Jaka jest rana matki i jak ją leczysz?

Kto to ma?
Przekazywanie go
Społeczeństwo patriarchalne
Znaki i skutki
Leczenie
Na wynos

Matki kształtują nas - często fizycznie w łonie matki (choć istnieje wiele innych rodzajów relacji matka-dziecko, w tym adopcyjne) i emocjonalnie poprzez interakcje z nami.

Więź jest tak silna, że brytyjski psychoanalityk Donald Winnicott uważał, że nie ma czegoś takiego jak niemowlę, ale tylko niemowlę i ich matka. Uważał, że poczucie własnej wartości dziecka jest budowane przez rodzaj relacji, jaką mają ze swoim głównym opiekunem (zwykle mamą).

Więc co się stanie, jeśli matki nie będzie dla ciebie emocjonalnie? Według niektórych psychoanalityków, badaczy i innych teoretyków pojawia się tak zwana „rana matki”.

Kto zazwyczaj doświadcza rany matki?

Dzieci (zwykle córki, ale czasami też synów) mówi się, że doznają rany matki, jeśli ich matka:

Córki i synowie mogą doświadczyć rany matki

Rana matki nie jest konkretną diagnozą - chociaż może tak boleć dużo, że jesteś pewien, że to uzasadnia. Chociaż zarówno córki, jak i synowie mogą odczuwać wpływ niedojrzałości, która prowadzi do rany matki, jest to zwykle uważane za ranę matki z córką.

Dzięki psycholog Mary Ainsworth i jej teorii przywiązania, my wiedz, że zaufanie, jakie matka zaszczepia w dzieciństwie, pozytywnie wpływa nie tylko na teraźniejszość dziecka, ale także na jego przyszłe relacje. Oznacza to, że dziecko, które otrzyma ranę matczyną, najprawdopodobniej utrwali ten rodzaj relacji ze swoimi dziećmi.

Rana matki i wzmocnienie pozycji kobiet w społeczeństwie patriarchalnym

W społeczeństwach patriarchalnych matkom może być łatwiej przekazać córkom własną ranę matki. Kobiety, które zinternalizowały stereotypowe przekonania, które sprowadzają kobiety do obywateli drugiej kategorii, są bardziej skłonne do świadomego lub nieświadomego przekazywania tych przekonań swoim córkom.

Córki w tych społeczeństwach mogą znaleźć się w obliczu obosiecznego dylematu: Zaakceptuj to, w co wierzy mama, abyśmy byli na tej samej łodzi, a ona nadal mnie kochała lub walczyła o moje własne przekonania i dążyła do wzmocnienia.

Podjęcie walki nie jest łatwym wyczynem.

Córka, która zdecyduje się to zrobić, może znaleźć się w sytuacji, gdy sabotuje własny sukces w taki sam sposób, jak pokazały klasyczne badania „strachu przed sukcesem” Matiny Horner z 1970 roku. Nowsze badania powtórzyły badanie Hornera i pokazały podobne stereotypowe reakcje, które powstrzymują kobiety przed samorealizacją i utrzymują ropiejącą ranę matki.

Jakie są oznaki i skutki rany matki?

Jeśli zastanawiasz się, które objawy mogą sygnalizować obecność rany matki w twoim życiu, pomyśl o swoim dzieciństwie i spróbuj przypomnieć sobie, czego doświadczyła twoja dziecięca wersja.

Jeśli wiele uczuć z poniższej listy wydaje się znajomych, możesz mieć ranę matczyną:

Twoja matka po prostu nie była przy tobie na poziomie emocjonalnym.
Nie chciałeś zwracać się do matki po pocieszenie lub bezpieczeństwo.
Wątpiłeś, czy masz aprobatę swojej matki, więc zawsze starałeś się być doskonały.
Czułeś się zdenerwowany i przestraszony wokół swojej matki.
Twoja mama oczekiwała, że zaopiekujesz się nią fizycznie lub emocjonalnie.

Jeśli punkty na powyższej liście zgadzają się z ty, co to teraz oznacza dla ciebie? Te negatywne uczucia mogą prowadzić do:

niskiego poczucia własnej wartości
braku świadomości emocjonalnej
niemożności uspokojenia się
poczucie, że ciepłe i pielęgnujące relacje nie są w Twoim zasięgu

Zobaczmy, dlaczego tak się dzieje:

Niska samoocena

Bezpieczne przywiązanie sprawia, że dziecko czuje, że jest ważne. Bez tej podstawowej wiary w siebie dzieci mają trudności z uzyskaniem poczucia siebie i wiary w siebie.

