyk dr Daniel Levitin w podcastie, piosenki „wydają się być proste melodycznie i rytmicznie… takie rodzaje piosenek, które popularne stacje radiowe odtwarzają i nakładają na siebie”. Co by wyjaśniało, dlaczego, powiedzmy, `` Who Let The Dogs Out '' może zaatakować twój umysł (to jedna z najwyżej ocenianych robaków usznych), ale nie jakaś przepełniona niepokojem nastoletnia ballada.

Melodie Lady Gagi często są tkwi w głowach ludzi, znajduje badania w czasopiśmie Applied Cognitive Science. Jak ujawnia wyszukiwarka Google, inni pretendenci do najlepszych (a raczej najgorszych) robaków usznych wszechczasów to (SŁUCHAJ NA WŁASNE RYZYKO):

Więcej poszukiwań w Internecie ujawniło, że epizod robaków usznych może być wywołany słowem skojarzenia z pamięcią, nastrój, stres lub stan „emocjonalny”, zgodnie z badaniem z 2012 r. w Psychology of Music. Ach, to miało sens. Podczas specjalnego programu Saturday Night Live byłem trochę zdenerwowany tym, jak wyglądali geriatryczni Chevy Chase, Bill Murray i Paul McCartney - przypomnienia o moim starzeniu się. Być może ten smutek naraził mnie na zarażenie piosenką. Aha, i jeszcze bardziej wzmocniłem swoją obsesję na punkcie tego, szukając faktoidów (postać Janis Ian w Wrednych dziewczynach nosi imię piosenkarki).

Niektórzy mówią, że lekarstwem na robak uszny jest wypchnięcie go z inna piosenka. Dziś rano przeszedłem obok restauracji, w której na zewnątrz słychać było muzykę i grała „Love Shack”. Melodie nie są dużo bardziej chwytliwe, ale to nie działa. Najlepsza sugestia, jaką znalazłem, z tego badania w Stosowanej psychologii poznawczej, skupia się na trawiącym zadaniu poznawczym. Jak zauważają autorzy: „Jeśli umysł jest w pełni zaangażowany, może pozostać mniej zasobów na natrętne myśli”. Przeczytanie książki lub rozwiązywanie krzyżówki może załatwić sprawę. Rzeczywiście, gdy to pisałem, piosenka przestała grać w mojej głowie.

Z mojego doświadczenia wynika, że ​​robaki uszne po prostu biegną - zwykle przez kilka dni, maksymalnie. Właściwie, w wypaczony sposób, podobały mi się te wybuchy pławienia się. Mam tylko nadzieję, że uda mi się uniknąć spontanicznego karaoke w biurze.