Co to jest zaburzenie afektywne dwubiegunowe II? Zrozumienie diagnozy Mariah Carey

Mariah Carey mówi otwarcie o chorobie afektywnej dwubiegunowej, chorobie, u której zdiagnozowano ją w 2001 roku, ale właśnie teraz ujawnia ją publicznie po raz pierwszy. Piosenkarka i autorka tekstów oraz matka dwojga dzieci powiedziała niedawno People , że chociaż przez długi czas żyła w „wyparciu i izolacji”, teraz jest leczona i jest „w naprawdę dobrym miejscu”.

W artykule z okładki People z tego tygodnia Carey mówi, że cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową II i opowiada o epizodach maniakalnych i depresyjnych, które doprowadziły ją do szukania pomocy.

Aby dowiedzieć się więcej o tym stanie, Health rozmawiał z Johnem Gilmore, MD, dyrektorem Center for Excellence in Community Mental Health na Uniwersytecie Północnej Karoliny. Oto, czego dr Gilmore - który nie był zaangażowany w leczenie Careya - chce, aby ludzie wiedzieli o chorobie afektywnej dwubiegunowej.

Choroba dwubiegunowa to choroba psychiatryczna charakteryzująca się cyklicznymi okresami obniżonego nastroju i podwyższonego nastroju, również znany jako mania, mówi dr Gilmore. Podczas epizodów depresyjnych osoba może czuć się smutna, ospała, pozbawiona motywacji lub przytłoczona życiem. Podczas epizodów maniakalnych czują się niezwykle szczęśliwi, pobudzeni, pewni siebie lub impulsywni.

Aby zdiagnozować chorobę afektywną dwubiegunową, osoba musi mieć co najmniej jeden epizod depresyjny i maniakalny. Niektóre osoby z chorobą afektywną dwubiegunową bardzo rzadko doświadczają tych skrajnych wahań nastroju, podczas gdy inne mają je regularnie przez całe życie.

Według National Alliance on Mental Illness, choroba afektywna dwubiegunowa dotyka w równym stopniu mężczyzn i kobiety, a średni wiek diagnozy wynosi około 25. Ogólnie, około 2,6% Amerykanów cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową, a prawie 83% z tych przypadków uważa się za ciężkie.

Zarówno choroba dwubiegunowa typu I, jak i choroba dwubiegunowa typu II obejmują wzloty i upadki. Ale w przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej II te wzloty nie są aż tak wysokie. Osoby z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym typu I mają rozwiniętą manię, która może obejmować objawy psychotyczne, takie jak halucynacje lub urojenia. Te epizody często wiążą się z lekkomyślnym lub niebezpiecznym zachowaniem i często są na tyle poważne, że wymagają przyjęcia do szpitala.

Z drugiej strony osoby z chorobą afektywną dwubiegunową typu II mają epizody hipomanii - łagodniejszej formy podwyższonego nastroju, która nie nie obejmują objawów psychotycznych. Te epizody mogą nie być tak oczywiste lub wydawać się nienormalne same w sobie, a ludzie, którzy je mają, często mogą nadal funkcjonować społecznie i zawodowo. Z tego powodu zaburzenie afektywne dwubiegunowe II może być trudniejsze do rozpoznania lub błędnie rozpoznane jako depresja.

Epizody hipomanii często obejmują okresy bezsenności, intensywnego skupienia i koncentracji oraz zwiększonej produktywności. Wydawało się, że tak jest w przypadku Carey: powiedziała People , że przez długi czas myślała, że ​​ma poważne zaburzenia snu. „Ale to nie była normalna bezsenność i nie leżałam na jawie, licząc owce” - powiedziała. „Pracowałem i pracowałem i pracowałem.”

Nie musi to jednak oznaczać, że choroba afektywna dwubiegunowa II jest mniej poważną chorobą, mówi dr Gilmore. „Mania nie jest tak ekstremalna, ale nadal możesz mieć bardzo poważne epizody depresji, które powodują osłabienie” - mówi. „Wpływ choroby afektywnej dwubiegunowej na życie człowieka może być nadal bardzo znaczący, bez względu na to, czy jest to typ I czy II”.