Brak świadomości emocjonalnej

Matka obecna przy swoim dziecku jest w stanie odzwierciedlaj uczucia dziecka, oznaczaj te uczucia i pomóż mu zarządzać uczuciami. Dziecko nie musi tłumić negatywnych uczuć, ponieważ umie sobie z nimi radzić.

Niezdolność do samodzielnego uspokojenia

Bez świadomości, jak zarządzać swoimi uczuciami, dzieci a później dorośli nigdy nie rozwijają zdolności do samodzielnego uspokajania. Zamiast tego szukają pocieszenia rzeczy poza sobą. Mogą to być czynności odrętwiające, takie jak alkohol i narkotyki.

Problemy w związku

Dorośli z raną po matce mają trudności z tworzeniem i utrzymywaniem pozytywnych relacji, których wszyscy pragniemy, ponieważ nigdy nauczyłem się ufać.

Kroki do wyleczenia z rany matki

Uzdrowienie z rany matki jest równowagą między uznaniem negatywnych uczuć, takich jak złość i uraza, a uznaniem, że być może trzeba będzie wybaczyć matce. Pozostając pogrążonym w negatywnych uczuciach, możemy chwilowo poczuć się dobrze, na dłuższą metę faktycznie przegrywamy.

Jak więc uzyskać równowagę, która nas uleczy?

Wyraź ból

Pierwszym krokiem jest pozwolenie sobie na powiedzenie „Aua” - i więcej - jeśli zajdzie taka potrzeba. Terapia może pomóc dziecku wyrazić ból związany z niekochaniem, ignorowaniem, unikaniem, wyśmiewaniem, a nawet ofiarą. Dziennikarstwo też może pomóc.

Kochaj siebie

Nasza koncepcja siebie została zbudowana poprzez sposób, w jaki nasza matka nawiązywała z nami interakcję. Musimy sobie uświadomić, że to, że nasza mama nie potrafiła w pozytywny sposób zbudować naszego wizerunku, nie było naszą winą. Pozbywając się mniej niż idealnego obrazu, możemy odtworzyć nasz własny obraz.

Rozwijanie samoświadomości

Bez informacji zwrotnej naszej matki nie mieliśmy wzmocnienia potrzebne do rozwinięcia samoświadomości. Musimy nauczyć się reagować na nasze emocje. Poświęć trochę czasu, aby zatrzymać się i poczuć to, co czujesz. Nazwanie uczucia jest pierwszym krokiem do radzenia sobie z tym uczuciem.

Rodzic siebie

Możemy także nauczyć się, jak być rodzicem i dać sobie wszystko, czego nigdy nie otrzymaliśmy jako dziecko .

Samoopieka nie psuje się; dba o nasze potrzeby. Dla niektórych z nas samodzielny poranny spacer przed usadowieniem się przy biurku. Dla innych jest to czas wolny na randkę przy kawie z przyjacielem, który sprawia, że czujemy się dobrze.

Przebaczenie

Uznanie własnych uczuć i rozpacz z powodu tego, czego nigdy nie dostaliśmy jako dziecko tworzy przestrzeń emocjonalną potrzebną do osiągnięcia przebaczenia.

Matkowanie to ciężka praca. Jeśli jesteś matką, już to wiesz. Czasami matki źle się rozumieją. Nawet bardzo źle. Jeśli potrafisz rozpoznać swoją matkę za to, kim jest i nie zastanawiać się, kim chcesz, żeby była, możesz zacząć ją rozumieć i zaakceptować.

Kiedy już to zrobisz, możesz zbudować więź z matką. Naucz się wyznaczać granice, a może się okazać, że razem z matką zbudujecie pewnego rodzaju związek. Nawet jeśli nie jest to idealny związek, może stać się czymś znaczącym.

Oczywiście w niektórych przypadkach mogłaś mieć zaniedbującą lub znęcającą się matkę, której naprawdę nie możesz wybaczyć. W takich przypadkach może być lepiej przepracować te urazy w sieci wsparcia lub z terapeutą - bez przedłużania gałązki oliwnej.

Na wynos

Byłoby to wygodne i łatwe, gdybyśmy mogli winić nasze matki za wszystkie nasze wady i niepowodzenia. Ale to nie byłoby prawdą. A to dlatego, że wszyscy mamy dar wyboru.

Możemy zdecydować się na podjęcie kroków w celu wyleczenia własnej rany matki i upewnienia się, że nie przekażemy tego bólu naszym dzieciom. To trudna podróż, ale to początek wzmocnienia.