Tej kobiecie związano rurki w wieku dwudziestu lat - po latach walki z lekarzami

Niektóre nastoletnie dziewczyny fantazjują o dorastaniu i założeniu rodziny. Robią listy swoich ulubionych imion dla dzieci i wyobrażają sobie, czy ich pierworodny będzie dziewczynką czy chłopcem. Z drugiej strony Kelsey Silverstein był inny. W wieku 16 lat zdecydowała, że ​​nigdy nie chce mieć dzieci i nic nie mogło zmienić jej zdania.

Silverstein, która pochodzi z Connecticut, mówi Healthowi, że po raz pierwszy zdała sobie sprawę, że nie chce mieć dzieci, kiedy rodzice wysłali ją do terapeutyczna szkoła z internatem, aby pomóc jej pokonać depresję. Chodząc do szkoły, poznała dzieci, które miały problemy ze zdrowiem psychicznym, ponieważ były wychowywane przez apodyktycznych rodziców, rodziców nieobecnych i każdego rodzica w międzyczasie.

„To było jak każdy inny styl rodzicielstwa stworzony dla pieprzyć dzieci ”, mówi Health. „Zacząłem kwestionować, czy będę w stanie wychować dziecko bez choroby psychicznej”.

Silverstein dowiedziała się, czym jest podwiązanie jajowodów w wieku 18 lat. Na corocznym badaniu ginekologicznym w tym roku zapytała swojego lekarza czy uda jej się poddać zabiegowi - polegającemu na przecięciu, zawiązaniu lub zablokowaniu jajowodów, aby trwale zapobiec ciąży. Jej lekarz odmówił. Powiedziała, że ​​Silverstein jest za młody i że procedura jest przeznaczona dla kobiet w wieku 30 lub 40 lat, które już miały dzieci i wiedziały, że są skończone.

Przez następne trzy lata Silverstein pytał, czy może dostać tubal podwiązanie na każdym corocznym badaniu, jakie miała do 21 roku życia, ale lekarz nadal ją zwalniał, przez co czuła się „unieważniona”, mówi. `` To było tak, że tak, mógłbym później tego żałować, ale żałowałbym też, gdybym przypadkowo zaszedł w ciążę. Dla mnie żal z powodu zajścia w ciążę byłby gorszy niż żal z powodu operacji, którą ostatecznie zdecydowałam, że nie chcę ”.

W międzyczasie wzięła pigułkę antykoncepcyjną, a mimo to stale martwi się o poczęcie. Ilekroć jej okres był choćby nieco spóźniony, spieszyła się, by kupić test ciążowy (co zdarzało się często, ponieważ miała nieregularny cykl). Była przerażona myślą o potrzebie aborcji.

Silverstein stała się jeszcze bardziej pewna swojej decyzji o rezygnacji z posiadania dzieci, kiedy poznała swojego męża, Marka Donohera, który również nie chciał mieć dzieci.

Potem, w wieku 24 lat, Silverstein zdała sobie sprawę, że nie zostało jej dużo czasu na ubezpieczenie zdrowotne rodziców. Była samozatrudniona i wiedziała, że ​​jakiekolwiek ubezpieczenie, które mogłaby wykupić dla siebie, nie pokryłoby tak dużo, jak plan jej rodziny.

Wspomina, jak poszła do położnej i powiedziała: „Słuchaj, to jest moja oś czasu. Muszę to zrobić. Mówi, że to był pierwszy raz, kiedy nie miała zamiaru przyjąć odpowiedzi „nie”.

Lekarz powiedział Silversteinowi, że musi przyprowadzić męża do gabinetu, aby wyraził „pozwolenie” przed występem. podwiązanie jajowodów. Mówi, że była zszokowana, że ​​jako dorosła kobieta potrzebowała błogosławieństwa męża, by podejmować decyzje dotyczące jej ciała. Ale nie czuła, że ​​ma inny wybór.

Ona i Donoher poszli razem porozmawiać z lekarzem. W trakcie rozmowy lekarz zaproponował mu wykonanie wazektomii. Ale Silverstein chciał mieć kontrolę nad swoim ciałem, mówi.

Lekarz skłonił ich do adopcji, jeśli zmienili zdanie, i chociaż Silverstein mówi, że nie miała planów adopcji dziecka, zgodziła się. Po uzyskaniu zgody męża, pokazaniu lekarzowi listy zalet i wad, które zrobiła, i zgodzeniu się na adopcję, w końcu udało jej się uzyskać podwiązanie jajowodów. Silverstein mówi, że to była „ulga”.

Przyznaje, że rekonwalescencja po operacji była bardziej bolesna, niż się spodziewała, ale po około tygodniu wróciła do normy. Teraz, trzy lata później, nie ma żadnych skutków ubocznych, a co ważniejsze, nie żałuje. Mówi, że w obliczu niepewnego klimatu politycznego wokół kontroli urodzeń i aborcji jest teraz wdzięczna, że ​​ma kontrolę nad swoim ciałem.

Ale jej wybór nie obyło się bez krytyki. Kiedy pokazała swojemu lekarzowi listę za i przeciw, jedną z pierwszych rzeczy pod minusami był „wstyd”. Silverstein mówi, że wielu jej przyjaciół wspierało ją, ale zauważyła, że ​​ludzie w starszych pokoleniach są znacznie mniej wyrozumiali. Kiedy temat pojawił się, wielu otwarcie ją przesłuchało, dając jej do zrozumienia, że ​​nie pochwalają.

Mimo to Silverstein jest dumny ze swojej decyzji. Mówi, że nie może się doczekać bycia ciocią - i ona i Donoher założyli rodzinę na swój sposób: adoptując trzy psy.