Straszne zagrożenie dla zdrowia serca ukrywa się na widoku

Ostatniej wiosny w końcu dotarłem do gabinetu pielęgniarki na fizyczny, pierwszy od około pięciu lat. (Byłam dwukrotnie w ciąży, przeprowadziłam się po całym kraju, kupiłam i sprzedałam swój pierwszy dom - byłam zajęta!) To, czego nauczyłam się z wyników badań krwi, zszokowało mnie i przestraszyło: byłam w stanie przedcukrzycowym.

Stan przedcukrzycowy nie jest chorobą tak jak zapalenie płuc czy rak; bardziej przypomina to wielkie, migające czerwone ostrzeżenie, że zmierzasz w złym kierunku. „To znak, że w przyszłości możesz rozwinąć cukrzycę typu 2” - mówi John Buse, MD, dyrektor UNC Diabetes Care Center w Chapel Hill w Północnej Karolinie.

Jako wieloletni dziennikarz zajmujący się zdrowiem wiem Pełnoobjawowa cukrzyca typu 2 to nie żart: ten stan może podwoić ryzyko śmierci z powodu choroby serca, największego zabójcy amerykańskich kobiet. Jest również powiązany z wieloma nowotworami i, jeśli nie jest leczony, z uszkodzeniami nerwów i nerek oraz problemami ze wzrokiem. Ale stan przedcukrzycowy też może być szkodliwy. „Nawet na etapie przedcukrzycowym istnieje zwiększone ryzyko chorób serca i udaru mózgu” - mówi Don Kain, RD, certyfikowany edukator ds. Cukrzycy na Oregon Health and Science University w Portland. (W rzeczywistości sam stan przedcukrzycowy zwiększa ryzyko chorób serca o 10 procent.)

Stan przedcukrzycowy można łatwo zdiagnozować za pomocą prostego badania krwi zwanego HbA1c, które mierzy ilość hemoglobiny - krwinek czerwonych. białko - ma dołączony cukier. (Poniżej 5,7% jest normalne, a wszystko od tego do 6,4 jest uważane za stan przedcukrzycowy; 6,5 i więcej daje diagnozę cukrzycy). Jednak nawet jeśli prawie jedna trzecia - 29% - amerykańskich kobiet jest w stanie przedcukrzycowym, prawie 90% z nich nie. wiem o tym, według Centers for Disease Control and Prevention.

Jednym z największych problemów związanych z nadmiernym krążeniem cukru we krwi jest to, że może wywołać przewlekłe zapalenie, które z kolei jest związane ze wszystkim, od zawał serca i rak do choroby Alzheimera. „Celem cukru we krwi jest wprowadzenie go do komórek ciała jako paliwo - tak naprawdę nie powinno się tam po prostu kręcić” - mówi Lindsay Malone, dietetyk z kliniki w Cleveland. Powoduje również, że organizm wypompowuje dodatkową insulinę w celu przetworzenia cukru we krwi. Nadmiar insuliny powoduje jeszcze większe stany zapalne, a cały proces z czasem obciąża trzustkę.

Kiedy już zbadałem czynniki ryzyka dla stanu przedcukrzycowego, fakt, że go miałem, nie był aż tak zaskakujący. Urodzenie dziecka, które po urodzeniu ważyło więcej niż dziewięć funtów - sprawdź. Członkowie rodziny chorzy na cukrzycę - sprawdź. BMI powyżej 25 lat - sprawdź i połącz.

Chociaż nie mogłem zmienić genetyki ani rozmiaru mojego uroczo pucołowatego dziecka, wiedziałem, że moje przyzwyczajenia odegrały pewną rolę. Straciłam swój dawny zdrowy, intuicyjny styl odżywiania i regularne ćwiczenia, odkąd moja córka urodziła się w 2014 roku. Co więcej, stres związany z byciem samozatrudnionym i posiadaniem dwójki dzieci wywołał pewne stare nawyki emocjonalnego przejadania się. przytyłabym dużo.

