Co to jest trauma pokoleniowa? Oto, jak wyjaśniają to eksperci

Wiele rzeczy jest przenoszonych przez rodziny, takie jak dziedzictwo, uwarunkowania genetyczne i cechy fizyczne. W niektórych przypadkach traumę można również odziedziczyć. Trauma pokoleniowa (znana również jako trauma międzypokoleniowa lub trauma międzypokoleniowa) jest wciąż stosunkowo nową dziedziną badań, co oznacza, że ​​naukowcy mają wiele do odkrycia na temat jej wpływu i tego, jak przedstawia się ona u osób, które na nią cierpią. Oto, co wiemy do tej pory, zdaniem ekspertów.

Trauma pokoleniowa jest dokładnie tym, na co wygląda: trauma, której nie doświadcza tylko jedna osoba, ale rozciąga się z pokolenia na pokolenie. „Może być cichy, ukryty i nieokreślony, ujawniając się poprzez niuanse i nieumyślnie nauczany lub sugerowany przez całe życie kogoś od najmłodszych lat”, mówi Health, licencjonowany psycholog kliniczny i ewaluator rodzicielski, dr Melanie English.

W 1966 roku kanadyjska psychiatra Vivian M. Rakoff, lek. med. Rakoff i jej współpracownicy odnotowali wysoki poziom stresu psychicznego wśród dzieci ocalałych z Holokaustu i po raz pierwszy uznano koncepcję traumy pokoleniowej.

Badanie z 1988 roku, opublikowane w The Canadian Journal of Psychiatry , wykazało, że wnuki osób, które przeżyły Holokaust, były nadreprezentowane przez około 300% osób skierowanych do opieki psychiatrycznej. Od tego czasu osoby, które przeżyły Holokaust i ich potomstwo, były najszerzej badaną grupą, ale teoretycznie każdy rodzaj ekstremalnego, długotrwałego stresu może mieć niekorzystny wpływ psychologiczny na dzieci i / lub wnuki, powodując kliniczny niepokój, depresję i objawy pourazowe. zespół stresu (PTSD).

„Trauma wpływa na procesy genetyczne, prowadząc do wzrostu reaktywności traumatycznej w populacjach, które doświadczają wielu urazów”, mówi Health, psychiatra dziecięcy i dorastający i autorka, dr Gayani DeSilva.

Każdy jest podatny na traumę pokoleniową, ale istnieją określone populacje, które są narażone ze względu na swoją historię. „Systematyczne wykorzystywanie, znoszenie powtarzających się i ciągłych nadużyć, rasizmu i ubóstwa są na tyle traumatyczne, że powodują zmiany genetyczne” - mówi dr DeSilva. „Tak więc Afroamerykanie w Stanach Zjednoczonych i na całym świecie są szczególnie narażeni. A rodziny dotknięte katastrofami, takimi jak tsunami w Azji w 2004 roku, będą miały traumatyczną reaktywność dla przyszłych pokoleń ”. Dodaje, że ludzie w krajach, które przetrwały lata, a nawet dekady wojny, również mogą mieć traumę pokoleniową.

Przemoc domowa, napaść na tle seksualnym lub wykorzystywanie seksualne oraz przestępstwa z nienawiści to inne akty, które mogą skutkować traumą pokoleniową.

Objawy traumy pokoleniowej mogą obejmować nadmierną czujność, poczucie skróconej przyszłości, nieufność, dystans, wysoki lęk, depresję, ataki paniki, koszmary senne, bezsenność, wrażliwą reakcję na walkę lub ucieczkę oraz problemy z samym sobą - szacunek i pewność siebie - mówi dr DeSilva.

Eksperci dowiadują się więcej o tym, jak trauma wpływa na układ odpornościowy. „Może to prowadzić do dysfunkcji układu odpornościowego - takiego, który jest albo zbyt aktywny, albo niewystarczająco aktywny” - zauważa dr DeSilva. „Może to skutkować większą liczbą chorób autoimmunologicznych lub większą skłonnością do chorób”.

Uraz wpływa również na mikroglej, układ odpornościowy mózgu. „W stanie silnej reakcji na uraz mikroglej zjada zakończenia nerwowe zamiast przyspieszać wzrost i pozbywać się uszkodzeń” - wyjaśnia dr DeSilva. „Mikroglej szaleje w mózgu i powoduje depresję, lęk i demencję. Może to przełożyć się na zmiany genetyczne, które mogą być przekazywane kolejnym pokoleniom ”.

Nie ma określonej diagnozy urazów pokoleniowych, zgodnie z Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, piąte wydanie (DSM-5), który jest standardową klasyfikacją zaburzeń psychicznych stosowaną przez specjalistów zajmujących się zdrowiem psychicznym. Ale zjawisko traumy międzypokoleniowej jest dobrze akceptowane.

„Wiemy, że trauma może objawiać się stresem, lękiem, walką lub ucieczką oraz innymi podwyższonymi systemami ostrzegawczymi w naszym mózgu i ciele, ale trauma międzypokoleniowa może również maskować się poprzez wyuczone przekonania, zachowania i wzorce, które zakorzenić się ”- mówi English. „Ten rodzaj okablowania wpływa na osobowości, relacje, rodzicielstwo, komunikację i poglądy na świat”.

Dr. DeSilva mówi, że często widzi skutki traumy w rodzinach, w których trauma się powtarza. „Na przykład kazirodztwo jest często traumatycznym doświadczeniem, które powtarza się z pokolenia na pokolenie” - mówi. „Staje się to okropnym doświadczeniem, które jest w jakiś sposób akceptowane przez rodzinę, ponieważ rodzina staje się znieczulona i czuje się beznadziejna i bezsilna w kwestii nawrotu, a tym samym nieumyślnie umożliwia kontynuację traumy”.

Nie ma łatwych odpowiedzi, ale traumę pokoleniową można rozwiązać, wprowadzając holistyczną, intensywną interwencję. Często wiąże się to z terapią indywidualną, chociaż terapia grupowa / rodzinna jest inną opcją.

„Świadomość, że nie jesteś sam lub bezradna, oraz świadomość, że mogły istnieć czynniki poza Twoją kontrolą, mogą pomóc w przetworzeniu traumy” - mówi dr English. „Kiedy przetwarzamy rzeczy i je rozumiemy, często możemy znaleźć mechanizmy radzenia sobie. Kiedy znajdziemy mechanizmy radzenia sobie, możemy wyleczyć, przedefiniować siebie. i odzyskaj część naszego życia ”.

Jeśli uraz lub znęcanie się trwa, zatrzymanie cyklu jest niezwykle ważne, co może wymagać ogromnej zachęty i wsparcia. „Grupy wsparcia, wsparcie finansowe, wsparcie mieszkaniowe, opieka zdrowotna, edukacja, wsparcie żywieniowe, zasoby społeczności, połączenia duchowe i terapia indywidualna będą musiały zostać uwzględnione, aby skutecznie zakończyć traumę pokoleniową” - mówi dr DeSilva.