Co to jest syndrom pustego gniazda? Terapeuta rodzinny wyjaśnia objawy i jak sobie z nimi radzić

Jest to w zasadzie naturalny porządek rzeczy: jeśli masz dzieci, zazwyczaj wychowujesz je, dopóki nie będą w stanie samodzielnie przemierzać świata (lub, wiesz, dopóki nie osiągną 18 lat i nie wyprowadzą się na studia) .

To ciężka praca, spędzenie prawie dwóch dekad (a czasem więcej) na uczeniu ich dobra od zła - ale wielu rodziców uważa, że ​​najtrudniejsza część matki lub ojcostwa ma miejsce, gdy ich dzieci dorastają i latają w kurniku , że tak powiem, pozostawiając rodziców z często przerażającym syndromem „pustego gniazda”.

Ale czym właściwie jest syndrom pustego gniazda - i czy naprawdę jest to coś, co łatwo zdiagnozować; czy naprawdę chodzi tylko o naukę przystosowania się do nowej sytuacji? Zdrowie rozmawialiśmy z ekspertami w dziedzinie zdrowia psychicznego, aby dowiedzieć się więcej na temat syndromu pustego gniazda i tego, co możesz z nim zrobić.

„Syndrom pustego gniazda to uczucie pustki, niepokoju i straty która wypełnia Cię po tym, jak Twoje dzieci opuszczą Twój dom i wyruszą w świat ”, mówi terapeuta rodzinny dr Paul Hokemeyer Health.

W kategoriach klinicznych byłoby to zdiagnozowano jako coś, co nazywa się „zaburzeniem adaptacyjnym”, zaliczając się do tej samej klasy, co inne zmiany życiowe, takie jak utrata pracy, rozwód, utrata rodzica lub przeprowadzka do nowego miasta. „Podstawową cechą tych wydarzeń jest głęboki wpływ, jaki wywierają na naszą tożsamość i zdolność do upadku zakorzenionego w tym, co znajome” - mówi dr Hokemeyer.

Według dr. Hokemeyera, objawy są zwykle związane z lękiem i depresją. Obejmują one:

„Jako rodzice chcemy, aby nasze dzieci wyruszyły w świat” - mówi dr Hokemeyer. „Przez lata wlewaliśmy nasze serca i dusze w ich odejście i często fantazjowaliśmy o wolności i możliwościach, którymi cieszylibyśmy się, gdybyśmy mieli tylko siebie do zrobienia”.

Ale kiedy nadejdzie czas na aby faktycznie odejść, wielu rodziców dręczy przytłaczający smutek, strach i głębokie poczucie straty.

„Nasze dzieci są mocno zakorzenione w naszych mózgach. Żyjemy i oddychamy nimi. Pochodzą od nas i pozostają z nami na zawsze ”- mówi dr Hokemeyer. Jednak kiedy wychodzą z domu, wielu rodziców zauważa, że ​​ich neurofizjologia ma silną reakcję, która rozgrywa się w ich nieświadomym i marzycielskim życiu.

Ponieważ wielu rodziców nigdy nie czuje, że zrobili wystarczająco dużo, dr Hokemeyer wyjaśnia, że ​​pustka pozostawiona przez dziecko może zaostrzyć te uczucia.

Wychowywanie dzieci może być trudne w małżeństwie. Kiedy dzieci są poza domem, dr Hokemeyer wyjaśnia, że ​​wiele par odkrywa, że ​​przez lata, które poświęciły na wychowywanie dzieci, odeszły od siebie. „Jest to oczywiście naturalne, ponieważ fizyczne, emocjonalne i finansowe wymagania wychowywania dzieci są niezwykłe” - wyjaśnia.

Syndrom pustego gniazda jest bolesny i wiąże się z poczuciem niewygody i braku ugruntowania przez chwilę - kilka w rzeczywistości, według dr Hokemeyera. Aby poradzić sobie z tym dyskomfortem, rodzice często sięgają po zewnętrzne rzeczy, aby uspokoić i wypełnić dziurę pozostawioną przez ich dziecko. Najpowszechniejszymi z tych substancji są żywność, dobra materialne i substancje zmieniające umysł, takie jak alkohol i narkotyki.

Przede wszystkim dr Hokemeyer mówi, że jeśli doświadczasz syndromu pustego gniazda, nie ma co wstydzić się. „To całkowicie naturalne, że odczuwasz swoje uczucia” - wyjaśnia. „Istoty ludzkie to zwierzęta. Jesteśmy biologicznie przygotowani do ochrony i wychowania naszych dzieci. Oczywiście, gdy opuszczą nasze gniazdo, poczujemy się nieswojo i pomniejszeni ”.

Biorąc to pod uwagę, sugeruje on podjęcie konkretnych działań, aby iść naprzód w swoim życiu. „Ponownie zaangażuj się w swoją społeczność” - mówi. „Weź udział w zajęciach online lub w lokalnej uczelni. Zostań wolontariuszem w lokalnym schronisku dla zwierząt. Zacznij doświadczać malarstwa akwarelowego. Chodzi o to, aby trzymać się razem z dzieckiem w poszukiwaniu swojego miejsca na świecie ”.

Nie ukrywaj też swoich uczuć i emocji. Porozmawiaj o tym przejściowym okresie swojego życia ze swoim partnerem i najlepszymi przyjaciółmi. „W trudnych czasach mamy okazję odkryć dary w naszym życiu. Na szczycie tej listy znajdują się znaczące relacje z innymi ludźmi ”, wyjaśnia.

I na koniec pamiętaj, że to również minie. „Kiedy czasy są trudne i myślą, że będą trwać wiecznie, ale tak nie jest” - mówi dr Hokemeyer. „Podobnie jak pory roku, które dają nam wiosnę, lato, jesień i zimę, nasze relacje z dziećmi ewoluują w głębsze i bogatsze doświadczenia”.