Ta para uwielbia biegać tak bardzo, że pobrali się podczas półmaratonu

Jesienią 2012 roku moja przyszła żona Krissa i ja poznaliśmy się, ponieważ szukaliśmy dobrej zabawy - a co ważniejsze, dobrego potu. Właśnie zapisałem się jako sędzia do ligi siatkówki rekreacyjnej. Była zawodniczką jednej z drużyn i skończyło się na tym, że rozmawialiśmy o tym, kiedy musiałem naprawić siatkę podczas meczu.

Iskry nie przeleciały między nami od razu, częściowo dlatego, że już byłem w związku. Prowadziłam też intensywne życie towarzyskie jako członek innych spotkań fitness, w tym klubu dla biegaczy w Nowym Jorku, gdzie oboje mieszkaliśmy. Ale w następnym roku to wszystko się zmieni.

Wkrótce Krissa i ja znów wpadłyśmy na siebie - podczas lodowatego półmaratonu na Manhattanie w marcu następnego roku. Uświadomiła sobie, że jestem w jej początkowym zagrodzie, ale nie potrafiłam całkowicie wyrwać mnie z kontekstu, powiedziała mi później. Niedługo potem widzieliśmy się po raz trzeci, kiedy liga siatkówki znów się rozpoczęła.

Tym razem oboje rozpoznaliśmy się i rozpoczęliśmy rozmowę, która zakończyła się zaproszeniem jej do mojego klubu biegaczy. Klub spotykał się w każdy wtorek na wieczornym drinku biegowym i po biegu. To było tylko przyjacielskie zaproszenie, na które mnie przyjęła.

W którymś momencie tego roku po długim biegu z naszą grupą zaczęliśmy pić. Lubię mówić, że Krissa miała w sobie trochę płynnej odwagi tamtej nocy, ponieważ po tym, jak odprowadziłem ją na stację metra, powiedziała mi: „Myślę, że ty i ja będziemy razem wspaniali”.

Podziękowałem ją za szczerość, ale powiedział jej, że nadal jestem w związku. Niemniej jednak nasza przyjaźń rosła, ponieważ każdego tygodnia spędzaliśmy więcej czasu razem jako kumple, rzucając piłkami w lidze siatkówki i zbieraliśmy mile podczas spotkań grup biegaczy.

Do lutego 2014 roku mój związek zakończone. Krissa i ja już byliśmy naprawdę bliskimi przyjaciółmi, ale trochę się bałam, że od razu coś z nią zacznę. Pewnego letniego dnia czas był bardziej nieoczekiwany i po prostu zaskoczył. Wkrótce przeprowadziła się do mojego mieszkania na Brooklynie i zaczęliśmy biegać razem jako para. Dwa miesiące później na wakacjach w Cancun oświadczyłem się.

To podczas przypadkowego joggingu w Brooklyn's Prospect Park w pobliżu naszego mieszkania Krissa wpadła na pomysł zawarcia małżeństwa podczas półmaratonu brooklyńskiego w maju. 20 grudnia 2017 r. (Połowa przeszła przez park). Nie należymy do kościoła i był to zdecydowanie bardziej znaczący sposób, aby to zrobić. Klub biegaczy, który organizuje wyścig, zwietrzył nasze plany i zaproponował zaprojektowanie dla nas specjalnych śliniaczek dla „panny młodej” i „pana młodego”.

W dniu wyścigu kilka tygodni temu Krissa nosiła biały atletyczny top z kwiatowym nadrukiem na dole, a ja włożyłem koszulę do biegania z nadrukiem garnituru i krawata - i oboje mieliśmy ślubne śliniaki. Zaczęliśmy półmaraton, pędząc w stronę parku. Na szóstej mili, na oczach naszej rodziny i przyjaciół, pobraliśmy się z przyjacielem, który pełnił obowiązki. Oglądało setki innych zawodników i sympatyków, a mimo to udało nam się razem ukończyć wyścig w mniej niż 3 godziny.

Jak to jest mieć dwóch biegnących wielbicieli w jednym małżeństwie? Zawsze biegamy razem, a współzawodnictwo ze sobą nie jest w naszym stylu - chociaż gdyby Krissa rzeczywiście trenowała szybkość, zostawiłaby mnie w tyle! Chociaż mamy parę innych przyjaciół, którzy rywalizują i porzucają swojego partnera w wyścigach, to nie my. Nie obchodzą nas osobiste rekordy.

Jako para, Krissa i ja uwielbiamy wyścigi docelowe - zaplanowaliśmy kilka wakacji wokół półmaratonów w miejscach takich jak Bermudy. A później tego lata robimy razem nasz pierwszy triathlon i przygotowujemy się poprzez jogę, jazdę na rowerze, bieganie, podnoszenie ciężarów i pływanie. Dodanie kolejnego pierwszego do naszej listy fitnessu będzie ekscytujące, ale ślub w środku wyścigu jest trudny do naśladowania.