Co mogę powiedzieć o promieniowaniu od aktywnego leczenia do 5 lat później

• Planowanie
• W trakcie
• 3 tygodnie
• Ostatnie 2 tygodnie
• Tygodnie po
• Miesiące później
• Rok później
• Kilka lat później
• Dzisiaj

To był komentarz w mojej głowie, kiedy mój onkolog powiedział mi, że promieniowanie będzie częścią mojego planu leczenia raka piersi. Co więcej, wykonałbym 28 sesji radioterapii z wstrzymanym oddechem, o której zdecydowanie nigdy nie słyszałem.

Ktoś, zęby po chemioterapii, zdrowie seksualne, lęk lub problemy z kupą? To bezpieczna przestrzeń!

Członkowie społeczności często pytają, czego się spodziewać przechodząc przez promieniowanie (w skrócie radów). Niektórzy pytali, jak moje ciało jest teraz, 5 lat po zabiegu. Czy są blizny? A co ze śladami tatuaży? Jakieś zaległe rzeczy?

Zbliża się mój 6-letni rak od daty diagnozy i zdaję sobie sprawę, że mogę dzielić się swoimi doświadczeniami od początku do chwili obecnej.

Planowanie

Po zakończeniu intensywnej chemii AC-T miałem kilka tygodni na powrót do zdrowia przed rozpoczęciem radioterapii.

Rak był po lewej stronie w klatce piersiowej i musiałem być napromieniowany w obszarach blisko serca.

Tutaj pojawia się promieniowanie wstrzymania oddechu.

Ten typ radów występuje, gdy pacjent bierze głęboki oddech i wstrzymuje oddech podczas dostarczania promieniowania. Wypełnienie płuc powietrzem powoduje odsunięcie serca od klatki piersiowej w celu ochrony przed promieniowaniem.

To brzmiało dla mnie przerażająco - ale nie tak przerażające, jak informacje, które przekazał mi mój onkolog, odnoszące się do moich szans na nawrót, gdybym nie wykonał promieniowania.

Więc poszedłem do spotkanie z planowaniem z moim zespołem techników radiologii i dozymetrystą. Nigdy wcześniej nie słyszałem o dozymetrze medycznym, ale częścią ich pracy jest określenie, gdzie dokładnie wiązki promieniowania należy dostarczyć do leczenia. (Są bardzo, bardzo inteligentni.)

Pianka pode mną została specjalnie uformowana do mojego kształtu, aby ustabilizować moje ciało w dokładnej pozycji.

Miałem ramię po stronie raka moja głowa, aby moja pacha - gdzie znaleziono guzki - mogła być leczona, a także aby moja klatka piersiowa była szeroko otwarta.

Zostałem ustawiony centymetr po centymetrze przez radnych techników, ciągnąc prześcieradło pod uchwytem na piankę. Miałem klips do zamykania nosa i aparat podobny do fajki w ustach.

Po tym, jak napełniłem płuca powietrzem i wepchnąłem oddech do fajki, był w nim korek, który zatrzymywał wydychanie mojego oddechu, utrzymując w ten sposób nadmuchaną klatkę piersiową. Musiałem być całkowicie spokojny. Ten proces trwał około półtorej godziny.

Po ustawieniu pozycji zostałem oznaczony długopisem i zabrany do innego pokoju, aby wytatuować sobie klatkę piersiową. Te tatuaże są bardzo ważne i byłyby używane do prawidłowego ustawiania mojego ciała pod maszyną do promieniowania każdego dnia.

Byłem wytatuowany w oldschoolowym stylu „stick and poke”! Sterylną igłę zanurzono w czarnym tuszu, a następnie dźgnięto mnie w trzy miejsca w klatkę piersiową. To było szybkie i bezbolesne.

W trakcie

W ciągu następnych 28 dni zostałem napromieniowany w ośrodku onkologicznym.

Otrzymałem breloczek do kluczy w celu sprawdzenia opatrunku grupowego / oczekiwania każdego ranka, w którym znajdowałem starannie wydrukowaną etykietę bezszeryfową czcionką, na której widniało moje nazwisko na szafce. Fartuch medyczny, w który się przebrałem, był tam przechowywany i mogłem również zamknąć swoje rzeczy.

Następnie czekałbym w części wypoczynkowej sąsiadującej z „komorą radiacyjną”, jak ją nazwałem, która była pokojem zbudowanym z grubych betonowych ścian, w którym mieszkała maszyna radiacyjna.

