Ta 32-letnia ocalała z postrzału żyła z jelitami na zewnątrz brzucha przez trzy lata

9 lipca 2017 r. Takeyiah Reaves stał w drzwiach klubu nocnego w Newark w stanie New Jersey. To był zwykły piątkowy wieczór z przyjaciółmi, ale w ciągu kilku sekund stało się to nocą, gdy jej życie zostało wywrócone do góry nogami - złapane w krzyżowy ogień przypadkowej strzelaniny.

Reaves, obecnie 32-letni, został postrzelony raz w prawą nogę i raz w brzuch, co spowodowało obrażenia zagrażające życiu. Na ostrym dyżurze lekarzom udało się zawiązać żyłę i uratować jej nogę. Ale jej uraz brzucha był dużo trudniejszy do naprawienia. Pocisk roztrzaskał się w żołądku Reavesa i spowodował tak wiele uszkodzeń, że przez trzy lata musiała żyć z jelitami na zewnątrz brzucha - chroniona jedynie przez tymczasowych lekarzy wyściółki stworzonych ze skóry przeszczepionej z jej ud.

Od tamtej nocy Reaves przeszła kilka operacji, aby naprawić uszkodzenie, za każdym razem narażając swoje życie. „Kodowałem podczas każdego z nich” - mówi Reaves Health . „Mam na ciele ponad 50 blizn po wszystkich operacjach”.

W zeszłym miesiącu Reaves w końcu przeszła operację, podczas której jej jelita z powrotem znalazły się w brzuchu. Operacja zakończyła się sukcesem, a teraz czeka na kolejną procedurę, która odtworzy pępek, który straciła podczas postrzelenia.

Strzelanie zmieniło życie Reavesa na niezliczone sposoby. „Pokonałam tak wiele przeszkód, na przykład nauczyłam się chodzić i znowu mówić” - mówi. „Do dziś nie mogę chodzić zbyt daleko ani szybko. Nie mogę nosić ciężkich rzeczy ani stać zbyt długo, ponieważ moje nogi się ugną. Łatwo tracę oddech, przez co czuję, że mam atak lęku. Czuję zawroty głowy i jeśli wstaję, czuję, że omdlę ”. Mówi, że z powodu urazu stała się nietolerancją laktozy.

Reaves czuje, że atak pozbawił ją młodości. „Czasami czuję, że moje ciało jest takie stare, ponieważ wciąż odczuwam tak duży ból” - mówi. Efekty są nie tylko fizyczne. Straciła 4,5 litra krwi, kiedy została postrzelona i musiała otrzymać 21 jednostek podczas transfuzji krwi, co jej zdaniem wpłynęło na jej pamięć. „Jestem bardzo zapominalska, co według mojego lekarza może mieć związek z transfuzjami” - mówi.

U mamy dwójki dzieci (ma 13-letnią córkę Takiyah i 11-letniego syna Takiera) również zdiagnozowano zespół stresu pourazowego (PTSD). „Wciąż mam koszmary i gorące poty” - mówi. „Martwię się, że jedna z moich operacji odwróci się w najgorszy sposób - powodując moją śmierć. I za każdym razem, gdy siedzę przy oknie, myślę: A co, jeśli przedostanie się zbłąkana kula? Tam, gdzie mieszkam, takie rzeczy zdarzają się cały czas, ale nadal się tego nie spodziewałem. Nie prowadziłem stylu życia, który kiedykolwiek skłoniłby mnie do myślenia, muszę być bardzo ostrożny, ponieważ mogę zostać postrzelony dzisiaj ”.

Reaves mówi, że nie była na terapii; radzi sobie, stawiając swoją „wiarę ponad strach” i stara się szukać pozytywów w swojej sytuacji. „Bóg nie podzielił się cudem, który oszczędził mi życie, by je odebrać, a moja podróż dopiero się zaczyna” - mówi. Po ataku wróciła na studia i w 2019 r. Ukończyła studia z tytułem magistra nauk społecznych. W maju 2021 r. Ukończy z tytułem licencjata w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych. Potem chce przenieść się do Georgii, gdzie ma rodzinę, i ma nadzieję, że pójdzie do szkoły podyplomowej na Clark Atlanta University.

Jej ambicje na tym się nie kończą. „Chcę zrobić doktorat, ale przekroczę ten most, kiedy do niego dojdę” - mówi. „Chcę być pracownikiem socjalnym i obrońcą dzieci, którym brakuje mentorów, zachęcając je do dążenia do tego, aby były jak najlepsze”.

Duża część podróży Reaves polega na używaniu jej głosu, aby zapobiegać przemocy z użyciem broni. „Jestem całkowicie przeciwny legalności broni. Chcę zobaczyć, jak całkowicie znikają z ulic ”- mówi. „Wciąż zabijają życie przy użyciu broni - życia córek, synów, matek i ojców”.

Reaves jest zaangażowany w dwie organizacje non-profit. Bullets 4 Life zabiera z ulic żywe kule i zamienia je w biżuterię dla ocalałych lub bliskich osób, które przeżyły, a Wounded But Alive to grupa wsparcia dla kobiet, które doświadczyły przemocy z użyciem broni.

„Chcę być znany za pomaganie ludziom we wzrastaniu przez rzeczy, przez które musiałem przejść samotnie ”- mówi. „Chcę szerzyć miłość na całym świecie, szczególnie w takich chwilach, jak ta, kiedy jest tak wiele zranienia i bólu”.