Co robić po zdiagnozowaniu raka piersi, według kobiet, które tam były

Nie ma „właściwej” reakcji na słowa „masz raka piersi”. Otrzymanie diagnozy raka piersi może sprawić, że jedna kobieta zacznie krzyczeć lub wybuchnąć płaczem, podczas gdy inna poczuje się bez słowa i odrętwiała. Te cztery słowa zmieniają życie i wszyscy traktujemy tego rodzaju wiadomości w inny sposób.

Ale prawdopodobnie można się założyć, że każdy, kto ma do czynienia z diagnozą raka piersi, będzie miał kilka pytań, czy chodzi o „Jakie są moje opcje leczenia? ” lub „Dlaczego ja?”

Jeśli niedawno zdiagnozowano u Ciebie chorobę, w ciągu najbliższych dni i tygodni otrzymasz odpowiedzi na wiele z tych pytań od swoich lekarzy. Ale jak omówić sytuację, aby móc podejmować mądre decyzje dotyczące zdrowia? Poprosiliśmy osiem osób, które przeżyły raka piersi, aby podzieliły się najlepszymi radami na temat tego, co robić w ciągu pierwszych kilku godzin i dni po postawieniu diagnozy - i jak postępować naprzód.

„Płacz, krzycz, żyj krótko litości na przyjęciu, zdecyduj, że jesteś zwycięzcą, a nie ofiarą, znajdź swój głos, podnieś się z podłogi, znajdź grupę wsparcia i przyjdź i zobacz doradcę tak długo, jak to konieczne, aby pomóc ci uporządkować wszystko, co zrobisz zdaję sobie sprawę, że czujesz ”.
—Michelle, 50, Grand Prairie, Teksas; zdiagnozowana w 2012 roku

„Kiedy mnie zdiagnozowano, poczułem ciężar świata na piersi. To taka wichura; dla mnie był to kompletny szok. Po prostu przez cały wieczór powtarzałem sobie: „Po prostu oddychaj!” Rób to, co najlepsze dla siebie i pozwól innym pomóc - i po prostu oddychaj! ”
- Laura, 35 lat, Stanley, Wirginia; zdiagnozowano w 2010 roku

„Kiedy po raz pierwszy zdiagnozowano u mnie raka piersi, czułam, że mój świat się zawalił. Każdy stara się pomóc, ale otrzymywanie porad od tak wielu osób w rzeczywistości zwiększyło mój poziom niepokoju. Chciałabym mieć trochę czasu tylko dla siebie i pozwolić światu zwolnić. Dostępnych jest wiele opcji i musisz się uspokoić, aby zrozumieć swoje możliwości. Żałuję, że wtedy nie umiem medytować, ponieważ byłoby to przydatne! ”
—Melissa Mae Palmer, 44 lata, Barrington, Illinois; autor My Secrets of Survivorship; zdiagnozowana w 2013 roku

„Zapisuj pytania przed spotkaniami, aby o nich nie zapomnieć. Wiele cię trafi, a to może być tak przytłaczające, że nie możesz sobie przypomnieć, o czym chciałeś rozmawiać ”.
—Danni, 32 lata, Salt Lake City, Utah; zdiagnozowano w 2016 roku

„Zapisuj każdą wizytę u lekarza, dopóki nie zorientujesz się, lub zabierz kogoś ze sobą, aby wszystko spisał. W ciągu pierwszych kilku tygodni nie będziesz pamiętać niczego poza stwierdzeniem „to rak”.
—Chris, 52 lata, Florence, Kentucky; zdiagnozowano etap 2 w 1994 r., etap 4 w 2002 r.

„Dostałem małe podzielone pudełko z teczkami i zachowałem kopie wszystkiego - każdego raportu patologicznego, skierowania, notatki lekarza. Wiele na ciebie rzuca się naraz, a czasami chcesz mieć możliwość późniejszego powrotu i przeczytania tych rzeczy. W ten sposób będziesz mieć to wszystko. To dużo informacji, ale staraj się nie panikować. Możesz przez to przejść! ”
—Jennifer, 43, Rhode Island; zdiagnozowano w 2013 roku

Aby nasze najważniejsze artykuły trafiały do ​​Twojej skrzynki odbiorczej, zapisz się do newslettera ZDROWIE

„Zdecydowanie zasugeruj utworzenie strony na CaringBridge.org. Zamiast wykonywać telefony po każdej wizycie, wprowadzałem aktualizacje mojego stanu na mojej stronie. To był ratunek. Rodzina i przyjaciele zgodzili się, że świetnie jest informować wszystkich, nie powtarzając rozmów, nie zapominając komuś o tym ani nie wprowadzając zamieszania w bardziej niż dotychczas ”.
— Peggy, 66 lat, Baxter, Iowa; zdiagnozowano w 2014 roku