Właściwy sposób przyjmowania każdego rodzaju pigułki nasennej

Nie wszystkie tabletki nasenne są sobie równe i nie wszystkie działają na każdy rodzaj problemów ze snem. Właśnie dlatego Amerykańska Akademia Medycyny Snu wydała pierwszy w swoim rodzaju zestaw wytycznych dla lekarzy na temat przepisywania - lub nie - 14 różnych leków i suplementów do leczenia chronicznej bezsenności u dorosłych.

Około 10% osób spełnia kryteria chronicznej bezsenności, która trwa co najmniej trzy miesiące i występuje co najmniej trzy razy w tygodniu. Nowe wytyczne sugerują, że oprócz terapii rozmową pomocne mogą być pewne leki, które powinny nadal stanowić pierwszą linię leczenia dla osób borykających się z problemami ze snem.

Na przykład niektóre leki powinny być przepisywane osobom, które mają problemy z zasypianiem (bezsenność przed zaśnięciem). Należą do nich zaleplon (Sonata), triazolam (Halcion) i ramelteon (Rozerem).

Inne leki są zalecane do leczenia osób, które mają problemy z zasypianiem przez całą noc, klasyfikowane jako podtrzymanie snu. bezsenność. Należą do nich suvorexant (Belsomra) i doksepina (Silenor, Zonalon i Prudoxin).

Kilka leków dano zielone światło na oba typy bezsenności: Eszopiklon (Lunesta), zolpidem (Ambien, Edluar, Intermezzo , i Zolpimist), a temazepam (Restoril) są sugerowane w przypadku zasypiania lub problemów z utrzymaniem snu.

Różnica w zaleceniach wynika głównie z tego, że niektóre leki działają dłużej w organizmie niż inne, mówi główny autor Michael J. Sateia, MD, emerytowany profesor psychiatrii i medycyny snu w The Geisel School of Medicine w Dartmouth. „Jest to przypomnienie dla klinicystów, że ważne jest, aby wybrać środek o odpowiednim czasie działania dla konkretnego typu bezsenności, który leczysz” - mówi.

Dr. Sateia zwraca uwagę, że te zalecenia dotyczą tylko długotrwałych przypadków bezsenności. „To, co tutaj przedstawiliśmy, niekoniecznie ma zastosowanie do bardzo częstych okazjonalnych nocy lub kilku sporadycznych nocy złego snu” - mówi.

Podkreśla również, że zalecenia opierają się na najlepszych dostępnych dane z badań klinicznych i nie mają być ostatnim słowem, czy lekarz je przepisuje. Ponieważ dowody, które za nimi stoją, są mniej niż pewne (i często są finansowane przez firmy farmaceutyczne, jak większość badań farmaceutycznych), każde zalecenie jest klasyfikowane jako „słabe”.

„Ludzie nie powinni interpretować tego w ten sposób te leki mają słabe działanie lub nie działają zbyt dobrze ”- mówi dr Sateia. „Jest to raczej wskazanie solidności i jakości danych, które mamy pod ręką”.

Leki, które nie były zalecane w przypadku żadnego typu przewlekłej bezsenności, obejmują difenhydraminę (składnik aktywny w Benadryl, Nytol i Unisom), trazodon (lek przeciwdepresyjny) lub tiagabina (lek przeciwdrgawkowy). Produkty difenhydraminy są powszechnie kupowane bez recepty w celu leczenia problemów ze snem, a trazodon i tiagabina są często przepisywane poza wskazaniami.

W szczególności trazodon stał się popularny wśród lekarzy, mówi dr Sateia, ponieważ obaw, że ludzie mogą się uzależnić lub rozwinąć tolerancję na standardowe leki nasenne. „Nie jest jednak jasne, czy trazodon jest koniecznie bezpieczniejszy” - mówi - „a dane dotyczące leczenia pierwotnej bezsenności są wyjątkowo cienkie”.

Trzy suplementy diety zawarte w wytycznych - melatonina, tryptofan i waleriany - nie są również zalecane w leczeniu chronicznej bezsenności. Dr Sateia mówi, że jest stosunkowo niewiele badań w tej dziedzinie, a fakt, że suplementy nie są tak ściśle regulowane jak leki, również utrudnia ich zalecanie. W rzeczywistości tylko w tym tygodniu kanadyjskie badanie wykazało, że zawartość melatoniny w suplementach może znacznie różnić się od podanej na etykiecie.

Wytyczne, które zostały opublikowane wczoraj w Journal of Clinical Sleep Medicine nie zalecają stosowania jednego leku zamiast drugiego, ponieważ w niewielu badaniach porównano leki bezpośrednio.

Jednak podkreślają, że leki na przewlekłą bezsenność należy rozważać dopiero po wypróbowaniu przez pacjentów terapii poznawczo-behawioralnej ( CBT) lub jeśli nie mogą uczestniczyć w CBT. Terapia poznawczo-behawioralna, znana również jako psychoterapia, jest uważana za najlepszą długoterminową metodę leczenia bezsenności.

„Wiemy, że skuteczność leków ma tendencję do zanikania po odstawieniu leku, podczas gdy skuteczność CBT utrzymuje się z czasem , nawet po przerwaniu terapii ”- mówi dr Sateia.

Przed przepisaniem środka nasennego należy również dokładnie zbadać pacjentów, aby ustalić, czy jakiekolwiek podstawowe zaburzenia - takie jak depresja - przyczyniają się do ich bezsenności, mówi dr Sateia.

Ostatecznie, decyzja o tym, jakie środki nasenne, jeśli w ogóle, powinny uwzględniać takie czynniki, jak koszty leków, skutki uboczne, objawy i historia zdrowia, stwierdza raport .

„Wytyczne te mają na celu przedstawienie klinicystom tego, co obecnie mówią, a czego nie mówią dane”, mówi, „ale tak naprawdę powinno sprowadzać się do osobistej decyzji między lekarzem przepisującym a pacjentem”.