Co to znaczy identyfikować się jako osoba transpłciowa? Oto, co eksperci chcą, abyś wiedział

Kiedy rodzimy się po raz pierwszy, lekarz w szpitalu zwykle przypisuje nam etykietę mężczyzny lub kobiety, w zależności od tego, jak wyglądają nasze ciała - typowo męskie lub żeńskie genitalia.

Ale czasami, narządy płciowe danej osoby nie są zgodne z płcią, do której została przypisana przy urodzeniu - to właśnie oznacza, gdy ktoś identyfikuje się jako transpłciowy (lub w skrócie transpłciowy). National Center for Transgender Equality (NCTE) wyjaśnia to dalej: „Kobieta transpłciowa żyje dziś jak kobieta, ale kiedy się urodziła, uważano ją za mężczyznę. Mężczyzna transpłciowy żyje dziś jak mężczyzna, ale kiedy się urodził, uważano go za kobietę ”.

Ponadto transpłciowość jest pojęciem zbiorczym i może iść dalej niż mężczyźni przypisani po urodzeniu, którzy teraz identyfikują się jako kobieta i odwrotnie. Ostatecznie, „jeśli dana osoba identyfikuje się jako transpłciowa, przypisana jej płeć przy urodzeniu nie jest zgodna z jej wewnętrznym poczuciem tożsamości” - mówi zdrowiu dr Christy L. Olezeski, dyrektor programu ds. Płci w Yale Medicine.

Chociaż obecnie nie wiadomo, ile osób transpłciowych mieszka obecnie w Stanach Zjednoczonych - oficjalne dane, takie jak spis powszechny w USA, nie zawierają danych dotyczących tożsamości płciowej - Olezeski wskazuje na ostatnie szacunki sugerujące, że około 1 miliona Amerykanów zidentyfikować się jako transpłciowy lub 1 na 250 osób. NCTE szacuje, że liczba ta jest bliższa 1,4 miliona osób transpłciowych w USA, z „milionami więcej na całym świecie”.

Tak więc seks to termin używany w odniesieniu do biologicznych cech jednostki, mówi Olezeski. Oznacza to, że chromosomy, występowanie hormonów oraz anatomia zewnętrzna i wewnętrzna człowieka są oznakami płci.

Z drugiej strony płeć to „wewnętrzne poczucie własnej tożsamości” - mówi Olezeski. Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne (APA) dodaje, że termin „odnosi się do społecznie konstruowanych ról, zachowań, działań i atrybutów, które dane społeczeństwo uważa za odpowiednie dla chłopców i mężczyzn lub dziewcząt i kobiet”, piszą na swojej stronie internetowej. „To wpływa na sposób, w jaki ludzie się zachowują, wchodzą w interakcje i czują o sobie”.

Równie ważne jest, aby pamiętać, że tożsamość płciowa i orientacja seksualna również nie są tym samym, zgodnie z APA. Orientacja seksualna odnosi się do czyjegoś pociągu do innej osoby, podczas gdy tożsamość płciowa obejmuje „wewnętrzne poczucie bycia mężczyzną, kobietą lub czymś innym”. Dlatego osoby transpłciowe mogą identyfikować się jako różne orientacje seksualne, w tym heteroseksualne, lesbijskie, homoseksualne, biseksualne lub aseksualne, podobnie jak osoby nietranspłciowe.

Osoby, które identyfikują się jako transpłciowe, mają różne opcji, aby rozpocząć przemianę, aby żyć zgodnie z płcią, którą identyfikują, zamiast płci, do której zostali przypisani przy urodzeniu. „Każda podróż płciowa jest inna i ludzie mają różne potrzeby, aby czuć się najlepiej w swojej tożsamości” - mówi Olezeski.

Podczas gdy zmiana płci wygląda inaczej dla każdego - i nie ma „określonego zestawu kroków niezbędnych do„ ukończenia ”zmiany, zgodnie z NCTE - osoby transpłciowe mają dwie główne opcje zmiany.

Olezeski mówi, że w społecznościach transpłciowych i ekspansywnych ze względu na płeć istnieje wiele dyskryminacji, przemocy, a nawet różnic zdrowotnych, zauważa, że ​​szczególnie atakowane są osoby rasy czarnej i tubylczej oraz osoby kolorowe (BIPOC).

