Co to jest depresja?

Depresja jest powszechnym, ale złożonym schorzeniem psychicznym dotykającym każdego roku ponad 16 milionów dorosłych i 3 miliony nastolatków w Stanach Zjednoczonych. Osoby z depresją przez większość czasu czują się smutne, puste lub beznadziejne. To więcej niż przypadek bluesa; depresja unosi się jak chmura burzowa, która nie przepuszcza szczytu słońca. Niszczy radość z przebywania z przyjaciółmi i rodziną. Ludzie mogą stracić zainteresowanie hobby, seksem i innymi przyjemnymi zajęciami, a także mogą mieć problemy z jedzeniem lub snem.

Niektóre przypadki depresji mają podłoże genetyczne, ale wiele czynników wykraczających poza dziedziczną skłonność może pobudzać i pogarszają objawy depresji, w tym różne czynniki środowiskowe.

Czasami ludzie nie uznają lub nie rozpoznają depresji u siebie lub u innych, więc nie zwracają się o pomoc do lekarza. Jednak bez leczenia depresja może utrzymywać się tygodniami lub miesiącami - czasami latami - i może prowadzić do nasilenia objawów. Depresja może zrujnować życie, przyjaźnie i małżeństwa oraz stwarzać problemy w szkole lub pracy. Niektórzy ludzie mogą sięgnąć po alkohol lub narkotyki, aby złagodzić ból, lub uznać jakąś formę samookaleczenia lub samobójstwa za ucieczkę.

Jeśli czujesz się przygnębiony lub podejrzewasz, że ukochana osoba zmaga się z depresją, ważne, aby jak najszybciej zwrócić się o pomoc. Większość przypadków, nawet ciężkiej depresji, można skutecznie leczyć.

Duża depresja lub duża depresja to inna nazwa klasycznej depresji, która wprawia ludzi w mroczny nastrój. Aby zdiagnozować dużą depresję, musisz mieć objawy, które zakłócają codzienne życie prawie codziennie przez co najmniej dwa tygodnie.

Uporczywe zaburzenie depresyjne to powszechna, długotrwała postać depresji charakteryzująca się obniżonym nastrojem. Ludzie mają objawy przez dwa lata lub dłużej, ale nie są tak uciążliwe jak w przypadku dużej depresji.

Przedmiesiączkowe zaburzenie dysforyczne lub PMDD to ciężka postać zespołu napięcia przedmiesiączkowego (PMS), który może wywołać ciężką depresję w tydzień przed rozpoczęciem miesięcznego okresu.

Depresja wywołana lekami lub alkoholem to zmiana nastroju spowodowana używaniem lub nadużywaniem lub alkoholem, niektórymi lekami i nielegalnymi narkotykami. Nazywana również depresją wywołaną substancjami, objawy mogą wystąpić, gdy ktoś przestanie również przyjmować określone leki lub narkotyki.

Depresja spowodowana chorobą może występować obok chorób serca, raka, stwardnienia rozsianego i HIV / AIDS. To normalne, że te diagnozy są emocjonalne, ale jeśli zmiany nastroju utrzymują się dłużej niż kilka tygodni, możesz mieć depresję. Problemy z tarczycą, a także inne choroby psychiczne, takie jak lęk i schizofrenia, mogą również prowadzić do depresji.

Zaburzenie rozregulowania nastroju to choroba wieku dziecięcego, która powoduje drażliwość i złość; częste, silne napady złości; i niezdolność do funkcjonowania w szkole. Dzieci z DMDD są narażone na rozwój zaburzeń lękowych i depresji w wieku dorosłym.

Depresja dwubiegunowa, znana również jako choroba maniakalno-depresyjna, charakteryzuje się niezwykle dużymi wahaniami nastroju i energii, w tym okresami depresji.

Depresja poporodowa występuje po porodzie. Kobiety mogą odczuwać skrajny smutek i mieć trudności z opieką nad sobą lub swoimi nowymi dziećmi. Mężczyźni również mogą mieć depresję poporodową.

Sezonowe zaburzenia afektywne lub SAD są również znane jako depresja sezonowa. Ten typ nawracającej depresji zwykle pojawia się sezonowo, zwykle jesienią lub zimą i znika wiosną lub latem.

Powrót do góry

Dokładne przyczyny depresji to: niejasny. Eksperci uważają, że może być zaangażowanych wiele czynników. W wielu przypadkach to połączenie dwóch lub więcej z tych czynników powoduje depresję lub ją pogarsza. Przyczyny depresji obejmują:

Twoje geny. Depresja może być dziedziczna. Pewne mutacje genów mogą utrudniać skuteczną komunikację komórek nerwowych w mózgu.

