Co to jest zespół Lyncha - i jak zwiększa ryzyko raka macicy i jajnika?

Obecnie większość kobiet doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że geny odgrywają rolę w ryzyku wystąpienia niektórych nowotworów. W dużej mierze dzięki Angelinie Jolie i innym celebrytom, które publicznie wypowiadały się o ich własnych diagnozach raka piersi i operacjach profilaktycznych, prawie każdy wie, że mutacja genu o nazwie BRCA może być niebezpieczna - nawet jeśli nie znamy wszystkich naukowych szczegółów.

Ale istnieje mutacja genetyczna, o której być może nie słyszałeś, a która zwiększa ryzyko raka macicy, okrężnicy i jajnika w ciągu całego życia kobiety: zespół Lyncha.

Jeśli jesteś nosicielką tej odziedziczonej mutacji masz od 40% do 60% szans na rozwój raka macicy (zwanego również endometrium) w ciągu Twojego życia; od 40% do 60% szansy zachorowania na raka okrężnicy w którymś momencie życia i od 5% do 10% szansy na raka jajnika również przez całe życie. Porównaj te liczby z ryzykiem dla kobiety bez mutacji genu: 4% dla raka jelita grubego, 3% dla raka macicy i 1% dla raka jajnika, według danych z National Cancer Institute.

Błędy w czterech specyficznych genach są powiązane z zespołem Lyncha: MLH1, MSH2, MSH6 i PMS2. Te geny są zaangażowane w naprawę uszkodzeń komórkowych w DNA, wyjaśnia Shannon Westin, MD, MPH, ginekolog onkolog z MD Anderson Cancer Center w Houston. Mówi, że kiedy naprawa komórek nie przebiega normalnie, uszkodzenie może prowadzić do raka.

Kiedy go odkryto, zespół Lyncha początkowo nazywano dziedzicznym rakiem jelita grubego i odbytnicy niepolipowatym. Uważano, że prowadzi to głównie do raka jelita grubego, ponieważ - niespodzianka - badano go głównie na mężczyznach, mówi dr Westin. Mężczyźni z zespołem Lyncha mają od 60% do 80% szans na rozwój raka jelita grubego w ciągu swojego życia. Ale kiedy naukowcy badali kobiety, szybko odkryli „astronomiczne wskaźniki” raka jelita grubego i macicy, mówi, oprócz niższych, ale wciąż podwyższonych wskaźników raka jajnika i niektórych innych rzadszych nowotworów.

Te nowotwory są jednak „Całkowicie można zapobiec”, mówi dr Douglas A. Levine, dyrektor ginekologii onkologicznej w Perlmutter Cancer Center NYU Langone. „Ważne jest, aby zidentyfikować osoby, które są w grupie ryzyka i przeprowadzić operację zapobiegawczą, aby nie musiały zachorować na te nowotwory”.

Skąd więc wiadomo, czy zespół Lyncha może występować w Twojej rodzinie? A co trzeba zrobić, aby zapobiec towarzyszącym nowotworom? Czytaj dalej.

Mimo postępów w badaniach przesiewowych i testach genetycznych większość osób, u których zdiagnozowano zespół Lyncha, przebywa w gabinecie lekarskim, ponieważ mają już raka. Nie poczujesz się inaczej, jeśli masz zespół Lyncha; raczej „objawem” choroby genetycznej może być sam rak, zwłaszcza w młodszym niż typowy wieku, na przykład przed 50.

Idealnie byłoby, gdyby nosiciele Lyncha zostali zidentyfikowani, zanim kiedykolwiek zachorują na raka. Aby je znaleźć, lekarze zalecają, aby ludzie przyjrzeli się historii swojej rodziny. Możliwymi charakterystycznymi objawami Lyncha może być rodzinna historia raka okrężnicy, endometrium lub jajnika, szczególnie w młodszym wieku. „Kiedyś mieliśmy regułę 3-2-1” - wyjaśnia dr Levine. „To nie jest idealne, ale jako wskazówka w celach ilustracyjnych: jeśli masz trzech członków rodziny z rakiem okrężnicy lub trzonu macicy, z których dwóch jest krewnymi pierwszego stopnia, a jeden ma mniej niż 50 lat, osoby te powinny przejść testy genetyczne Zespół Lyncha ”.

Ale dr Westin ostrzega, że ​​wiele osób z zespołem Lyncha nie ma znanej historii rodzinnej,„ więc nadal istnieje duża część, której nie identyfikujemy ”. Podejrzewa, że ​​jest to częściowo spowodowane tym, że wiele rodzin po prostu nie mówi o nowotworach „tam na dole”.

Zespół Lyncha to cecha „autosomalna dominująca”, co oznacza, że ​​do jej zachorowania potrzebny jest tylko jeden nieprawidłowy gen. Jeśli jedno z twoich rodziców ma zespół Lyncha, masz 50% szans na to. Jednak eksperci nie do końca rozumieją, dlaczego u niektórych osób z zespołem Lyncha zachoruje na raka, a u innych nie.

