Oczekiwanie na poronienie: Mała ciąża jest do bani

Cytując jedną z moich ulubionych blogerek, zajmujących się niepłodnością (a teraz ciążą i rodzicielstwem - yay!), Julie: „Okazuje się, że możesz być trochę w ciąży”.

Pomimo krwawienia i skurczów, które zasygnalizował moje poronienie dwa tygodnie temu, jeszcze nie „przeszłam” ciąży. Mam mdłości, mam hormony i jestem wyczerpany, a mimo to wciąż przybieram na wadze - wszystko bez powodu. Podczas badania ultrasonograficznego z zeszłego tygodnia w mojej macicy utknął tylko pusty worek, w którym powinien znajdować się rosnący zarodek w wieku 6 tygodni.

To samo stało się z moim drugim poronieniem. Chociaż dziecko umarło już w wieku ośmiu i pół tygodnia, stawałem się coraz bardziej chory, zatrzymując się wszędzie, by zwymiotować. Uznałem to za dobry znak, zgadzając się z popularną opinią, że „chora ciąża to zdrowa ciąża”. Ale okazuje się, że dla mnie to nieprawda. Dla mnie chora ciąża to ... każda ciąża. Nawet taki, który przestał się rozwijać.

Tak więc w ponury grudniowy dzień po tym, jak w wieku 10 tygodni dowiedzieliśmy się, że nasze rozwijające się dziecko zmarło, zostałem zaplanowany na coś, co nazywają D&C z Evac. To po prostu fajny sposób na określenie aborcji (schemat American College of Obstetricians and Gynecologists i wyjaśnienie procedury są tutaj).

To trochę niepokojące, terminologia związana z utratą ciąży. To wszystko jest rodzajem aborcji - możesz mieć aborcję z groźbą, aborcję spontaniczną, aborcję częściową lub w moim przypadku z tymi ciążami, które trwają pomimo braku żywego embrionu, aborcji nieudanej.

Nie obchodzi mnie, gdzie wypowiadasz się na argument aborcyjny; to mocne, naładowane słowo. Wygląda na to, że przegapiłam wizytę w Planned Parenthood, a nie rzeczywistość, która jest taka, że ​​moja macica jeszcze nie otrzymała notatki. Wciąż rośnie łożysko i przygotowuje się na dziecko. Naprawdę nie winię tego. Zaprzeczanie jest pierwszym etapem żalu. Ale jestem gotów to przejść.

Następna strona: Byłem tu wcześniej Aby zakończyć moją nieodebraną aborcję w grudniu 2006 r., Zgłosiłam się do naszego lokalnego centrum chirurgii D&C, płakałam jak Podpisałem pół tuzina formularzy i zostałem przyjęty. Zdjąłem wszystkie swoje ubrania i włożyłem je do dużej plastikowej torby z moim imieniem i włożyłem szpitalną koszulę.

Miałem wtedy okropnego lekarza, który nie okazał współczucia, kiedy spóźniła się do mnie. łoże boleści. `` Nie mogę uwierzyć, że moje dziecko umarło! '' Gdy czekała, nie nawiązując kontaktu wzrokowego, powtarzałam w kółko, żebym przestała płakać.

W końcu to zrobiłem, po tym, jak anestezjolog podał Valium.

Jedyne pocieszenie, ponieważ mój mąż odwiózł mnie do domu z centrum chirurgicznego, że nie czułam się już w ciąży. Nie musiałem zatrzymywać się na stacji benzynowej, żeby zwymiotować. W ciągu kilku dni wstałem i odzyskałem swoje ciało. Ponieważ zostałam opróżniona z ciąży, mogłam poświęcić swoją uwagę bólom w sercu i skupić się wokół myśli, że mimo wszystko nie będę mieć dziecka w lecie.

Więc uważam, że Znów jestem w tym samym miejscu - chory i nie mogę się doczekać dziecka. Mój lekarz wykonał w zeszłym tygodniu analizę krwi, aby sprawdzić, czy moje liczby hCG spadają, co wskazywałoby, że moje ciało przygotowywało się do zakończenia tego, co zaczęło. Nie miałem szczęścia, moje liczby były wysokie. Więc jest moja szansa, że ​​zostanę przewieziony do centrum chirurgicznego na kolejny D & amp; C. W tym tygodniu zrobi ostatnie USG, a potem najprawdopodobniej przygotujemy się do zabiegu.

Tym razem nie mogę się doczekać. Chociaż kobiety mogą same poczekać, aż te rzeczy się skończą, chcę po prostu skończyć z tą ciążą. Chcę, aby fizyczna nędza ustąpiła, abym mógł poświęcić uwagę moim dzieciom, więc tak, mój mąż i ja możemy zacząć od nowa.