Co to jest zespół niespokojnych narządów płciowych?

Możesz pomyśleć, że bycie w stanie ciągłego pobudzenia narządów płciowych i łechtaczki brzmi całkiem przyjemnie, ale dla osób z zespołem niespokojnych narządów płciowych (RGS) rzeczywistość jest zupełnie inna.

Po pierwsze, tak nie jest. W rzeczywistości czujesz się jak podniecenie, które otrzymujesz, gdy jesteś włączony. „RGS to zespół charakteryzujący się niechcianym i niesprowokowanym dyskomfortem w okolicy narządów płciowych”, mówi Camila Aquino, neurolog i specjalista od zaburzeń ruchu, w rozmowie z Health. A objawy na ogół nie są tymi, których chcesz doświadczyć, gdy cierpisz z powodu pożądania seksualnego. „Trudno je opisać” - mówi dr Aquino. „Osoby dotknięte RGS często opisują to jako ból, drętwienie, wibracje, niepokój lub uczucie pieczenia”.

Te odczucia mogą obejmować pochwę, krocze, miednicę i górną część kończyny dolnej , Dodaje dr Aquino. Mogą pojawić się w dowolnym momencie, ale mogą się zaostrzyć, gdy siedzisz lub leżysz w nocy.

RGS występuje niezwykle rzadko; szacuje się, że dotyka 1% kobiet na całym świecie, a tylko kilku mężczyzn ma tę chorobę - chociaż dr Aquino zwraca uwagę, że może to być częstsze niż myślimy, z powodu niedostatecznego zgłaszania lub niedostatecznego rozpoznania .

RGS został po raz pierwszy opisany w 2001 roku jako zespół uporczywego podniecenia seksualnego (PSAS), a także nosi nazwę trwałego zaburzenia pobudzenia narządów płciowych (PGAD). Przez kilka lat naukowcy uważali, że choroba jest psychologiczna, co skutkuje skupieniem się na (w dużej mierze nieskutecznej) terapii behawioralnej. Jednak ostatnie badanie, opublikowane w czasopiśmie PAIN Reports, sugeruje, że RSG może mieć korzenie w neurologii.

Po zbadaniu 10 kobiet z tym zaburzeniem naukowcy wykryli zmiany u podstawy kręgosłupa, które mogą uwięzić nerwy. głęboko w rdzeniu kręgowym. Jeśli te nerwy są związane z podnieceniem seksualnym, osoba może doświadczyć objawów RSG.

Jednak dokładna przyczyna stanu jest nadal niejasna, mówi dr Aquino. „Żylaki w okolicy miednicy zostały uznane za inną potencjalną przyczynę, podobnie jak wulwodynia”.

W 2008 roku naukowcy zdali sobie sprawę, że osoby dotknięte objawami RGS często miały objawy zespołu niespokojnych nóg (RLS). W rzeczywistości jeden z badaczy opisał RGS jako „genitalną formę niespokojnych nóg”. W swoim badaniu 18 holenderskich kobiet z RSG, opublikowanym w Journal of Sexual Medicine w 2009 roku, odkryli, że większość z nich ma również niespokojne nogi, objawy nadreaktywnego pęcherza i żylaki miednicy.

Chociaż nadal nie ma ostatecznego lekarstwa na RGS, dostępne są metody łagodzenia objawów, takie jak lód lub leki znieczulające (stosowane na ten obszar, które mogą osłabić uczucie), miejscowe procedury blokujące nerwy i leki dopaminergiczne, które zapewniają dopaminę, substancja naturalnie występująca w organizmie i często stosowana w leczeniu zespołu niespokojnych nóg, według Johns Hopkins Medicine. „W pierwszej kolejności pacjenci muszą przejść dokładne badanie miednicy, aby wykluczyć inne choroby, zanim zostanie zdiagnozowany RGS” - mówi dr Aquino. „Każdy przypadek należy ocenić indywidualnie, a leczenie dostosować”.

W badaniu opublikowanym w raportach PAIN czterech uczestników miało cysty Tarlova, które są małymi workami płynu mózgowo-rdzeniowego, które mogą tworzyć się na nerwy czuciowe w okolicy krzyżowej grzbietu (zbiór kości u podstawy kręgosłupa). Jeśli te worki wywierają nacisk na nerwy związane z podnieceniem seksualnym, mogą powodować objawy RGS.

Naukowcy usunęli chirurgicznie cysty Tarlova u jednej z uczestniczek, a jej objawy zostały wyleczone. Jednak operacja nie pomogła innemu uczestnikowi. Jak dotąd wszystkie badania nad RGS sugerują, że może istnieć szereg przyczyn i wyzwalaczy. Inny uczestnik badania PAIN Reports miał przepuklinę dysku, która szczypała kluczowe nerwy. Inna nagle przestała przyjmować leki przeciwdepresyjne, a objawy RGS ustąpiły, gdy lekarze odstawili ją z powrotem, a następnie odstawili leki.