Jeśli w Twoim drzewie genealogicznym zostanie zidentyfikowany zespół Lyncha, lekarze mogą zalecić wykonanie testów wszystkim Twoim bliskim dla mutacji. „Możemy zbadać całą rodzinę i zapobiec nowotworom” - mówi dr Westin. Osoby te są często określane jako „osoby, które przeżyły”.

Ogólnie uważa się, że według MD Andersona od 1 na 500 do 1 na 1000 osób ma zespół Lyncha. Uważa się, że od 5% do 10% wszystkich przypadków raka endometrium można przypisać Lynchowi, twierdzą eksperci. Według amerykańskiej National Library of Medicine’s Genetics Home Reference od 3% do 5% przypadków raka jelita grubego i odbytnicy jest spowodowanych przez Lyncha.

Pacjenci z rakiem jelita grubego i macicy są często (jeśli nie zawsze) poddawani badaniom przesiewowym pod kątem zespołu Lyncha, mówi dr Westin, w nadziei na zapobieganie nowotworom u członków rodziny. Eksperci mogą przyjrzeć się próbkom tkanki guza pod mikroskopem lub ocenić sekwencje DNA w celu wyszukania mutacji genetycznych - mówi dr Konstantin Zakashansky, dyrektor ginekologii onkologicznej w Mount Sinai West (zwanych odpowiednio testami immunohistochemicznymi i niestabilności mikrosatelitarnej). Dodaje, że badania krwi mogą również służyć do potwierdzenia diagnozy zespołu Lyncha.

Osoby, które nie mają raka, ale mogą być nosicielami Lyncha, mogą zostać przebadane za pomocą testów genetycznych. Zwykle wiąże się to z pobraniem próbki krwi lub śliny i współpracą z doradcą genetycznym w celu oceny ryzyka, mówi dr Westin. (Niektóre domowe zestawy testów genetycznych zawierają zespół Lyncha, ale doradca genetyczny może pomóc zinterpretować wyniki).

Aby nasze najważniejsze artykuły zostały dostarczone do skrzynki odbiorczej, zarejestruj się w Biuletyn Zdrowy tryb życia

Jeśli u kogoś z zespołem Lyncha zdiagnozowano już raka, będzie on oczywiście wymagał leczenia. (Obecnie istnieją zatwierdzone przez FDA metody immunoterapii niektórych nowotworów związanych z Lynchem, dodaje dr Levine).

Ale jeśli nosiciel Lyncha nie ma raka, lekarze zwracają się w stronę profilaktycznych badań przesiewowych i procedur. Na początek osoby z zespołem Lyncha są częściej badane pod kątem raka okrężnicy za pomocą kolonoskopii lub innych metod badawczych niż osoby ze średnim ryzykiem raka okrężnicy. Kobiety są poddawane badaniom przesiewowym pod kątem raka macicy w ramach corocznej biopsji endometrium, „co jest zabiegiem gabinetowym, który jest nieco bolesny tylko przez minutę lub dwie, podczas którego pobiera się komórki z wnętrza macicy” - wyjaśnia dr Levine. Oczywiście jedynym ostatecznym sposobem zapobiegania rakowi w określonym narządzie jest chirurgiczne usunięcie tego organu. I oczywiście kolektomia (usunięcie części lub całości okrężnicy), histerektomia (usunięcie macicy) i wycięcie jajnika (usunięcie jajników) to poważne operacje, których nie należy lekceważyć - zwłaszcza w przypadku histerektomia, jeśli nadal chcesz zajść w ciążę. „Standardem zapobiegania jest histerektomia po urodzeniu dzieci” - mówi dr Levine. Zaleca się wykonanie zabiegu przed około 40 rokiem życia, aby upewnić się, że rak jeszcze się nie rozwinął, dodaje.

Ciąża, kontynuuje, sama w sobie jest zapobiegawcza. „To stan z wysokim progesteronem” - mówi. „To prawie niespotykane”, aby rozwinąć się rak endometrium w czasie ciąży.

To dlatego, że przyczyną raka endometrium jest estrogen, wyjaśnia dr Zakashansky. Hormon buduje wyściółkę macicy, a następnie progesteron ją złuszcza - co daje kobietom miesiączki. Ale kiedy gromadzi się więcej podszewki, istnieje większy potencjał mutacji komórkowych, które prowadzą do raka. „Jeśli występuje niedobór genu odpowiedzialnego za kontrolowanie nieprawidłowości, wtedy sytuacja może zwariować” - mówi dr Zakashansky. Z tego samego powodu wkładki domaciczne progesteronu mogą działać ochronnie, chociaż potrzebne są dalsze badania w tym podejściu, mówi dr Westin.

Jeśli uważasz, że możesz mieć zespół Lyncha na podstawie rodzinnej historii raka jajnika lub jelita grubego ważne jest, aby porozmawiać z lekarzem o ryzyku. Ale nie panikuj: „Obecność mutacji genu jest tym, co naraża Cię na ryzyko” - mówi dr Zakashansky. „To nie znaczy, że będziesz mieć raka”.