W środku zdjąłem fartuch i położyłem na stole w moim niestandardowym piankowym uchwycie z prześcieradłem pod nim. Technicy ciągnęli prześcieradło w ten sposób i tak długo, aż moje tatuaże były ustawione w jednej linii z laserami we właściwej pozycji.

Następnie wychodzili z pokoju, a dozymetrysta rozmawiał ze mną przez domofon i poinstruował mnie, kiedy oddychać i wstrzymywać oddech kilka razy, gdy byłam promowana pod pachą, klatką piersiową i skupisko węzłów chłonnych przy moim obojczyku.

Nie smażyłem się jak bekon na stole, ponieważ wyobraźnia kazała mi wierzyć. Faktyczne dostarczenie promieniowania zajęło mniej niż 15 minut. Kilka razy zajęło technikowi więcej czasu, aby ustawić mnie w prawidłowym położeniu niż właściwe leczenie.

Technicy nazwali maszynę radiacyjną Wilson. Każdego dnia, gdy wchodziłem do komnaty Wilsona, pytałem go „co tam?”, Dziękuję mu za jego pomoc lub zbeształem go, jeśli sprawiał problemy techniczne.

Antropomorfizacja maszyny i przekomarzanie się z technikami o Wilsonie wniosło lekkość do mojej ciężkiej rzeczywistości.

3 tygodnie

Przerobiłem promieniowanie i w trzecim tygodniu byłem wykończony. Kilka razy wychodziłem z pracy wcześniej, żeby się zdrzemnąć.

Moja skóra trzymała się dobrze i nakładałem cienką warstwę zwykłego białego balsamu na moje plamy po napromienianiu. Szczerze mówiąc, nie byłem konsekwentny w stosowaniu balsamów i opuszczonych dni.

Jedna z moich pielęgniarek chemii powiedziała mi, że najłatwiejszą rzeczą, nad którą mogę mieć kontrolę podczas aktywnego leczenia, jest utrzymanie dobrego nawodnienia. Zrobiłem to i uważam, że to pomogło mojej skórze - a przynajmniej tak mi się wydawało.

Ostatnie 2 tygodnie

W miarę upływu tygodni moja skóra powoli paliła się. W zeszłym tygodniu było jak oparzenie słoneczne.

Miejsce, w którym spotykam się pod pachą i bokiem klatki piersiowej, było podrażnione od otarć wykonywanych podczas normalnych ruchów ramion. Okolica była gorąca, a zimne opakowania były przyjemne pod koniec dnia.

Wtedy, tak po prostu, promieniowanie się skończyło!

Kilka tygodni po

Mój radiolog powiedział mi, że promieniowanie ma skumulowany wpływ na poziomie komórkowym w czasie , a promieniowanie działało przez kilka tygodni po aktywnym leczeniu.

Moja skóra stała się bardziej zaniepokojona w pierwszym tygodniu po zakończeniu radu. Spędziłem kilka dni w łóżku bez koszuli, pozwalając skórze oddychać i unikając podrażnień odzieży.

Dużo spałem. Byłem wyczerpany i cierpiałem. Brałem leki przeciwbólowe.

Użyłem również przepisanego mi kremu z lekiem sulfadiazyny srebra. Szybko koił i leczył moją poparzoną skórę.

Następnie zaczęło się złuszczanie skóry - i zakończyło się tak szybko, jak się zaczęło.

Miesiące po

Ponieważ miesiące minęły w pierwszym roku po napromieniowaniu , Używałam różnych olejków (lubiłam olejek z dzikiej róży i olej arganowy), aby zachować elastyczność skóry i, miejmy nadzieję, zmniejszyć blizny.

Moja klatka piersiowa była skurczona i bardzo napięta na zewnątrz, a wewnątrz też było ciasno. Moja pacha i obojczyk wydawały się w porządku.

Miałem wyraźną „opaleniznę” na klatce piersiowej, która otaczała mój bok i dużą czerwoną plamę na obojczyku.

Rok później

Rzeczy w mojej piersi wydawały się dziwne w środku, jak uczucie ciasnego ciągnięcia. Mój implant piersi po stronie promieniowej zaczął przesuwać się w kierunku obojczyka i pachy.

To było niewygodne, a rekonstrukcja implantu nie wyglądała tak dobrze przy całej twardej i pomarszczonej napromieniowanej skórze.

