Zrozumienie wtórnie postępującego stwardnienia rozsianego

• Objawy
• Diagnoza
• Leczenie
• Badania kliniczne
• Progresja
• Modyfikatory
• Oczekiwana długość życia
• Perspektywy

Co to jest SPMS?

Wtórnie postępujące stwardnienie rozsiane (SPMS) jest formą skleroza. Uważa się, że jest to następny etap po rzutowo-remisyjnej postaci SM (RRMS).

W przypadku SPMS nie ma już oznak remisji. Oznacza to, że stan pogarsza się pomimo leczenia. Jednak czasami leczenie jest nadal zalecane, aby zmniejszyć ataki i, miejmy nadzieję, spowolnić postęp niepełnosprawności.

Ten etap jest powszechny. W rzeczywistości większość osób ze stwardnieniem rozsianym rozwinie SPMS w pewnym momencie, jeśli nie będzie na skutecznej terapii modyfikującej chorobę (DMT). Znajomość objawów SPMS może pomóc we wczesnym wykryciu. Im szybciej rozpocznie się leczenie, tym lepiej lekarz będzie w stanie pomóc w zmniejszeniu nowych objawów i pogorszenia choroby.

W jaki sposób rzutowo-remisyjna postać SM staje się SPMS

SM jest przewlekłą choroba autoimmunologiczna, która przybiera różne formy i w różny sposób dotyka ludzi. Według Johns Hopkins Medicine u około 90 procent osób ze stwardnieniem rozsianym początkowo zdiagnozowano RRMS.

Na etapie RRMS pierwsze zauważalne objawy to:

• drętwienie lub mrowienie
• nietrzymanie moczu (problemy z kontrolą pęcherza)
• zmiany widzenia
• trudności w chodzeniu
• nadmierne zmęczenie

Objawy RRMS mogą pojawiać się i znikać. Niektórzy ludzie mogą nie mieć żadnych objawów przez kilka tygodni lub miesięcy, zjawisko zwane remisją. Objawy stwardnienia rozsianego również mogą powrócić, chociaż nazywa się to zaostrzeniem. U ludzi mogą również pojawić się nowe objawy. Nazywa się to atakiem lub nawrotem.

Nawrót zwykle trwa od kilku dni do kilku tygodni. Objawy mogą początkowo stopniowo się pogarszać, a następnie stopniowo ustępować w czasie bez leczenia lub wcześniej w przypadku dożylnych sterydów. RRMS jest nieprzewidywalny.

W pewnym momencie wiele osób z RRMS nie ma już okresów remisji lub nagłych nawrotów. Zamiast tego objawy SM utrzymują się i pogarszają bez przerwy.

Kontynuacja, pogarszające się objawy wskazują, że RRMS przeszedł do SPMS. Zwykle występuje 10 do 15 lat po pierwszych objawach SM. Jednak SPMS można opóźnić lub nawet zapobiec, jeśli zacznie się go skutecznymi DMT SM we wczesnym stadium choroby.

Podobne objawy występują we wszystkich postaciach SM. Ale objawy SPMS są postępujące i nie ustępują z czasem.

We wczesnych stadiach RRMS objawy są zauważalne, ale niekoniecznie są na tyle poważne, aby zakłócać codzienne czynności. Gdy SM przejdzie do stadium wtórno-postępującego, objawy stają się trudniejsze.

Diagnozowanie SPMS

SPMS rozwija się w wyniku utraty neuronów i atrofii. Jeśli zauważysz, że objawy pogarszają się bez remisji lub zauważalnego nawrotu, badanie MRI może pomóc w postawieniu diagnozy.

Skany MRI mogą pokazać poziom śmierci komórek i atrofii mózgu. MRI pokaże zwiększony kontrast podczas ataku, ponieważ przeciekanie naczyń włosowatych podczas ataku powoduje większe wchłanianie barwnika gadolinowego używanego w skanach MRI.

Leczenie SPMS

SPMS charakteryzuje się brakiem nawrotów, ale nadal istnieje możliwość wystąpienia ataku objawów, znanego również jako zaostrzenie. Zaostrzenia są zwykle gorsze w upale i podczas stresu.

Obecnie istnieje 14 DMT stosowanych w nawracających postaciach SM, w tym SPMS, które nadal mają nawroty. Jeśli przyjmowałeś jeden z tych leków w celu leczenia RRMS, lekarz może Cię zalecić, dopóki nie przestanie kontrolować aktywności choroby.

