Nie ma czegoś takiego jak idealny rodzic

Moja doskonale niedoskonała mama Życie to nie tylko nazwa tej kolumny. To potwierdzenie, że doskonałość nigdy nie jest celem.

Kiedy rozglądam się wokół siebie i widzę, jak ciężko pracujemy, aby życie było dobre każdego dnia - zwłaszcza rodzice - czuję się tak to idealny moment, aby wysłać przypomnienie, że jeśli tego nie zrobimy, nic nie szkodzi.

Nie da się nawet zrobić wszystkiego dobrze w 100% przypadków.

Więc przestań wywierać na siebie tego rodzaju szaloną presję, aby osiągnąć to, co nieosiągalne.

Ironia polega na tym, że naprawdę ważne jest to, że dajemy sobie pozwolenie na schrzanienie rzeczy po drodze.

Tak, nawet jako rodzice. Ponieważ w przeciwieństwie do narracji, że większość ludzi została nauczona o znaczeniu bycia „doskonałym”, jest to w rzeczywistości mit. Im szybciej obalimy ten mit i przyjmiemy naszą doskonałą niedoskonałość, tym szybciej uwolnimy nasz prawdziwy potencjał i naprawdę będziemy się rozwijać.

Prawda jest taka, że wszyscy boimy się schrzanić na jakimś poziomie, ja w zestawie. Ponieważ nikt nie chce wyglądać ani czuć się niekompetentny, nieudolny lub głupi. Zwłaszcza rodzic.

Ale rzeczywistość jest taka, że nikt z nas nie za każdym razem wszystkiego dokona. I nie będziemy mieć wszystkich odpowiedzi.

Więc zrób sobie przysługę wcześniej niż później i zastąp ten dręczący głos w swojej głowie, który mówi, że błędy są złe, silniejszym, silniejszym głosem, który mówi błędy są w rzeczywistości bramą do zmiany, sukcesu i wielkości.

Ponieważ kiedy wierzymy w to i modelujemy to - i ostatecznie tego uczymy - naszych dzieci, to właśnie zmienia grę.

Myślę, że brytyjski pisarz Neil Gaiman powiedział to najlepiej:

I wszystko, co dotyczy rodzicielstwa.

I chociaż wiem, że zarówno świadomie, jak i podświadomie wszyscy staramy się być idealnymi rodzicami i wychowywać doskonałe dzieci, to po prostu nie jest możliwe.

Pozwól im popełniać błędy

I zgadnij, od kogo to robią? Zgadnij, kto stawia poprzeczkę niewiarygodnie wysoko?

To my. To my pomagamy naszym dzieciom pisać tę historię i to je paraliżuje, ponieważ jest to przestarzały i niemożliwy sposób myślenia, który sprawia, że nasze dzieci rozpadają się tylko wtedy, gdy uderzą o ziemię.

Wszyscy chcemy najlepsze dla naszych dzieci. Oczywiście. Chcemy, aby odnosili sukcesy, prosperowali i celowali, ale nie zamierzają tego robić zgodnie z czyimś tempem - zrobią to tylko wtedy, gdy będą na to gotowi. Próba wymuszenia tego tylko tworzy wrogość między tobą a nimi.

Musimy pozwolić naszym dzieciom poczuć nasze wsparcie i naszą cierpliwość, ponieważ kiedy wiedzą, że to mają, wtedy zaczynają kwitnąć. A kiedy myślą, że nie mają naszego wsparcia i akceptacji, wtedy więdną.

Kiedy nasze dzieci zaczynają zwracać zbytnią uwagę na to, co robią wszyscy wokół nich, zwykle pojawia się wielki kompleks niższości. To samo można powiedzieć o nas jako rodzicach.

Nie tylko dzieci potrzebują przypomnienia

Wiem, że jest to trudne, ponieważ kiedy zaczynasz kontaktować się z innymi mamami i tatusiowie i dzieci na co dzień, pokusa jest silna, aby porównać siebie i swój własny styl rodzicielski z innymi rodzicami, których spotykasz.

Dowiesz się, jak wiele jest różnych typów rodziców i stylów rodzicielstwa, co nieuchronnie prowadzi cię do pytania, jak wychowujesz własne dzieci.

Przyłapiesz się na próbach dostosowania wszystkich podejść stosowanych przez innych rodziców, spodziewając się, że będziesz miał takie same rezultaty.

I chociaż niektóre zadziałają, inne poniosą porażkę - gwarantowane. A to może prowadzić do podejmowania złych decyzji rodzicielskich tylko na podstawie tego, jak coś zadziałało dla kogoś innego, co jest po prostu głupie. Dlatego musisz oprzeć się pokusie pójścia za dalej.

Pamiętaj więc, że wyruszając w tę długą, piękną i zawsze pełną wyzwań podróż, krzywa uczenia się dla nas jako rodziców jest prawie tak szeroka, jak to jest dla naszych dzieci.

Ponieważ nie ma doskonałej ścieżki, idealnego dziecka i na pewno nie ma idealnego rodzica.

Dlatego mocno opowiadam się za ideą, że najwspanialsza rzecz, jaką każdy z nas może zrobić jako rodzice ( i ludzi) daje sobie swobodę podejmowania ryzyka, upadania i porażki.

Ponieważ właśnie w ten sposób, przyjaciele, uczymy się, jak się cofać, iść naprzód i przybijać to następnym razem.