Co to jest Anorexia Athletica?

O
Objawy
Przyczyny
Czynniki ryzyka
Vs. ortoreksja
Leczenie
Perspektywa
Na wynos

Być może słyszałeś o zaburzeniu odżywiania zwanym jadłowstrętem psychicznym. Osoby z anoreksją drastycznie ograniczają ilość spożywanego jedzenia. Mają zniekształcony obraz swojego ciała i intensywny strach przed przyrostem masy ciała. Z biegiem czasu takie zachowanie może prowadzić do poważnych komplikacji.

Anoreksja sportowa to podobny rodzaj zaburzeń odżywiania, który występuje u sportowców.

Kontynuuj czytanie poniżej, aby dowiedzieć się więcej o anoreksji sportowej, co może ją powodować i jak się ją leczy.

Co to jest anoreksja sportowa?

Anoreksja sportowa to rodzaj zaburzeń odżywiania, które mają wpływ na sportowców. Osoby z anoreksją lekkoatletyczną przyjmują ograniczoną liczbę kalorii pomimo wysokiego poziomu aktywności fizycznej. Takie zachowanie prowadzi do bardzo szczupłej sylwetki i niskiej wagi.

Według publikacji National Eating Disorder Association (NEDA), osoby z anoreksją sportową straciły co najmniej pięć procent swojej zdrowej masy ciała z powodu ograniczenie kalorii i nadmierne ćwiczenia.

Ktoś z anoreksją sportową może nie wierzyć, że jego zachowanie jest niezdrowe. W rzeczywistości mogą postrzegać je jako normalne w kontekście sportu lub aktywności, w której uczestniczą.

Osoby z anoreksją sportową zazwyczaj spełniają niektóre, ale nie wszystkie, kryteria innych zaburzeń odżywiania . Z tego powodu anoreksja lekkoatletyczna jest często klasyfikowana jako zaburzenie odżywiania, którego nie określono inaczej (EDNOS).

Sportowcy z anoreksją sportową mogą być bardziej podatni na urazy mięśni i kości. Dodatkowo mogą również wystąpić inne komplikacje, takie jak niedobory żywieniowe i brak miesiączki.

Jakie są objawy anoreksji sportowej?

Przeanalizujmy niektóre objawy, które są związane z anoreksja sportowa.

Ograniczone spożycie kalorii

Podobnie jak osoby z jadłowstrętem psychicznym, osoby z anoreksją sportową ograniczają spożycie kalorii. W ten sposób mogą schudnąć lub utrzymać już niską wagę.

W przypadku anoreksji atletycznej ograniczenie kalorii często występuje w postaci specjalistycznej diety. Mogą jednak wystąpić samoistne wymioty (przeczyszczające) i niewłaściwe użycie środków przeczyszczających lub moczopędnych.

Ograniczenie spożycia kalorii może również mieć kilka zauważalnych skutków, w tym:

niska energia poziom lub zmęczenie
problemy z koncentracją lub skupieniem
zawroty głowy lub zawroty głowy
drażliwość
potrzeba dłuższego czasu regeneracji między treningami, praktykami, lub zawody
częstsze kontuzje

Wysoka aktywność fizyczna

Osoby z anoreksją lekkoatletyczną angażują się w wysoki poziom aktywności fizycznej. Może to mieć formę ćwiczeń, treningu lub zawodów.

Ta nadmierna aktywność fizyczna dodatkowo obciąża organizm sportowca i może zwiększać ryzyko kontuzji.

Skoncentruj się na wydajności

Jadłowstręt psychiczny jest związany ze zniekształconym postrzeganie obrazu ciała lub strach przed przyrostem masy ciała. Osoby z jadłowstrętem psychicznym często sądzi, że mają nadwagę, kiedy są w rzeczywistości bardzo szczupli.

Osoby z anoreksją sportową również mogą być niezadowolone ze swojej sylwetki i wagi. Jednak zachowania, takie jak restrykcyjna dieta i nadmierne ćwiczenia, często zależą od wyników.

Ktoś z anoreksją sportową może mieć perfekcjonistyczną postawę w utrzymywaniu tego, co jest postrzegane jako szczytowa kondycja fizyczna, co według nich da mu przewagę konkurencyjną .