Zmiany w chemii mózgu. Depresja jest często opisywana jako zaburzenie równowagi chemicznej w mózgu, ale nie jest to tak proste, jak zbyt niskie lub zbyt wysokie stężenie jednej lub drugiej substancji chemicznej. Chemia mózgu wiąże się z depresją na wiele sposobów. Na przykład kobiety częściej niż mężczyźni zapadają na depresję, być może z powodu wahań poziomu hormonów. Nadprodukcja kortyzolu, hormonu stresu, jest również powiązana z depresją. Ponadto istnieje związek między serotoniną a depresją. Niektórzy ludzie z depresją mają zmniejszone przenoszenie tego ważnego przekaźnika chemicznego w mózgu.

Osobowość. Temperament i wychowanie osoby należą do czynników psychologicznych i społecznych, które mogą wpływać na to, jak reaguje ona na stresujące sytuacje i postrzega świat. W rezultacie niektórzy ludzie mogą być bardziej podatni na depresję.

Środowisko. Stresujące wydarzenia życiowe, takie jak trauma z dzieciństwa, konflikty w związkach i utrata, mogą zmienić funkcjonowanie mózgu w sposób, który uczyni osobę podatną na depresję.

Warunki medyczne. Depresja często idzie ręka w rękę z niektórymi chorobami przewlekłymi, takimi jak cukrzyca, rak, choroby serca, choroba Parkinsona i choroba Alzheimera.

Leki. Niektóre leki mają związek z depresją. Lista obejmuje leki nasercowe, takie jak beta-blokery i blokery kanału wapniowego; statyny obniżające poziom cholesterolu; żeńskie hormony; leki przeciwdrgawkowe; opioidy; i kortykosteroidy.

Nadużywanie substancji. Alkohol i narkotyki mogą wywołać depresję (a osoby z depresją często używają alkoholu i narkotyków, aby poradzić sobie z depresją).

Powrót do góry

Ludzie uważają depresję za coś złego przypadku bluesa. Prawdę mówiąc, jest to bardziej złożone. Depresja może zmienić sposób myślenia, czucia i zachowania ludzi, a nawet wywoływać objawy fizyczne.

Depresja może wyglądać bardzo różnie w zależności od osoby. Mężczyźni są bardziej narażeni na zmęczenie, rozdrażnienie lub złość oraz mogą nadużywać alkoholu i narkotyków. Kobiety zazwyczaj doświadczają poczucia winy, bezwartościowości lub smutku.

Starsze osoby są bardziej narażone na schorzenia, które wywołują lub pogarszają depresję, ale mogą rzadziej rozmawiać o depresji. Depresji u nastolatków może towarzyszyć lęk, zaburzenia odżywiania lub nadużywanie substancji. Dzieci z depresją mogą mieć kłopoty w szkole lub przylgnąć do rodziców. Inne oznaki depresji to:

Smutek lub pustka. Każdy ma w życiu chwile lub okresy smutku, zwłaszcza po śmierci lub tragedii. Ale kiedy osoba czuje się przygnębiona przez co najmniej dwa tygodnie, może to być oznaką depresji.

Poczucie bezwartościowości lub winy. Osoby z depresją często mają obniżone poczucie własnej wartości. Mogą postrzegać siebie jako przegranych. Mogą mieć negatywne myśli o swoim życiu. Lub mogą niesłusznie winić siebie za niefortunne rzeczy, które im się przytrafiły.

Beznadziejność lub pesymistyczne myślenie. Przytłoczenie negatywnymi myślami jest charakterystycznym objawem depresji. Myślenie pesymistyczne może ustąpić miejsca uczuciom rozpaczy, które pogarszają depresję.

Utrata zainteresowania lub przyjemności z przyjemnych zajęć. Utrata zainteresowania lub radości z rzeczy, które sprawiają, że warto żyć, takich jak hobby, przyjaciele, praca, seks lub jedzenie, to główna cecha depresji.

Bezsenność lub zaspanie. Osoby z depresją mogą mieć problemy z zasypianiem. Alternatywnie mogą spać za dużo, zamiast angażować się w aktywność.

Utrata energii lub zmęczenie. Depresja może być wyczerpująca. Aktywne zaangażowanie się w życie może pozbawić człowieka energii fizycznej lub emocjonalnej, co prowadzi do ciągłego letargu.

