Dwie trzecie osób z zaburzeniami odżywiania również ma ten problem ze zdrowiem psychicznym

Najczęściej zaburzenia odżywiania i zaburzenia lękowe występują razem. Zdumiewające dwie trzecie osób z zaburzeniami odżywiania cierpi również na zaburzenia lękowe.

Wydaje się, że najsilniejszy związek z zaburzeniami odżywiania mają ogólnie zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne (OCD), podczas gdy osoby z pourazowymi zaburzenia stresowe (PTSD) są najbardziej podatne na bulimię. Ale związek między lękiem a zaburzeniami odżywiania można znaleźć u osób z różnymi rodzajami stanów, w tym anoreksją, bulimią i zaburzeniami z napadami objadania się, a także z lękiem społecznym, zaburzeniami lękowymi i depresją.

W większości przypadków ludzie mówią, że lęk był pierwszy. I chociaż nikt nie jest w stanie powiedzieć ze 100% pewnością, dlaczego istnieje związek, większość myśli wskazuje na potrzebę poczucia kontroli. Można by niemal pomyśleć o zaburzeniach odżywiania jako objawie lęku.

„W przypadku lęku, a także depresji, następuje utrata poczucia kontroli” - mówi dr Paul Davidson, psycholog bariatryczny, dyrektor ds. usługi w Centrum Chirurgii Metabolicznej i Bariatrycznej w Brigham and Women's Hospital w Bostonie. „Zdolność do poczucia kontroli nad zachowaniami żywieniowymi może chwilowo zmniejszyć niepokój”.

Ograniczenie jedzenia - jak w przypadku anoreksji - szczególnie nadaje poczucie kontroli, twierdzą eksperci. „Pacjenci opisują to w ten sposób, że czują się naprawdę niespokojni, a kiedy robią coś pod ich kontrolą - dobrze sobie radzą na teście, ograniczają kalorie, skupiają się na czymś i robią to bardzo dobrze - to sprawia, że ​​czują się lepiej” - dodaje Ingrid Barrera, PsyD, dyrektor programu zaburzeń odżywiania na University of Miami Miller School of Medicine.

W przypadku bulimii i napadowego objadania się nadmierna pobłażliwość pokarmowa może tymczasowo zmniejszyć kontrolę, ale także zapewnia chwilowy komfort dzięki uwolnieniu poprawiających samopoczucie substancji chemicznych w mózgu po jedzeniu. Lęk i stres powodują, że mózg wytwarza hormony stresu, takie jak kortyzol, co wywołuje reakcję typu walcz lub uciekaj. Szczególnie pokarmy o wysokiej zawartości tłuszczu lub węglowodanów mogą tymczasowo przeciwdziałać tym negatywnym odczuciom. Osoby z bulimią mogą wtedy odzyskać poczucie kontroli poprzez przeczyszczenie, mówi Davidson.

Ale po co w ogóle zwracać się do nawyków żywieniowych? „Pomyśl o tym, jakie rodzaje zachowań są zawsze dostępne” - mówi Davidson. „Nie możemy przestać oddychać, ale możemy kontrolować, ile płynów przyjmujemy i co jemy. To ciągłe przypomnienie: czy jestem pod kontrolą, czy nie? ”

Jak każdy nałóg lub nawykowe zachowanie - czy to hazard, palenie, zakupy, narkotyki czy seks - mechanizm radzenia sobie może zmienić się w niebezpieczeństwo. Zaburzenia odżywiania mogą prowadzić do wielu poważnych schorzeń, a nawet śmierci. W rzeczywistości więcej ludzi umiera z powodu jadłowstrętu psychicznego niż z jakąkolwiek inną chorobą psychiatryczną. Zachowania związane z jedzeniem mogą również służyć jako odwrócenie uwagi, co oznacza, że ​​nie zajmujesz się innymi problemami psychicznymi i emocjonalnymi.

Jednak przenikanie się zaburzeń odżywiania i zaburzeń lękowych oznacza, że ​​oboje muszą być leczeni razem i na wielu frontach. Na początek leczenie może najpierw obejmować odżywianie, a mianowicie upewnienie się, że jesteś nawodniony, a poziom cukru we krwi jest stabilny. „Musisz wyrównać poziom cukru we krwi, aby nie odczuwać biologicznego przyciągania do niewłaściwych rodzajów żywności” - mówi Davidson. Specjaliści pomogą ci jeść bardziej sycące białko i błonnik zamiast prostych węglowodanów, mówi.

Wprowadzenie tych zmian w diecie może pomóc ci ćwiczyć bezpieczniejsze sposoby radzenia sobie z lękiem, kontynuuje Davidson. „Brak prawidłowego odżywiania mózgu prowadzi do obniżenia zdolności koncentracji” - mówi. „Nie jesteś już w stanie tak uważnie przemyśleć rzeczy, więc musisz popracować nad umiejętnościami radzenia sobie, które pozwolą ci jaśniej myśleć.”

Lęk można również leczyć za pomocą strategii uspokajających, takich jak ćwiczenia oddechowe, medytacja, wizualizacja i prowadzenie dziennika. Czasami potrzebne są również leki.