Zaskakujący związek między samotnością a chorobą Alzheimera

Naukowcy od dawna uważają, że samotność może być niebezpieczna dla zdrowia osób starszych. Jednak nowe badania sugerują, że może istnieć również inny związek: według badań opublikowanych dzisiaj przez naukowców z Harvardu poczucie izolacji społecznej (czyli samotności) może być w rzeczywistości wczesną oznaką zmian w mózgu, które mogą prowadzić do choroby Alzheimera.

„Byliśmy bardziej zainteresowani rozważeniem możliwości, że może istnieć związek w przeciwnym kierunku - że wraz z wiekiem i osłabieniem poznawczym ludzie mogą być bardziej skłonni do samotności” - mówi naczelna autorka Nancy Donovan, psychiatra w Brigham and Women's Hospital i Harvard Medical School.

Aby sprawdzić swoją hipotezę, dr Donovan i jej współpracownicy przebadali 79 mężczyzn i kobiet w średnim wieku 76 lat i bez zewnętrznych oznak problemów z pamięcią. Uczestnicy odpowiadali na pytania mające na celu ocenę ich samotności; a naukowcy wykorzystali skany obrazowe, aby wykryć obecność korowego amyloidu - rodzaju białka uważanego za prekursora choroby Alzheimera - w ich mózgach.

Około 32% ludzi uzyskało wynik pozytywny na obecność tych skupisk białek. Po zbadaniu przez naukowców innych czynników (takich jak depresja, lęk i rozmiar sieci społecznościowej) odkryli, że osoby z tej grupy były 7,5 razy bardziej narażone na sklasyfikowanie jako samotne w porównaniu z tymi, których skany były negatywne.

Związek między wysokim poziomem amyloidu a samotnością był również silniejszy u osób, które były nosicielami wariantu genu APOEε4, który jest dziedzicznym czynnikiem ryzyka choroby Alzheimera.

Dr. Donovan mówi, że zmiany w mózgu na bardzo wczesnym etapie choroby Alzheimera mogą powodować u ludzi poczucie samotności, nawet jeśli ich zachowania społeczne się nie zmieniają. Zauważa, że ​​w przypadku osób biorących udział w badaniu samotność niekoniecznie była związana z liczbą więzi społecznych danej osoby lub częstotliwością interakcji z przyjaciółmi i rodziną.

W innych przypadkach osoby doświadczające tych zmian w mózgu mogą rzeczywiście zaczynają się wycofywać z zajęć grupowych. „Może się zdarzyć, że gdy ludzie słabną zarówno fizycznie, jak i poznawczo, będą mniej zdolni do skutecznego nawiązywania kontaktów towarzyskich, w takich sytuacjach czują się mniej komfortowo i odczuwają większy niepokój” - mówi dr Donovan.

W czasopiśmie JAMA Psychiatry autorzy badania przyznają, że związek między samotnością a problemami z pamięcią może przebiegać w obie strony i że jest możliwe, że uczucie samotności i odłączenia faktycznie sprzyja akumulacji amyloidu, a nie odwrotnie.

Dr. Donovan mówi również, że związek może przebiegać w obu kierunkach w tym samym czasie. „Nie mamy dowodów, ale wydaje się, że może istnieć pewien cykl”, mówi.

W artykule wstępnym opublikowanym wraz z badaniem dr Paul B. Rosenberg, współpracownik profesor psychiatrii i nauk behawioralnych w Johns Hopkins Bayview Medical Center nazwał wyniki „ważnymi i intrygującymi”.

Lekarze zawsze szukają nowych i skutecznych sposobów badania przesiewowego pacjentów we wczesnych stadiach demencji, pisze , a badanie sugeruje, że pytanie o samotność może potencjalnie być częścią tego procesu.

W rzeczywistości, mówi dr Rosenberg, staje się coraz bardziej jasne, że choroba Alzheimera wpływa na wiele aspektów zdrowia psychicznego - nie tylko na pamięć. „Być może inne emocje (strach? Egzystencjalny niepokój? Lęk? Lub bardziej pozytywne emocje) mogą odzwierciedlać obciążenie amyloidem lub inne biomarkery przedkliniczne” - napisał.

Dr. Donovan zgadza się, że poczucie społecznego oderwania może być „subtelną wskazówką” zmian w mózgu związanych z chorobą Alzheimera, ale mówi, że potrzebne są dalsze badania.

„Naprawdę staramy się zrozumieć pełny obraz, a samotność może być częścią tego obrazu - mówi. „Myślę, że trudno jest ekstrapolować i powiedzieć, że ktoś, kto jest samotny, jest bardziej narażony na chorobę Alzheimera, ale z pewnością może to być częścią cech osób, które są na nią bardziej podatne”.

Woła to badanie jest pierwszym krokiem i stwierdza, że ​​jest za wcześnie, aby udzielić konkretnych porad opartych na wynikach. Dopóki jednak nie będzie wiadomo więcej, istnieje wiele innych powodów - dla mózgu, serca i ogólnego stanu zdrowia - aby dotrzymywać kroku znajomym w miarę starzenia się.