Jak to jest być 20-letnim studentem z obturacyjnym bezdechem sennym

W drugiej klasie liceum byłam cały czas zmęczona. Opisałbym siebie jako ospałego, po prostu ciągle zmęczonego i mopującego. Byłem pływakiem i czułem, że szybciej się wyczerpuję. Moje ciało wydawało się słabsze niż kiedykolwiek.

Miałem też bardzo silne bóle głowy. Przepisano mi lekarstwo, ale niewiele to pomogło. Mój lekarz pomyślał, że może to problem ze wzrokiem, więc zbadałem oczy i dostałem okulary. Ale tak naprawdę nie pomogli też zbytnio. Byłem też bardzo zaniepokojony. Podsumowując, przez większość czasu czułam się okropnie.

U mojego ówczesnego chłopaka niedawno zdiagnozowano bezdech senny. Powiedział mi, że ma takie same objawy, jak ja, ale moi lekarze ani moja rodzina nigdy nie myśleli o śnie. O ile mi wiadomo, nie miałem żadnych problemów ze snem. Ale moja rodzina zachęciła mnie, abym porozmawiał na ten temat z moim lekarzem, abyśmy mogli dowiedzieć się, co się dzieje z moim zdrowiem.

Byłem dużo młodszy niż większość osób, u których zdiagnozowano obturacyjny bezdech senny (większość osób ze bezdech to mężczyźni i zdiagnozowano u nich ponad 40 lat), ale moja rodzina i ja doszliśmy do wniosku, że i tak nie zaszkodzi pójść na badanie.

Poszedłem do ośrodka snu przez Northwestern Medicine, gdzie umieścili elektrody na mojej czaszce do nocnych testów snu. Byłem dość zdenerwowany, zanim do tego doszło, ale wszyscy byli niesamowici. Pozwolili nawet mojemu chłopakowi przebywać ze mną w pokoju przez całą noc. Przyszedł ze swoim aparatem CPAP - skrótem od ciągłego dodatniego ciśnienia w drogach oddechowych, które jest używane w leczeniu bezdechu sennego - i naprawdę pomogło mi to poczuć się bardziej komfortowo.

Test śledził moje tętno, ruchy i aktywność mózgu analizować mój sen. Wyniki pokazały, że nie osiągałem różnych cykli snu prawie tak szybko, jak normalna osoba. Zdiagnozowano u mnie obturacyjny bezdech senny, kiedy to mięśnie szczęki i gardła rozluźniają się i odcinają drogi oddechowe w tylnej części gardła. Bezdech senny powoduje, że często budzisz się w nocy, chociaż możesz być tego świadomy lub nie. Nie zasypiałem spokojnie ani nie przechodziłem przez te ważne cykle snu, które są regenerujące, dlatego cały czas czułem się zmęczony.

Przed testem nigdy nie rozważałem ani nawet nie rozmawiałem o możliwości bezdech senny z moim lekarzem. Mój lekarz wątpił, że potrzebuję testu snu, ponieważ byłem taki młody. Było dla mnie zaskoczeniem, że nigdy nie potraktowano tego jako diagnozy u mnie, ale wydaje mi się, że jest to po prostu tak rzadka diagnoza.

Szczerze mówiąc, poczułem ulgę, gdy otrzymałem diagnozę bezdechu sennego. Przez lata pracowałem nad rozwiązaniem moich bólów głowy i ogólnej słabości, więc wreszcie otrzymanie odpowiedzi na moje pytania i wątpliwości było niesamowite. Zacząłem czuć się bezradny; moja diagnoza była pierwszym krokiem we właściwym kierunku, aby pomóc mojemu zdrowiu fizycznemu i psychicznemu.

Zacząłem używać aparatu CPAP w wieku 16 lat i od tego czasu używam go co noc. Nadal mam tę samą maszynę: jest kompaktowa i urocza z małymi kwiatkami. Używam maski, która zakrywa nos i usta, ponieważ mam też bardzo silne alergie. Każdej nocy uzupełniam go wodą destylowaną, która utrzymuje wilgotność powietrza. (Muszę też codziennie go czyścić.)

Kiedy zacząłem go używać, czułem się niezręcznie - byłem skrępowany co do mojej maszyny CPAP i tego, co inni ludzie pomyślą o moim używaniu. Przyzwyczajenie się do spania z nim również zajęło mi kilka miesięcy. Ale mój nastrój był znacznie lepszy. Nie chorowałem prawie tak często (zachorowałem od ośmiu do dziesięciu razy w roku). To niesamowite zobaczyć, jak regenerujący sen przywrócił również mój układ odpornościowy.

Obturacyjny bezdech senny sprawił, że jestem bardziej świadomy tego, ile snu mogę. Nie mogę po prostu ciągnąć całonocnych. Moja maszyna CPAP śledzi mój sen każdej nocy. Teraz staram się spać jak najwięcej każdej nocy; Zwykle mam od sześciu do ośmiu godzin. Zdecydowanie wiem, czy nie używam maski na bezdech senny w nocy. Mam kłopoty ze skupieniem się na zajęciach, bóle głowy, kłopoty ze wzrokiem, a prowadzenie rozmowy może być trudne, jeśli spędzę bez niej tylko jedną noc.

Po zdiagnozowaniu zacząłem też zdrowiej się odżywiać jak starałem się zmaksymalizować moje zdrowie. Świadomość, że mam diagnozę, była dla mnie ogromną motywacją do szukania zdrowszych nawyków.

Mam teraz 20 lat i jestem na ostatnim roku studiów i musiałem poinformować współlokatorów, że używam maszyna CPAP do spania. Podszedłem do tego w stylu: „Hej, jeśli pochylisz się i zobaczysz maskę pilota myśliwca na mojej twarzy, to właśnie dlatego”.

Na studiach nie jestem w stanie wyjść i pozwól mi spać w domach znajomych. Moja maszyna CPAP jest przenośna i mogę z nią podróżować, ale jest to bardziej kwestia wygody. Nie mogę po prostu rozbić się, gdzie chcę. Czyni mnie odpowiedzialnym za moje decyzje, co też jest dobre.

Ale jedną z najtrudniejszych rzeczy w mojej diagnozie obturacyjnego bezdechu sennego było to, że wpłynęło to na mój wybór kariery. Automatycznie zdyskwalifikowało mnie to ze służby w jakiejkolwiek gałęzi wojskowej, czymś, czym naprawdę się interesowałem, a konkretnie w Siłach Powietrznych. To było bardzo rozczarowujące i coś, z czym musiałem się pogodzić, ale mam nadzieję, że zajmę się pracą detektywa lub obrońcą ofiar. Obecnie studiuję psychologię i wymiar sprawiedliwości w sprawach karnych i myślę, że będzie to tak samo ekscytujące i satysfakcjonujące, jak byłoby to dla wojska.

Jeśli chodzi o randki, jestem bardziej skrępowany bezdech senny niż mój partner. Mojemu partnerowi to wcale nie przeszkadza. Moja maszyna CPAP jest po prostu ... tam. Naprawdę nic nie mogę na to poradzić i po prostu z tym żyję. Byłem bardzo zdenerwowany, gdy byłem młodszy, że spotkam partnera, który miałby z tym problem.