Począwszy od najmłodszych lat, młodzież transpłciowa jest bardzo podatna na dyskryminację w szkole. National School Climate Survey, sztandarowy raport GLSEN, organizacji edukacyjnej działającej na rzecz położenia kresu dyskryminacji ze względu na orientację seksualną i tożsamość seksualną, ujawnił, że młodzież transpłciowa doświadcza „wyjątkowo wrogiego” klimatu w szkołach w USA. Prawie 84% uczniów transpłciowych było prześladowanych lub prześladowanych ze względu na płeć, a ponad 40% spotyka się z dyskryminacją, w tym z zakazem używania preferowanego imienia lub płci, a nawet uniemożliwienia korzystania z odpowiedniej łazienki.

Kolejna ankieta, dzięki uprzejmości NCTE, szczegółowo opisuje złe traktowanie społeczności transpłciowej na rynku pracy. „W roku poprzedzającym wypełnienie ankiety 30% respondentów, którzy mieli pracę, zgłosiło, że zostali zwolnieni, odmówiono im awansu lub doświadczyli innej formy znęcania się w miejscu pracy ze względu na tożsamość płciową lub ekspresję, taką jak napastowanie słowne lub fizycznie lub seksualnie w miejscu pracy ”- wyjaśnia ankieta.

Jeśli chodzi o napaść fizyczną i seksualną ogółem, spośród wszystkich ankietowanych 46% było napastowanych słownie, a 9% było atakowanych fizycznie z powodu bycia transpłciowym w rok poprzedzający badanie, przy czym 10% respondentów zgłosiło, że padło im ofiarą napaści seksualnej, a prawie połowa - 47% - zauważyła, że ​​padli ofiarą napaści seksualnej w pewnym momencie swojego życia.

Jeśli chodzi o kwestie zdrowotne, ankieta potwierdziła również, że społeczność transpłciowa jest bardziej podatna na problemy ze zdrowiem psychicznym, stwierdzając, że oszałamiające 39% respondentów doświadczyło poważnych zaburzeń psychicznych w miesiącu poprzedzającym wypełnienie ankiety - w porównaniu z zaledwie 5% populacji USA. 40% respondentów przyznało się nawet do próby samobójstwa w swoim życiu - prawie dziewięć razy więcej niż liczba prób samobójczych w całej populacji USA. Amerykańskie Stowarzyszenie Studentów Medycyny (ASMA) twierdzi również, że „osoby transpłciowe borykają się z licznymi dysproporcjami zdrowotnymi, a także napiętnowaniem, dyskryminacją i brakiem dostępu do opieki wysokiej jakości” - mogą one obejmować zwiększone ryzyko zakażeń wirusem HIV i mniejsze prawdopodobieństwo profilaktyki raka badania przesiewowe

NCTE wskazuje w swoim raporcie, że instytucje rządowe i prywatne w całych Stanach Zjednoczonych „powinny zająć się tymi dysproporcjami i zapewnić osobom transpłciowym możliwość satysfakcjonującego życia w integracyjnym społeczeństwie” na poziomie instytucjonalnym. Kilka sugestii obejmuje poprawę opieki zdrowotnej i eliminację barier dla osób transpłciowych, zakończenie dyskryminacji w szkołach, miejscu pracy i innych obszarach życia publicznego oraz „tworzenie systemów wsparcia na poziomie miejskim, stanowym i federalnym, które zaspokajają potrzeby osób transpłciowych ludzi i zmniejszyć trudności, z którymi się borykają ”.

Olezeski wskazuje również, że jest wiele rzeczy, które możemy zrobić na poziomie osobistym, aby wesprzeć społeczność trans:„ Możemy być uprzejmi i stawić czoła przemoc i dyskryminacja. Możemy potwierdzić ich tożsamość ”- mówi. „Możemy dowiedzieć się o lokalnych organizacjach, które wspierają i podnoszą na duchu społeczność oraz współpracować z nimi jako wolontariusze i / lub wspierać je finansowo. Możemy przyjrzeć się naszym własnym organizacjom i dowiedzieć się, jak możemy być bardziej włączający i wspierający. Możemy i musimy kontynuować edukację w naszych własnych społecznościach ”.