To nastawienie można wzmocnić, gdy odnoszą sukcesy w wybranej przez siebie aktywności, stosując takie zachowania, jak ograniczanie kalorii i zwiększanie aktywności fizycznej. W związku z tym mogą nie wierzyć, że ich zachowanie jest niezdrowe.

Nieregularne miesiączki u kobiet

Kobiety z anoreksją sportową mogą doświadczać nieregularnych, spóźnionych lub ich brak. Dzieje się tak z powodu niskiej masy ciała związanej z anoreksją sportową.

Jakie są przyczyny anoreksji sportowej?

Jest prawdopodobne, że presja utrzymania określonej kondycji fizycznej odgrywa dużą rolę w rozwoju anoreksji sportowej.

Jednym ze sposobów, w jaki ta presja może się urzeczywistnić, są częste komentarze lub besztanie dotyczące kształtu lub wagi ciała. Może to pochodzić z różnych powodów, w tym:

trenerzy
trenerzy
członkowie drużyny
rodzice lub inni członkowie rodziny
media

Dodatkowo dążenie do spełnienia pewnych standardów dotyczących wagi i kształtu ciała może być związane z samym sportem lub aktywnością. Może to być obecne na wiele sposobów, na przykład:

kryteria oceny
ważenia
stroje, które są ciasne lub odsłaniające

Presja ta może skłonić sportowca do przyjęcia ścisłej kontroli wagi i środków treningowych. Ich celem staje się utrzymanie tego, co uważają za idealną sylwetkę dla wybranej przez siebie aktywności, a także spełnienie oczekiwań otaczających ich osób.

Kto jest zagrożony rozwojem anoreksji sportowej?

Dokładne rozpowszechnienie anoreksji sportowej nie jest jasne. Ogólnie rzecz biorąc, częstość występowania zaburzeń odżywiania jest większa u kobiet-sportowców niż u mężczyzn, ale sportowcy płci męskiej są nadal zagrożeni.

Badanie przeprowadzone na zawodniczkach Division 1 National Collegiate Athletic Association (NCAA) wykazało, że ponad jedna trzecia zawodniczek zgłosiła postawy i objawy narażające je na anoreksję psychiczną.

W sportach kategorii wagowej (zapasy, wioślarstwo, wyścigi konne) i sportach estetycznych (kulturystyka, gimnastyka, pływanie, nurkowanie), dotyczy to około 33 procent sportowców płci męskiej. Szacuje się, że w przypadku kobiet uprawiających sport w różnych kategoriach wagowych i sportach estetycznych zaburzenia odżywiania sięgają nawet 62%.

W badaniu z 2019 roku 755 elitarnych islandzkich sportowców wypełniło kwestionariusze dotyczące obrazu ciała i objawów zaburzeń odżywiania. Okazało się, że 9,5 procent respondentów było powyżej klinicznej wartości granicznej dla objawów zaburzeń odżywiania.

Osoby, które uprawiają sport lub czynności, które są często związane z chudością lub z określoną wagą, są bardziej narażone na rozwój anoreksji sportowej. . Oto kilka przykładów:

gimnastyka
łyżwiarstwo figurowe
bieganie
pływanie i nurkowanie
balet i inne rodzaje tańca
cheerleaderek
wioślarstwo
jazda konna
zapasy
boks

Inne indywidualne czynniki, takie jak genetyka i osobowość, przyczyniają się do indywidualnego ryzyka rozwoju anoreksji sportowej. Jednak potrzebne są dalsze badania w tej dziedzinie.

Czy anoreksja sportowa jest podobna do ortoreksji?

Ortoreksja występuje, gdy ktoś skupia się na zdrowym odżywianiu. Na przykład osoba z ortoreksją może:

kompulsywnie sprawdzać etykiety żywności i informacje o wartościach odżywczych
całkowicie wykluczyć określone grupy żywności z diety, jedząc tylko te, które zostały przez nią określone być zdrowym lub akceptowanym
denerwować się lub denerwować, gdy akceptowalne produkty żywnościowe nie są dostępne
spędzać dużo czasu na planowaniu zakupów spożywczych lub posiłków
pokaż zwiększone zainteresowanie zdrowiem lub wartością odżywczą żywności spożywanej przez innych.

