Znamię znamionowe tego influencerki okazało się czerniakiem: „Mogłem poczuć, jak rośnie”

Odkąd pamiętam, miałem znamię tuż nad prawą kostką. Ale wcześniej tego lata zauważyłem, że zmienił kształt. Wewnątrz miejsca było teraz wiele okręgów, a jedna z krawędzi była zamglona. Po raz pierwszy mogłem też poczuć znamię. Czułem, jak rośnie; to było dziwne uczucie, którego nie wiem jak opisać.

Na 13 lipca miałam już zaplanowane spotkanie z dermatologiem, aby przetestować niestandardowe serum do skóry do mojej pracy. Podczas tej wizyty lekarz wyciągnął małe urządzenie i zaczął analizować fragmenty mojej gołej skóry. Kiedy patrzył na pieg na mojej wardze, mój mąż, który przyszedł ze mną, wskazał mi miejsce na kostce. Dermatolog przyjrzał się i od razu powiedział, że powinienem poddać biopsję.

Nie będę kłamać, boję się biopsji. Bałam się, jakie mogą być wyniki. W jakiś sposób wiedziałem, że nie będą pozytywne. Wróciłem do tego samego dermatologa 27 lipca. Najpierw wykonał on badanie całego ciała mojej skóry od stóp do głów, upewniając się, że nie ma innych potencjalnie niebezpiecznych miejsc. Zrobił badanie wizualne bez żadnych instrumentów, a następnie, jeśli cokolwiek go dotyczyło, przyjrzał się dokładniej za pomocą urządzenia podręcznego.

Podczas samej biopsji kazał mi leżeć płasko na stole, a następnie znieczulić znamię i wyciąć go ze skóry. Procedura była szybka, ale moja noga wyglądała jak miniaturowy rekin, który ją ugryzł.

Kiedy otrzymałem złe wieści około tygodnia po biopsji, byłem w szoku. Miałem czerniaka, najmniej powszechną, ale najbardziej niebezpieczną z trzech postaci raka skóry. Charakterystyczną oznaką czerniaka jest ślad lub plamka, która zmieniła kolor lub kształt, tak jak moje znamię. (Czerniaki mogą również wyglądać jak siniak, który się nie goi, ciemna smuga pod palcem lub paznokciem lub po prostu być miejscem, które wygląda nietypowo lub dziwnie.)

Lekarz zadzwonił do mnie, aby mi powiedzieć i zapytał, czy mam jakieś pytania. Byłem w pracy i udało mi się zapytać o kilka rzeczy, ale ledwo mogłem sformułować myśl. Spełnił się mój najgorszy strach.

Zaraz po rozmowie wysłałam SMS-a do męża „to był czerniak”. Natychmiast przyszedł do mojego miejsca pracy, aby upewnić się, że wszystko w porządku, a stamtąd kierował wszystkimi wizytami lekarskimi i kontrolnymi, zadając pytania, kiedy nie mogłem. Umówiliśmy się tydzień później na usunięcie czerniaka przez chirurga onkologa.

Kiedy poszliśmy do gabinetu onkologa na konsultację, lekarz był w stanie uspokoić niektóre z moich niepokojów. Moje miejsce było powierzchowne; nie było zbyt głęboko pod skórą. Czerniak był również pierwszym stadium, które jest znacznie bardziej uleczalne niż późniejsze stadium. Marginesy na mojej biopsji były wyraźne, co oznacza, że ​​prawdopodobnie usunęli raka z pierwotnym nacięciem. Jednak standardowa procedura wymaga usunięcia centymetrowej podstawy wokół każdej krawędzi, więc nadal będziemy przechodzić operację.

Patrząc wstecz, czułem się tak niepewnie: kiedy będę miał wizytę, kiedy miałbym operację, kiedy byłbym wolny od raka. Każdy dzień wydawał się mijającym rokiem, a czekania było tak wiele. Czekam na wyniki biopsji, czekam na konsultację, czekam na operację. Wiem, że ci lekarze pomagają wielu innym, ale człowieku, to trudne, kiedy to ty.

W końcu nadszedł dzień operacji. Byłem uspokojony, ale później okazało się, że poszło gładko. Chirurg wziął 5-calowy kawałek skóry z mojego uda w pobliżu pachwiny i przeszczepił go na kostkę, aby zakryć skórę, która została wycięta, aby upewnić się, że nie ma już czerniaka.

Teraz że operacja się skończyła, głównie czuję się sfrustrowany. Zwykle jestem bardzo aktywną osobą i teraz nie mogę się samodzielnie poruszać. Jestem o kulach, nie mogę iść do pracy, a jestem w swoim mieszkaniu przez ostatnie cztery dni z rzędu. Czuję ból w kostce w miejscu, w którym był przeszczep skóry, ale przynajmniej udało mi się przestać brać leki przeciwbólowe. (Nie podoba mi się senność ani ryzyko związane z długotrwałym przyjmowaniem narkotyków.)

Mam bandaże owinięte wokół miejsca operacji i mam tylko nadzieję, że wszystko się goi. Wrócę do chirurga onkologa i chirurga plastycznego za około tydzień, żeby się dowiedzieć. Kiedy stwierdzę, że jestem wolny od raka, a skóra się zagoi, będę musiała udawać się do dermatologa na badanie skóry co trzy miesiące przez następne dwa lata, a następnie co sześć miesięcy przez dwa lata. Potem będę chodził tylko raz w roku.

Moim osobistym ogłoszeniem dla wszystkich jest regularne badanie skóry całego ciała przez dermatologa. Znalezienie czegoś wcześnie, zanim stanie się to nawet rakiem, znacznie ułatwia rozwiązanie problemu.

Zdałem sobie sprawę, że istnieje pewien poziom nieświadomości, jeśli chodzi o raka skóry. Myślę, że każdy wie, jak nosić filtry przeciwsłoneczne na słońcu, ale nie każdy rozumie różne rodzaje raka skóry, jak może się rozwijać i jak poważny jest czerniak. Jestem wdzięczny, że to doświadczenie umożliwiło mi prowadzenie rozmów o raku skóry i zachęcenie ludzi do poddania się badaniu.