Hipomanię może mieć również minus, niezależnie od ewentualnych epizodów depresyjnych. Carey powiedziała People , że kiedy przechodziła przez etapy intensywnej pracy i niewystarczającej ilości snu, „Byłam rozdrażniona i nieustannie bałam się, że zawiodę ... W końcu uderzyłam w ścianę”.

Leki zwane stabilizatorami nastroju mogą być bardzo pomocne dla większości osób z chorobą afektywną dwubiegunową, mówi dr Gilmore. Czasami przepisuje się leki przeciwpsychotyczne lub przeciwdepresyjne w celu złagodzenia objawów.

Czasami pacjenci wahają się przed przyjmowaniem leków na chorobę afektywną dwubiegunową, mówi dr Gilmore, ponieważ lubią czuć się produktywni, kreatywni lub szczęśliwi podczas manii lub epizody hipomanii. „Tak, te uczucia są do pewnego stopnia przyjemne, ale niestety mogą skończyć się w sposób, który przysparza ludziom kłopotów” - mówi. „Kiedy ludzie szukają leczenia, zdają sobie sprawę, że mogą być szczęśliwsi i bardziej kreatywni, jeśli są stabilni, a ich życie nie jest w chaosie”.

Terapia rozmowa może również stanowić dużą część planu leczenia dla choroby afektywnej dwubiegunowej. „Skupiamy się na próbie zrozumienia, czym jest choroba i jak sobie z nią radzić” - mówi dr Gilmore. „Wiele objawów może być wywołanych przez okresy stresu, więc jednym z celów jest zrozumienie stresujących rzeczy, które się dzieją i jak lepiej sobie z nimi radzić.”

Wreszcie, utrzymanie regularnego harmonogramu, wystarczająca ilość snu i utrzymanie zdrowego stylu życia są również ważne dla zmniejszenia stresu i kontrolowania objawów. Podobnie jest z unikaniem alkoholu i innych narkotyków, które mogą wpływać na leki i pogorszyć stan psychiczny.

Jeśli ludzie pozostawali bez leczenia przez jakiś czas, dodaje dr Gilmore, terapia może również skupiać się na strategiach „ponownego złożenia ich życia”. Na przykład osoby z nieleczoną chorobą afektywną dwubiegunową mogą mieć trudności z utrzymaniem pracy lub utrzymaniem zdrowych relacji, a wiele z nich boryka się również z nadużywaniem substancji odurzających.

Aby otrzymywać nasze najważniejsze artykuły do ​​skrzynki odbiorczej, zarejestruj się biuletyn Zdrowy tryb życia

Każdy od czasu do czasu doświadcza wahań nastroju i normalne jest, że w niektórych sytuacjach czuje się szczęśliwy, a innych smutny. Ale kiedy nastrój zaczyna przeszkadzać w codziennym funkcjonowaniu, czas porozmawiać z lekarzem.

„Jeśli przekroczył granicę, w której przeszkadza w pracy lub zdolnościach mieć dobre relacje lub jeśli powstrzymuje cię to przed robieniem tego, co chcesz, to zwykle sygnał ostrzegawczy, którego ludzie potrzebują, aby uzyskać pomoc ”- mówi dr Gilmore.

Oczywiście wiele osób nie chodź do lekarza - lub nie korzystaj z jego rady - ponieważ martwią się o społeczne piętno choroby psychiatrycznej. „Ale większość ludzi radzi sobie całkiem dobrze z leczeniem i ważne jest, aby się nie wstydzić” - mówi dr Gilmore. „Samo poznanie, czym jest choroba i jak sobie z nią radzić, jest tego ważną częścią”.

Carey mówi, że teraz, gdy znalazła skuteczny lek i plan leczenia, czuje się dobrze i wróciła do nagrywanie muzyki. Ma nadzieję, że podzielenie się swoją historią pomoże usunąć część tajemnic i błędnych przekonań związanych z jej stanem - i sprawi, że inni nie będą czuć się tak samotni. „To może być niesamowicie izolujące” - mówi.

Ale jest też optymistką co do przyszłości i własnych doświadczeń z chorobą afektywną dwubiegunową. „To nie musi Cię definiować”, mówi, „a ja nie zgadzam się na to, by mnie definiowało lub kontrolowało”.