W przeciwieństwie do anoreksji sportowej, osoba z ortoreksją stara się promować optymalny ogólny stan zdrowia poprzez swoje wybory żywieniowe. Obawy dotyczące obrazu ciała mogą również występować u osób z ortoreksją.

Podobnie jak anoreksja sportowa, ortoreksja może prowadzić do potencjalnie niebezpiecznej utraty wagi i niedożywienia. Wynika to z ograniczeń żywieniowych, które osoba z ortoreksją nakłada na siebie.

Jak leczy się anoreksję sportową?

Nie ma określonego schematu leczenia anoreksji sportowej. Jednak jest prawdopodobne, że leczenie będzie obejmować kilka różnych dyscyplin.

Przeanalizujmy trochę opieki, jaką może otrzymać osoba z anoreksją atletyczną.

Opieka psychologiczna

Terapia jest stosowana w leczeniu wielu rodzajów zaburzeń odżywiania. Obejmuje to spotkanie z lekarzem psychiatrą, takim jak psycholog lub psychiatra.

Podczas terapii sportowiec zostanie poproszony o zbadanie wzorców myślowych i zachowań, które przyczyniają się do jego stanu. Terapeuta pomoże im opracować i przećwiczyć strategie radzenia sobie, aby poprawić ich kondycję.

Opieka żywieniowa i sprawność fizyczna

Ważne jest, aby potencjalnie szkodliwe zachowania, które są związane z anoreksją atletyczną, były bezpośrednio zaadresowany. Może to dotyczyć dietetyków, trenerów osobistych lub obu. Ci specjaliści mogą pomóc:

skupić się na optymalizacji spożycia składników odżywczych, jednocześnie zniechęcając do stosowania ekstremalnych diet lub środków odchudzających
dostosowując ilość i rodzaje ćwiczeń wykonywanych przez sportowca
przywracanie wagi do zdrowego zakresu lub nauczanie zdrowych sposobów kontrolowania wagi

Opieka medyczna

Opieka medyczna może być potrzebna w celu rozwiązania wszelkich powikłań fizycznych, które wystąpiło z powodu anoreksji sportowej. Mogą to być takie rzeczy, jak urazy lub osteoporoza.

Jakie są długoterminowe perspektywy anoreksji sportowej?

Ogólnie rzecz biorąc, długoterminowe prognozy dotyczące anoreksji sportowej są uważane za dobre.

Wczesne wykrycie i leczenie anoreksji atletycznej jest ważne. Dzieje się tak, ponieważ stan ten może powodować różne komplikacje zdrowotne, w tym:

niedobory żywieniowe
brak miesiączki lub jej brak u kobiet
kości lub urazy mięśni, takie jak złamania lub zerwanie więzadeł
zapalenie stawów spowodowane nadmiernym wysiłkiem fizycznym
osteoporoza
zaburzenia równowagi elektrolitowej, które mogą prowadzić do potencjalnie niebezpiecznych arytmii

Na wynos

Anoreksja sportowa to rodzaj zaburzeń odżywiania, które mogą mieć wpływ na sportowców. Częściej występuje w sportach, które koncentrują się na szczupłej sylwetce lub utrzymaniu określonej wagi. Niektóre przykłady obejmują gimnastykę, taniec i zapasy.

Osoby z anoreksją sportową ograniczają spożycie kalorii i angażują się w nadmierne ćwiczenia. Te zachowania są często motywowane wynikami, ponieważ osoba wierzy, że posiadanie określonej wagi lub typu ciała może dać jej przewagę konkurencyjną.

Wiele postaw związanych z anoreksją sportową można powiązać z poglądami trenerów, rodzice czy media. Kultura sportu sama w sobie może również wpływać na takie czynniki, jak kryteria oceny i wagi.

Leczenie może obejmować interwencje psychologiczne, medyczne i dietetyczne. Chociaż perspektywy są dobre, wczesne wykrywanie jest nadal ważne. Dzieje się tak, ponieważ osoby z anoreksją sportową mogą być bardziej podatne na komplikacje, takie jak urazy i osteoporoza.