Spowolnione ruchy lub niepokój. Niektóre osoby z depresją mówią i chodzą wolniej. Nazywa się to opóźnieniem psychomotorycznym. Rzadziej depresja może prowadzić do zachowań, które z natury wydają się bardziej niespokojne, takich jak chodzenie na krok, wiercenie się lub gestykulacja rękami, zwane pobudzeniem psychomotorycznym.

Problemy poznawcze. Powolne lub zniekształcone myślenie i trudności z koncentracją mogą być oznakami depresji. Trudności w podejmowaniu decyzji to kolejna częsta oznaka depresji, być może dlatego, że osobom z depresją brakuje motywacji i energii.

Apetyt lub zmiany wagi. W przypadku depresji niektórzy ludzie tracą zainteresowanie jedzeniem, podczas gdy inni przesadzają lub szukają pocieszenia w pokarmach bogatych w tłuszcz i cukier. Takie zmiany apetytu mogą prowadzić do nagłej, niezamierzonej utraty wagi lub zwiększenia masy ciała.

Niewyjaśnione bóle i problemy trawienne. Depresja wiąże się z litanią objawów fizycznych. Typowe objawy to ból głowy, pleców, brzucha i stawów lub mięśni.

Zła higiena. Osoby z depresją mogą stracić zainteresowanie dbaniem o siebie i zaniedbać swoją higienę osobistą.

Myśli o śmierci, samobójstwie lub próbie samobójczej. Ludzie, którzy są w depresji, mogą nie widzieć innego wyjścia ze swojej niedoli niż odebranie sobie życia. Ich myśli mogą zamienić się w samookaleczenie lub samobójstwo. Niektórzy mogą werbalnie wyrażać myśli samobójcze lub nawet próbować popełnić samobójstwo.

Powrót do góry

Diagnoza depresji jest zwykle oparta na osobistej i rodzinnej historii depresji pacjenta oraz zgłaszanych objawach. Pacjenci mogą zostać poproszeni o wypełnienie kwestionariusza w celu oceny nasilenia objawów. Fizyczny egzamin i testy laboratoryjne mogą wykluczyć inne schorzenia, takie jak zaburzenia tarczycy, które mogą powodować takie same objawy jak depresja.

Aby zdiagnozować poważną depresję, osoba musi odczuwać objawy przez większość dni przez co najmniej dwa tygodnie. Czasami depresja utrzymuje się przez dwa lub więcej lat. Ludzie mogą mieć w życiu wiele napadów depresji.

W zależności od objawów i ich nasilenia, lekarz może skierować Cię na leczenie do psychiatry, psychologa lub innego specjalisty zajmującego się zdrowiem psychicznym.

Depresję leczy się głównie za pomocą psychoterapii i leków. Wybór leczenia zależy od rodzaju depresji i jej ciężkości.

Psychoterapia, znana również jako psychoterapia lub doradztwo, może być pierwszą linią leczenia osób z łagodną depresją. Można go łączyć z lekami przeciwdepresyjnymi w przypadkach od umiarkowanych do ciężkich. Istnieje kilka rodzajów poradnictwa dla depresji.

Jedną z najczęstszych form jest terapia poznawczo-behawioralna. CBT koncentruje się na pomocy pacjentom w identyfikacji i zmianie negatywnego myślenia i zachowań, które powodują lub nasilają ich depresję. Inny rodzaj, zwany terapią interpersonalną, ma na celu poprawę relacji osoby cierpiącej na depresję z innymi osobami.

W leczeniu depresji można zastosować kilka różnych klas leków przeciwdepresyjnych, wpływając na przekaźniki chemiczne w mózgu. Każdy z nich działa na te substancje chemiczne w mózgu nieco inaczej. Obejmują one:

Terapia elektrowstrząsowa (ECT), znana również jako terapia wstrząsowa, może być również stosowana w leczeniu depresji. Ta terapia stymulacji mózgu jest zarezerwowana dla najcięższych przypadków. Prądy elektryczne są dostarczane w znieczuleniu ogólnym do mózgu pacjenta, wywołując kontrolowany napad. Lekarze uważają, że napad zmienia mózg w sposób, który może pomóc złagodzić objawy depresji. Zwykle wymagane są wielokrotne zabiegi.

Osoby z depresją sezonową mogą poczuć się lepiej dzięki fototerapii. Polega ona na pośredniej ekspozycji na jasne światło ze skrzynki do terapii światłem przez krótki okres każdego dnia.