Zdecydowałem się na eksplantację implantów i wykonałem rekonstrukcję płata DIEP. Mój chirurg plastyczny był w stanie usunąć część zewnętrznej i wewnętrznej naświetlanej tkanki i zastąpić ją skórą i tłuszczem z brzucha.

Po tym wszystkim poczułem się i wyglądałem dużo lepiej na mojej klatce piersiowej.

Kilka lat później

Zaraz po radioterapii moja pacha nie pociła się, a włosy pod pachami prawie nie rosły.

Około 3 roku moja pacha się pociła czasami, a włosy zaczęły odrastać.

Zacząłem odczuwać ucisk i tępy ból w klatce piersiowej, górnej części pleców i w okolicy ramion. Martwiłem się nawrotem.

Sprawdziłem rzeczy i dowiedziałem się, że jest to spowodowane wewnętrznym bliznami napromieniowanej tkanki. Byłem w porządku.

Dzisiaj

Moja pacha nadal nie poci się tak bardzo, a włosy rosną wolniej niż strona nienapromieniowana.

Moje ślady opalenizny są teraz bardzo słabe.

Jeśli chodzi o moje ślady tatuażu, naprawdę muszę ich szukać. Są mniejsze niż moje zwykłe pieprzyki i myślę, że jeden został wycięty podczas mojego rozpoznania płatka DIEP.

Napromieniowana skóra wokół mojego obojczyka jest wybredna. To słaba czerwona plama, ale lubi działać, gdy jest mi gorąco, zmęczony lub zestresowany. Nie jestem osobą, która się rumieni, ale czuję, że to miejsce zachowuje się, jakby się rumieniło. Nakrywam go moim codziennym kremem z filtrem do twarzy i utrzymuję go w dobrym stanie nawilżenia w ramach mojej codziennej rutyny pielęgnacji skóry.

Z biegiem lat napięcie w moich plecach, ramionach i żebrach stało się wyraźniejsze. Nie boli, ale zawsze jestem tego świadomy. To nic strasznego i na pewno nie wpływa na moje codzienne czynności.

Ucisk jest bardzo wrażliwy na poziom energii. Jeśli jestem zmęczony, głodny, zestresowany, jestem w tej samej pozycji zbyt długo, a nawet bardzo się śmieję przez długi czas, to daje mi znać, że tam jest.

Byłem w zeszłym roku na małym zgromadzeniu osób, które przeżyły, i wiedziałeś, kto był poddany promieniowaniu, ponieważ podnosili ręce, aby rozciągnąć szczelność przed promieniowaniem.

Często unoszę rękę w ciągu dnia, aby ją rozprostować. Miałem kilka porządnych, serdecznych śmiechów z brzucha, a moje wewnętrzne plamy po radioterapii czasami się zaciskały, kiedy się tak śmieję. Kiedy jestem aktywny fizycznie, te rzeczy są mniej zauważalne.

Cieszę się, że otrzymałem promieniowanie, które zwiększyło moje ogólne przeżycie. Istnieją problemy długoterminowe, ale tak naprawdę nie przeszkadzają.

Nadal mam swoją małą tubkę kremu ze srebrną sulfadiazyną, którego używam przy przypadkowych oparzeniach po gotowaniu lub lokówce - wiem, że moi koledzy napromieniowani mogą się z nimi wiązać!

Znajdź społeczność, która się tym przejmuje

Nie ma powodu, aby samodzielnie przechodzić diagnozę raka piersi lub podróżować na dłuższą metę. Dzięki bezpłatnej aplikacji BC Healthline możesz dołączyć do grupy i uczestniczyć w dyskusjach na żywo, spotykać się z członkami społeczności, aby mieć szansę na nawiązanie nowych przyjaźni i być na bieżąco z najnowszymi wiadomościami i badaniami dotyczącymi migreny.

Aplikacja jest dostępna w App Store i Google Play. Pobierz tutaj.

powiązane historie

• Nowa aplikacja do raka piersi pomaga połączyć ocalałe z leczonymi.
• Inwazyjny rak zrazikowy to niedoceniana forma piersi Rak. Czas to zmienić
• Radioterapia raka piersi: czego się spodziewać
• Budowanie społeczności wspierającej raka piersi
• 5 wskazówek, jak radzić sobie ze strachem przed rakiem piersi Powtarzanie