Istnieje naukowy powód, dla którego szczeniaki są tak słodkie, że chcesz je zjeść

Czy kiedykolwiek spojrzałeś na szczeniaka i powiedziałeś: „Jesteś taki słodki, chcę cię po prostu zjeść” (wiesz, twoim najlepszym piskliwym głosem mamy psa)? A może poczułeś potrzebę uszczypnięcia policzków dziecka, ponieważ są tak cholernie cenne? Tak, my też, a tak naprawdę jest nazwa na tę intensywną reakcję na uwielbienie. Nazywa się to słodką agresją.

Katherine Stavropoulos, adiunkt na Uniwersytecie Kalifornijskim w Riverside, również zastanawiała się, dlaczego doświadczamy słodkiej agresji. Dlatego przeprowadziła badanie, aby lepiej zrozumieć to zjawisko. Wyniki zostały niedawno opublikowane w czasopiśmie Frontiers in Behavioural Neuroscience.

Stavropoulos zmierzył, w jaki sposób neurony w mózgu reagują na bodźce zewnętrzne, takie jak zdjęcia bardzo uroczych (i mniej uroczych) zwierząt i dzieci. Jeśli zastanawiasz się, jak określiła niektóre jako ładniejsze od innych, wybrała zdjęcia młodych zwierząt (bardzo urocze) i dorosłych zwierząt (mniej urocze). W przypadku dzieci powiększyła cyfrowo niektóre rysy twarzy, takie jak oczy, policzki i czoło, aby wyglądały ładniej.

Następnie zwerbowała 54 uczestników w wieku od 18 do 40 lat i kazała im nosić czapki z podszewką z elektrodami. Podczas noszenia czapek uczestnicy spojrzeli na cztery bloki zdjęć podzielonych na różne kategorie: słodkie (ulepszone) ludzkie dzieci, mniej słodkie (nieulepszone) ludzkie dzieci, słodkie (małe) zwierzęta i słodkie (dorosłe) zwierzęta.

Po obejrzeniu każdego bloku zdjęć na ekranie komputera, uczestnikom pokazano zestaw stwierdzeń i poproszono o ocenę, na ile się z nimi zgadzają. Stwierdzenia miały na celu ocenę, jak uroczy uczestnicy znaleźli każdy blok zdjęć (który w badaniu nazywa się „oceną”) i ile uroczej agresji odczuwali w odpowiedzi. Ocenili również, jak bardzo czuli się przytłoczeni i czy chcieli zająć się zwierzętami i dziećmi na zdjęciach.

Jak można się domyślić, uczestnicy sami zgłaszali silniejsze poczucie oceny, słodką agresję, bycie przytłoczonym i troszczenie się o słodkie (małe) zwierzęta niż do mniej uroczych (dorosłych) zwierząt. Ale, co zaskakujące, ten sam wzór nie sprawdził się w przypadku zdjęć ludzkich dzieci. Nie zaobserwowano znaczących różnic między tym, jak uczestnicy oceniali urocze (wzmocnione) i mniej urocze (niewzmocnione) ludzkie dzieci.

Za pomocą elektrofizjologii Stavropoulos zmierzył również aktywność mózgu uczestnika przed, w trakcie i po obejrzeniu zdjęć . Odkryła, że ​​słodka agresja jest powiązana z neuronalnymi mechanizmami emocjonalnej istotności i przetwarzania nagród, co oznacza, że ​​zarówno system emocji mózgu, jak i system nagród działają, gdy czujesz potrzebę trzymania uroczego szczeniaka przy ustach i połykania go w całości.

„Urocza agresja wydaje się być złożoną i wieloaspektową reakcją emocjonalną, która prawdopodobnie służy do pośredniczenia w silnych reakcjach emocjonalnych i umożliwia wystąpienie opieki” - stwierdza badanie.

Te wyniki są uważane za być pierwszym, który potwierdzi neuronową podstawę słodkiej agresji. „Wystąpiła szczególnie silna korelacja między oceną słodkiej agresji doświadczanej w stosunku do słodkich zwierząt a reakcją mózgu na nagrodę w stosunku do uroczych zwierzątek” - powiedział Stavropoulos w rozmowie z UC Riverside News. „To ekscytujące odkrycie, ponieważ potwierdza naszą pierwotną hipotezę, że system nagród jest zaangażowany w doświadczenia ludzi związane z uroczą agresją”.

Kolejne interesujące odkrycie: wydaje się również, że istnieje bezpośredni związek między tym, ile uroczych agresja, której ktoś doświadcza i to, jak bardzo osoba jest przytłoczona.

„Zasadniczo, dla ludzi, którzy mają tendencję do odczuwania„ nieumiejętności przyjęcia tego, jakie jest słodkie ”, zdarza się słodka agresja” - powiedział Stavropoulos. „Nasze badanie zdaje się podkreślać ideę, że słodka agresja to sposób, w jaki mózg„ sprowadza nas z powrotem na dół ”poprzez zapośredniczenie w naszym uczuciu przytłoczenia”.

Powiedziała, że ​​mediacja mogła być ewolucyjną adaptacją zapewniającą, że ludzie opiekują się młodymi stworzeniami, które uznali za szczególnie urocze.

„Na przykład, jeśli czujesz się obezwładniony tym, jak słodkie jest dziecko - tak bardzo, że po prostu nie możesz się nim zająć - to dziecko umrze z głodu - powiedział Stavropoulos. „Urocza agresja może służyć jako mechanizm temperowania, który pozwala nam funkcjonować i faktycznie zajmować się czymś, co na początku postrzegamy jako niezwykle urocze”.

Więc następnym razem, gdy spojrzysz na jedno ze swoich zwierząt (lub dziecko ) i poczuj chęć ściśnięcia ich tak mocno, jak tylko potrafisz, i wcisnąć twarz w ich futro lub skórę, znajdź trochę pocieszenia w fakcie, że tak naprawdę za tym, co czujesz, kryje się cel. Nie, tak naprawdę nie chcesz ściskać szczeniaka, dopóki nie wyskoczy. Gdzieś głęboko w Twoim mózgu natura dba o to, abyś opiekował się nim najlepiej, jak potrafisz.