Powrót do góry

Chociaż nie ma uniwersalnego lekarstwa na wszystko depresja, zaburzenie nastroju jest w wielu przypadkach wysoce uleczalne. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym lepszy wynik. Podobnie, im dłużej ktoś cierpi na depresję, tym trudniej jest sobie z nią radzić lub odwrócić. Nieleczona depresja zwykle nie ustępuje samoistnie. Może prowadzić do uzależnienia, problemów z jedzeniem i snem, trudności w związkach i myśli samobójczych, a także może powodować komplikacje dla osób z przewlekłymi chorobami.

Zmiana stylu życia może mieć pozytywny wpływ na nastrój, badania sugerować. Oto kilka strategii radzenia sobie z depresją i utrzymywania objawów na dystans:

Jedz zdrową, zbilansowaną dietę. Badania sugerują, że zdrowa żywność może być lekarstwem dla umysłu. W randomizowanym, kontrolowanym badaniu opublikowanym w BMC Medicine , osoby cierpiące na depresję o złych nawykach żywieniowych podzielono na dwie grupy. Jedną grupę zachęcano do stosowania zmodyfikowanej diety śródziemnomorskiej, a drugiej jedynie wsparcie społeczne. Po trzech miesiącach w grupie zdrowej diety objawy depresji zmniejszyły się znacznie bardziej niż u ich odpowiedników. Dieta kładła nacisk na produkty pełnoziarniste, owoce i warzywa, rośliny strączkowe, niskotłuszczowy nabiał, orzechy, chude mięso, ryby, jajka i oliwę z oliwek. Zniechęcał do słodyczy, rafinowanych płatków śniadaniowych, smażonych potraw, przetworzonych mięs i słodkich napojów.

Ćwiczenia. Umiarkowane ćwiczenia silnie poprawiają nastrój. Może pomóc osobom z depresją w radzeniu sobie z objawami. Według przeglądu opublikowanego w American Journal of Preventive Medicine , nawet niski poziom ćwiczeń może zmniejszyć prawdopodobieństwo rozpoznania depresji w późniejszym życiu. Ile ćwiczeń jest korzystnych? Większość dorosłych powinna dążyć do co najmniej 150 minut ćwiczeń aerobowych w tygodniu oraz ćwiczeń wzmacniających mięśnie dwa lub więcej dni w tygodniu. Ale można się w to złagodzić. Nawet 10-minutowy spacer może poprawić nastrój.

Spać. Związek między snem a depresją jest złożony. Depresja może zakłócać sen, a zły sen może powodować lub nasilać depresję. Pomocne może być utrzymanie regularnego harmonogramu snu / czuwania. Jeśli masz bezsenność w nocy, unikaj popołudniowych drzemek. Aby lepiej zamknąć oczy, śpij w chłodnym, ciemnym pokoju.

Unikaj alkoholu. Picie alkoholu w celu poprawy nastroju może w dłuższej perspektywie pogorszyć depresję. Sam alkohol działa uspokajająco. Może też zmniejszyć skuteczność leków przeciwdepresyjnych.

Codziennie korzystaj z promieni słonecznych. Światło słoneczne w naturalny sposób poprawia nastrój. Celuj na 15 minut ekspozycji na światło słoneczne dziennie. Pudełko do terapii światłem może być skutecznym substytutem.

Łącz się z innymi ludźmi. System wsparcia społecznego złożony z przyjaciół i rodziny może pomóc w walce z poczuciem izolacji, które może napędzać depresję.

Znajdź czas na rzeczy, które lubisz. Bycie w depresji pozbawia cię energii. Możesz nie mieć ochoty na robienie fajnych rzeczy. Ale może się okazać, że czujesz się lepiej, gdy wybierasz się na wycieczki, uprawiasz hobby, uprawiasz sport lub wychodzisz ze znajomymi.

Zarządzaj stresem. Stres może prowadzić do depresji lub ją pogłębiać, dlatego ważne jest, aby znaleźć sposoby na rozładowanie napięcia i relaks. Przyjęcie dobrych nawyków związanych ze snem, zmniejszenie spożycia kofeiny, regularne ćwiczenia i system wsparcia społecznego to tylko niektóre ze strategii, które mogą złagodzić stres fizyczny i psychiczny. Rozważ zastosowanie technik relaksacyjnych, takich jak medytacja, głębokie oddychanie, joga, tai chi, progresywne rozluźnienie mięśni lub wizualizacja.

Powrót do góry