Co to jest pośmiertne pobieranie nasienia? Jak człowiek może spłodzić dzieci nawet po śmierci

Kiedy oficer NYPD Wenjian Liu został postrzelony i zabity w swoim samochodzie patrolowym w grudniu 2014 r., miał 32 lata i był żonaty od trzech miesięcy. Jednak dopiero w tym tygodniu urodziło się jego dziecko, dziewczynka. W jaki sposób? W noc strzelaniny wdowa po Liu, nowa mama Pei Xia Chen, poprosiła o pobranie i zamrożenie nasienia jej męża, aby mogła później począć dziecko.

Słodko-gorzka okazja może wydawać się cud, ale nierzadko zdarza się, że plemniki są pobierane od umierającego lub nawet zmarłego mężczyzny. W rzeczywistości pierwsze udokumentowane pośmiertne pobranie nasienia (PSR) zostało zgłoszone w 1980 roku, a pierwsze dziecko poczęte w wyniku PSR urodziło się w 1999 roku.

PSR jest nadal rzadką procedurą, ale stała się znacznie bardziej powszechne w ostatnich latach, według artykułu z 2016 roku w brytyjskim czasopiśmie naukowym Mosaic . Nie wszystkie szpitale i kliniki leczenia niepłodności będą wykonywać tę procedurę, a te, które mają, mają różne wytyczne co do tego, kiedy i jak można to zrobić oraz kto może o to poprosić.

Aby dowiedzieć się więcej o tym, jak przebiega procedura —Oraz medyczne i etyczne kwestie, które się z tym wiążą — Zdrowie rozmawiało z Jesse Millsem, MD, urologiem i dyrektorem Kliniki Mężczyzn na UCLA. Dr Mills nie był zaangażowany w przypadek Liu i Chena, ale pobierał nasienie od innych pacjentów, zarówno żywych, jak i zmarłych.

Według dr Millsa spermę można ogólnie pobrać od pacjenta, który mózg umarł lub wkrótce po tym, jak został uznany za zmarłego. (W literaturze medycznej zalecany okres to zazwyczaj od 24 do 36 godzin po śmierci).

„Nasienie jest zdolne do życia tylko przez krótki okres czasu, więc w większości przypadków pacjent musi być już na do szpitala, gdy umiera lub jest poddawany zabiegowi podtrzymywania życia, aby było to w ogóle możliwe ”- mówi dr Mills.

Aby przeprowadzić operację, chirurg lub urolog może przeprowadzić operację najądrza aspiracja (pobranie nasienia igłą przez skórę), biopsja jądra lub całkowite usunięcie jąder.

Po pobraniu nasienia można je zamrozić i przechowywać w ten sam sposób, w jaki zamrażają kliniki leczenia bezpłodności nasienie żywego dawcy. Kiedy partnerka zmarłej jest gotowa do zajścia w ciążę, lekarze mogą podjąć próbę zapłodnienia jednej z jej komórek jajowych nasieniem w warunkach laboratoryjnych, stosując zapłodnienie in vitro. Jeśli nasienie nie zostało wytrysku jako nasienie, mówi dr Mills, kobieta nie może zajść w ciążę poprzez inseminację wewnątrzmaciczną - technikę, która umieszcza nasienie bezpośrednio w macicy przez cewnik.

Wskaźnik powodzenia ciąży używanie nasienia nabytego pośmiertnie nie było szeroko badane, podobnie jak zdrowie dzieci poczętych w ten sposób. Jednak w jednym artykule z 2015 r. W Human Reproduction opisano cztery kobiety, które przeszły IVF przy użyciu nasienia od swoich zmarłych partnerów, z których wszystkie ostatecznie zaszły w ciążę. Jedno dziecko urodziło się przedwcześnie, ale podczas wizyt kontrolnych w ciągu następnych siedmiu lat wszystkie czworo dzieci „miało normalne wyniki zdrowotne i rozwojowe”.

I chociaż faktyczne pobieranie nasienia jest stosunkowo proste, artykuł z 2015 r. w BJOG: An International Journal of Obstetrics and Gynecology wskazuje, że „porusza on wiele kwestii etycznych i medyczno-prawnych, w tym prawa zmarłego, kwestię świadomej zgody, najlepiej interes dziecka i motywacja wnioskodawcy ”.

W przeciwieństwie do niektórych innych krajów, w Stanach Zjednoczonych nie ma rządowych przepisów określających, kiedy i jak można wykonywać PSR; decyzja należy do poszczególnych szpitali i klinik leczenia niepłodności. To, czy placówka zgodzi się na wykonanie PSR, będzie również zależeć od tego, czy ma specjalistów, sprzęt i możliwości przechowywania wymagane do takiej procedury.

American Society for Reproductive Medicine (ASRM) wydało wytyczne dotyczące pośmiertne pobranie tkanki rozrodczej w 2013 r., stwierdzając, że pobranie nasienia lub komórki jajowej po śmierci jest „etycznie uzasadnione”, jeżeli zezwala na to pisemna dokumentacja zmarłego. W przypadku braku takiej dokumentacji, programy powinny uwzględniać prośby tylko „żyjącego małżonka lub partnera życiowego”, stwierdza opinia.

Wytyczne ASRM stanowią również, że należy zapewnić „odpowiedni czas na żałobę i poradę” zanim kobieta użyje nasienia partnera, aby spróbować zajść w ciążę, a kliniki i szpitale powinny opracować pisemne zasady, jeśli zdecydują się zaoferować tę procedurę.

Dr. Mills mówi, że większość klinik, w tym jego własna, wymaga od mężczyzny jakiegoś zaawansowanego zalecenia - lub wskazania od jego żonatej partnerki - że para chce mieć dzieci lub aktywnie próbuje zajść w ciążę. „Wzywano mnie w związku z tą procedurą więcej razy, niż byłem przeze mnie wykonywany, ponieważ często sprawy nie spełniają tych wytycznych etycznych” - mówi.

Ale w tych przypadkach dr Mills mówi, że danie pogrążonym w żałobie partnerom i rodzinom szansy na zachowanie tkanki rozrodczej ukochanej osoby - i prawdopodobnie sprowadzenie na świat jego potomstwa - „ma sens” i może dać trochę nadziei i komfort w bardzo bolesnym czasie.

„Potrafią założyć rodzinę i chociaż ojca nie będzie fizycznie w pobliżu, nie wydaje się to gorszym powodem, aby w to zamieszać świat ”- mówi. „Dla mnie jest to tragiczna historia z nieco optymistycznym zakończeniem dla żony, dziadków i wszystkich zaangażowanych”.