Inne rodzaje leczenia mogą pomóc w poprawie objawów i jakości życia. Należą do nich:

• fizjoterapia
• terapia zajęciowa
• regularne umiarkowane ćwiczenia
• rehabilitacja poznawcza

Badania kliniczne

Badania kliniczne testują nowe rodzaje leków i terapii na ochotnikach w celu ulepszenia leczenia SPMS. Ten proces daje badaczom jaśniejszy obraz tego, co jest skuteczne i bezpieczne.

Wolontariusze biorący udział w badaniach klinicznych mogą być jednymi z pierwszych, którzy otrzymają nowe metody leczenia, ale wiąże się to z pewnym ryzykiem. Zabiegi mogą nie pomóc w SPMS, aw niektórych przypadkach mogą powodować poważne skutki uboczne.

Co ważne, należy zachować środki ostrożności, aby chronić ochotników, a także chronić ich dane osobowe.

Uczestnicy badań klinicznych na ogół muszą przestrzegać pewnych wytycznych. Podejmując decyzję o wzięciu udziału, ważne jest, aby zadać takie pytania, jak czas trwania badania, jakie mogą być potencjalne skutki uboczne i dlaczego naukowcy uważają, że pomoże.

Witryna National Multiple Sclerosis Society wymienia badania kliniczne w Stanach Zjednoczonych, chociaż pandemia COVID-19 mogła opóźnić zaplanowane badania.

Badania kliniczne obecnie wymienione jako rekrutacyjne obejmują badanie dotyczące symwastatyny, która może spowolnić postęp SPMS, a także badania nad tym, czy różne rodzaje terapii mogą pomóc osobom z SM radzić sobie z bólem.

Inne cele badania aby sprawdzić, czy kwas liponowy może pomóc osobom z postępującym SM zachować mobilność i chronić mózg.

A badanie kliniczne ma się zakończyć jeszcze w tym roku na komórkach NurOwn. Jego celem jest sprawdzenie bezpieczeństwa i skuteczności leczenia komórkami macierzystymi u osób z postępującym SM.

Progresja

Progresja odnosi się do objawów, które z czasem ulegają wymiernemu pogorszeniu. W niektórych momentach SPMS można opisać jako „bez progresji”, co oznacza, że ​​nie wydaje się mierzalnie się pogarszać.

Postępy różnią się znacznie u osób z SPMS. Z czasem niektórzy będą musieli korzystać z wózka inwalidzkiego, ale wiele osób będzie nadal w stanie chodzić, prawdopodobnie używając laski lub balkonika.

Modyfikatory

Modyfikatory to terminy wskazujące, czy Twój SPMS jest aktywny lub nieaktywny. Pomaga to w rozmowach z lekarzem na temat możliwych metod leczenia i tego, czego możesz się spodziewać w przyszłości.

Na przykład w przypadku SPMS, który jest aktywny, możesz omówić nowe opcje leczenia. Natomiast w przypadku braku aktywności ty i twój lekarz możecie omówić zastosowanie rehabilitacji i sposoby radzenia sobie z objawami z prawdopodobnie DMT, które ma mniejsze ryzyko.

Oczekiwana długość życia

Średnia długość życia dla osób ze stwardnieniem rozsianym jest zwykle około 7 lat krótszy niż w populacji ogólnej. Nie jest do końca jasne, dlaczego.

Oprócz ciężkich przypadków SM, które są rzadkie, główną przyczyną wydają się być inne schorzenia, które również dotykają ludzi ogólnie, takie jak rak oraz choroby serca i płuc.

Co ważne, oczekiwana długość życia osób ze stwardnieniem rozsianym wzrosła w ostatnich dziesięcioleciach.

Perspektywy dla SPMS

Ważne jest, aby leczyć SM, aby opanować objawy i zmniejszyć pogarszanie się niepełnosprawności. Wczesne wykrywanie i leczenie RRMS może pomóc w zapobieganiu wystąpieniu SPMS, ale nadal nie ma lekarstwa.

Chociaż choroba będzie postępować, ważne jest, aby leczyć SPMS jak najwcześniej. Nie ma lekarstwa, ale SM nie jest śmiertelne, a leczenie może znacznie poprawić jakość życia. Jeśli masz RRMS i zauważasz nasilające się objawy, pora porozmawiać z lekarzem.

Więcej informacji na temat znajdowania równowagi w postępującym stwardnieniu rozsianym

• Zmiany stylu życia, które mają znaczenie dla Wtórne postępujące SM
• Urządzenia wspomagające mobilność w wtórnym postępującym SM: szelki, urządzenia do chodzenia i nie tylko
• FDA zatwierdza 2 nowe leki na stwardnienie rozsiane: co musisz wiedzieć
• Nowe leki i opcje leczenia dla wtórnie postępującego SM
• Zobacz wszystkie