Ale oto rzecz: brak ćwiczeń fizycznych i zła dieta zwiększa ryzyko wystąpienia stanu przedcukrzycowego, ktoś, kto wydaje się całkiem zdrowy - ma BMI w „normalnym” zakresie, nie pali i nie je przez cały czas fast foodów - też może je dostać, mówi Samar Hafida, endokrynolog z Joslin Diabetes Center Harvard Medical School. „Na przykład pochodzenie etniczne jest niezależnym czynnikiem ryzyka cukrzycy. Rdzenni Amerykanie, Latynosi, Afroamerykanie i Amerykanie pochodzenia azjatyckiego są bardziej niż inni narażeni na ryzyko rozwoju stanu przedcukrzycowego ”- mówi dr Hafida. Inne rzeczy, które zwiększają ryzyko: zespół policystycznych jajników, wysokie ciśnienie krwi i duży obwód w talii.

Mój lekarz zapewnił mnie, że mogę zmienić sytuację. „Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania lub„ odwracania ”stanu przedcukrzycowego są lepsze wybory żywieniowe i ćwiczenia fizyczne” - mówi dr Hafida. „Nawet umiarkowane ćwiczenia aerobowe, takie jak szybki marsz, poprawiają wrażliwość na insulinę i zmniejszają zapasy tłuszczu odkładające się w okolicy brzucha, co pomaga zapobiegać cukrzycy”. Dieta śródziemnomorska może zmniejszyć ryzyko cukrzycy, a niektóre określone pokarmy, takie jak orzechy, jagody, produkty pełnoziarniste i jogurt, wydają się mieć właściwości ochronne, mówi.

Oczywiście dieta i ćwiczenia są świetne dla Ciebie, nawet jeśli nie tracisz na wadze. Ale eksperci, z którymi rozmawiałem, twierdzą, że waga ma znaczenie dla cukrzycy i ryzyka przedcukrzycowego: jeśli masz znaczną nadwagę, badania pokazują, że utrata od 5 do 7 procent masy ciała może mieć wpływ, mówi Kain.

Ponieważ mam w przeszłości zaburzenia z napadami objadania się i nadmierny wysiłek fizyczny, wszystko, co pachnie „dietą”, nie zadziała dla mnie. Więc poszedłem powoli: najpierw poszedłem na siłownię i zacząłem ćwiczyć interwały cardio na bieżni lub rowerze stacjonarnym trzy razy w tygodniu. Kupiłem też ładny krokomierz i zamierzałem uzyskać co najmniej 5000, a następnie 6000, nieobliczalnych kroków dziennie. (Następny cel: 8000!) Ostatnie badania wykazały, że osoby, które wykonały do ​​10000 kroków dziennie w ciągu pięciu lat, poprawiły swoją wrażliwość na insulinę.

Dokonałem również delikatnych zmian w mojej diecie, zastępując mniej więcej połowę zbóż i węglowodanów chlebowych w moich zwykłych posiłkach zielonymi warzywami. Nadal jadłam moje ulubione potrawy, ale inaczej - na przykład zamawiając hamburgery zawinięte w sałatę lub zamieniając noc z taco w domu w wieczór z sałatką taco. Aby zająć się emocjonalnym przejadaniem się, spotkałem się z terapeutą i zacząłem medytować uważność. Nie śledzę swojej wagi (wagi i historie zaburzeń odżywiania często się nie mieszają), ale moje spodnie wydawały się wygodniejsze i musiałem zacząć używać najbardziej obcisłych haczyków na moich stanikach.

Po około szóstej miesięcy, wróciłem do lekarza. Na szczęście moje wysiłki się opłaciły: mój ostatni test HbA1c pokazuje, że nie jestem już w stanie przedcukrzycowym. Ale biorąc pod uwagę moje czynniki ryzyka, wiem, że muszę kontynuować. I chcę: czuję się spełniony, energiczny i szczęśliwszy. Te zmiany poprawiły nie tylko mój poziom cukru we krwi, ale także moje życie.