Co to jest interpłciowość? Oto, co oznacza ten termin i jak może się pojawiać

Jeśli zauważyłeś I w LGBTQIA +, możesz się zastanawiać, co to znaczy i skąd się wzięło. I oznacza interseksualność, biologiczną wariancję, która oznacza, że ​​płeć osoby nie pasuje idealnie do kategorii „mężczyzna” lub „kobieta” - na podstawie ich chromosomów, prezentacji genitaliów, tkanki rozrodczej lub jakiejś kombinacji tych trzech. Aż 1,7% światowej populacji rodzi się z interpłciowością, co w przybliżeniu odpowiada liczbie rudzielców. Dowiedz się, co to znaczy być interpłciowym i dlaczego więcej osób interpłciowych przyjmuje tę tożsamość.

„Mówi się, że osoba urodziła się z biologią interseksualną, kiedy rodzi się z nieodpowiednim ciałem standardy medyczne dla mężczyzn i kobiet ”, mówi dr Alice Dreger, założycielka zarządu Towarzystwa Interseksu w Ameryce Północnej. „Istnieje kilkadziesiąt różnych sposobów na urodzenie się osoby interpłciowej, ponieważ rozwój płciowy jest naprawdę skomplikowany. Obejmuje geny, receptory hormonów, rozwój narządów i nie tylko ”. Interseksualność była kiedyś znana jako hermafrodytyzm, ale ten ostatni termin jest przestarzały i nie jest już używany.

Interseksualność nie dotyczy tożsamości płciowej ani orientacji seksualnej; chodzi o fizyczne cechy płciowe. Osobnik interseksualny może mieć chromosomy żeńskie, ale niejednoznaczne w przypadku genitaliów męskich lub męskich, ale niejednoznaczne w przypadku genitaliów kobiecych. Osoba interseksualna może mieć tak zwaną prawdziwą interseksualność gonad, która ma zarówno narządy jajników, jak i jądra. Mogą również mieć złożone lub nieokreślone zaburzenie rozwoju seksualnego, które nie pasuje do żadnej z tych kategorii.

„Ludzie mogą mieć kombinacje chromosomów, XX lub XY; niektóre mają mozaikę chromosomów w niektórych komórkach, a inne ”- mówi Arlene Baratz, MD, członek zarządu grupy wsparcia zespołu wsparcia zespołu niewrażliwości na androgeny (AIS-DSD). Zdrowie .

Osoby interseksualne są uważane przez National Institutes of Health za populację z dysproporcjami zdrowotnymi, mówi Baratz. Ale osoby interpłciowe zazwyczaj stoją przed wyjątkowym wyzwaniem związanym z podjęciem decyzji, jak chcą wyglądać ich ciała. „Czasami te wybory są dokonywane w przypadku osób interseksualnych, zanim osiągną odpowiedni wiek, aby w ogóle wyrazić siebie” - dodaje.

dr Georgieann Davis, profesor socjologii na University of Nevada i autorka książki Contesting Intersex: The Wątpliwa Diagnoza urodziła się z zespołem całkowitej niewrażliwości na androgeny, w wyniku którego występują zewnętrzne narządy płciowe związane z kobietami, ale chromosomy XY i niezstąpione jądra. „Moi rodzice, w moim przypadku i wielu innych, nie wiedzieli, że jestem interseksualna, dopóki nie byłam nastolatką i nie miałam miesiączki” - mówi Davis Zdrowie . „Wtedy odkryli to, czego nie spodziewali się znaleźć w środku”.

Jeśli w przeszłości urodziło się dziecko z cechami interpłciowymi, lekarze i rodzice zazwyczaj wybierali płeć dziecka, które mogło być poddane operacji, aby jego narządy płciowe były dopasowane do płci. Obecnie lekarze i rodzice nadal często wybierają operację przypisania płci dzieciom interpłciowym, ale jest to kwestia sporna. Więcej rodziców rezygnuje z operacji i pozwala dziecku decydować, kiedy będzie starsze, czy chce operacji lub leczenia.

„Zabiegi wykonywane w celu nadania genitaliom bardziej„ normalnego wyglądu ”nie powinny być wykonywane, dopóki dziecko nie osiągnie wystarczającej dojrzałości, aby podjąć świadomą decyzję za siebie” - stwierdza ISNA. „Zanim pacjentka podejmie decyzję, powinna zostać przedstawiona pacjentom, którzy przeszli i nie przeszli operacji. Gdy zostanie w pełni poinformowana, powinna mieć dostęp do chirurga skoncentrowanego na pacjencie ”.

„ Wiele z tych operacji nie jest koniecznych dla zdrowia i dobrego samopoczucia dziecka ”, mówi dr Ellen Feder, profesor filozofii na American University w Waszyngtonie. Rodzice o dobrych intencjach mogą być po prostu niedoinformowani o tym, co to znaczy być interpłciowym, albo lekarze opowiadają się za operacją, ponieważ czują, że rodzice nie będą kochać interpłciowego dziecka, mówi Feder.

„Jeśli coś jest wrobione w problem medyczny lub nagły wypadek, rodzice prawdopodobnie zdecydują się na interwencję medyczną, ponieważ taka opcja jest im oferowana ”- mówi Davis. „Rodzice mogą później wyrazić zdecydowany żal, ponieważ nie otrzymali przedstawionych im informacji, co jest naturalną zmiennością ciała, która nie musi dyktować tożsamości płciowej”.

Rzeczywiście, „lekarze mieli zaczęli zdawać sobie sprawę, że podejście, które zastosowali, spowodowało, że wiele osób poczuło, że zostały skrzywdzone seksualnie i medycznie ”- mówi Dreger. „Po trzydziestu latach istnienia ruchu na rzecz praw osób interseksualnych nie otrzymaliśmy jeszcze wiadomości od nikogo, kto przyszedłby powiedzieć:„ Cieszę się, że moi rodzice wybrali dla mnie operację ”.

„ Najważniejsze byłoby być orędownikiem, aby ludzie dokonywali własnych wyborów dotyczących swojego ciała ”- mówi dr Baratz. „Osoba, która ma taką interwencję, musi mieć pewną swobodę w podejmowaniu decyzji”.

Davis sugeruje, aby rodzice dzieci interpłciowych zwracali się do innych rodziców dzieci interpłciowych, a następnie polegali na ich doświadczeniu i wsparciu, aby ich dzieci mogły podejmować świadome decyzje dotyczące ich ciała. „Nie spotkałem osoby interseksualnej ani aktywisty, który byłby przeciwny operacji” - mówi Davis. „Jesteśmy przeciwni przeprowadzaniu tych operacji na tych, którzy nie mają wpływu na to, co dzieje się z ich ciałami”.

Zarówno Davis, jak i Baratz podkreślają rolę wsparcia psychospołecznego w postaci poradnictwa psychiatrycznego jako a także grupy wsparcia pomagające osobom interseksualnym radzić sobie z wyzwaniami. „My, jako obrońcy, chcielibyśmy, aby psychospołeczna część opieki była dominująca” - mówi Davis. „Chociaż chirurdzy i endokrynolodzy odgrywają kluczową rolę, poradnictwo psychologiczne ma ogromne znaczenie w radzeniu sobie z naszą wyjątkową tożsamością i cechami w codziennym życiu. Nie ma dowodów na to, że dorastanie z innym wyglądem ciała jest z natury szkodliwe.