Kryzys zatrucia ołowiem w stanie Michigan: jak to się stało i co należy wiedzieć o wodzie

Jeśli śledzisz wiadomości płynące z Flint w stanie Michigan, prawdopodobnie przeraża cię tamtejsza ludność. We wrześniu lokalny szpital opublikował dane wskazujące, że odsetek dzieci z podwyższonym poziomem ołowiu we krwi podwoił się (a na niektórych obszarach potroił) po tym, jak miasto zmieniło dostawcę wody w kwietniu 2014 r. Urzędnicy stanowi początkowo odrzucili te ustalenia, ale zadeklarowali tydzień później sytuacja zagrożenia zdrowia publicznego.

Flint powrócił do swojego pierwotnego źródła wody, ale eksperci twierdzą, że kryzys jeszcze się nie skończył: wciąż istnieją pytania dotyczące bezpieczeństwa wody i prawdopodobnie najmłodsi mieszkańcy miasta stanie przed wyzwaniami poznawczymi i rozwojowymi w wyniku zatrucia ołowiem w ciągu ostatniego półtora roku.

„Katastrofa spowodowana przez człowieka”, jak nazwała to burmistrz Flint, Karen Weaver, wywołała również pytania dotyczące narażenia na ołów i wodę bezpieczeństwo w całym kraju - coś, co wielu z nas uważa za pewnik. Oto podsumowanie tego, co dokładnie wydarzyło się we Flint, i co powinieneś wiedzieć o własnym zaopatrzeniu w wodę.

Ołów to metal występujący naturalnie w środowisku. Zanim został wycofany w latach 70. i 80. XX wieku, był regularnie używany w farbach domowych, benzynie i materiałach hydraulicznych, takich jak rury, armatura i lutowanie.

Kontakt z ołowiem może być szkodliwy dla osób w każdym wieku. , ale jest to szczególnie niebezpieczne dla dzieci i nienarodzonych dzieci, których mózgi i układ nerwowy wciąż się rozwijają. Nawet przy niskich poziomach narażenie na ołów może z czasem przyczynić się do problemów z zachowaniem i uwagą, obniżonego IQ, niskiego apetytu i energii, problemów z nerkami i zahamowania wzrostu. W większości skutki te są nieodwracalne i nieuleczalne.

Według Agencji Ochrony Środowiska Stanów Zjednoczonych (EPA) najczęstszym źródłem zatrucia ołowiem w Stanach Zjednoczonych jest kurz i farba - ale równie ponieważ 20% lub więcej narażenia na ołów może pochodzić z wody pitnej.

Woda pitna zwykle nie zawiera ołowiu u źródła, ale często przechodzi przez miejskie i domowe instalacje hydrauliczne wykonane z ołowiu. To samo w sobie niekoniecznie stanowi problem; jeśli woda nie jest zbyt korozyjna, może przepływać przez te rury bez zbierania znaczących śladów toksycznego metalu.

EPA potwierdza, że ​​miejska instalacja wodociągowa jest „najbardziej prawdopodobnym źródłem” ołowiu w wodzie pitnej Flinta . „Podobnie jak wiele starszych miast w USA, Flint w stanie Michigan ma dużą liczbę rur ołowiowych w systemie dystrybucji wody pitnej” - mówi Peter Grevatt, dyrektor biura agencji ds. Wód podziemnych i wody pitnej.

W Flint - miasto na skraju załamania gospodarczego - podjęto decyzję o oszczędzeniu pieniędzy poprzez przejście z systemu wodnego Detroit, który czerpie z jeziora Huron, do rzeki Flint. Jednak woda z rzeki Flint jest 19 razy bardziej korozyjna niż woda z jeziora Huron, według ostatnich testów przeprowadzonych przez naukowców z Virginia Tech.

Istnieją sposoby na zmniejszenie korozyjności wody - takie jak dodawanie chemikaliów zwanych fosforanami organicznymi - ale we Flint środki te nie były wymagane przez państwo i nigdy nie zostały wdrożone. (Inny test przeprowadzony przez naukowców z Virginia Tech wykazał, że te chemikalia i tak mogły nie mieć większego znaczenia w tym przypadku). EPA utworzyła grupę zadaniową, która współpracuje z miastem Flint i stanem Michigan, aby zapewnić przywrócenie optymalnej kontroli korozji we Flint tak szybko, jak to możliwe ”, mówi Grevatt,„ i upewnić się, że to się nigdy więcej nie powtórzy ”.

Według danych EPA, ponad 91 procent mieszkańców USA jest obsługiwanych przez publiczne lub społeczne systemy wodociągowe, które spełniają wszystkie obowiązujące normy zdrowotne, a ponad 99 procent wszystkich publicznych systemów wodociągowych jest zgodnych zapobiegają narażeniu na ołów i miedź. Większość publicznych systemów wody pitnej jest zobowiązana do monitorowania obecności ołowiu i musi ostrzegać swoich klientów o wszelkich obawach.

„Jednak codzienne czynności mogą wpływać na jakość wody, którą pijesz” - Grevatt przestrogi. „EPA zachęca konsumentów do zapoznania się z ich rocznym raportem o jakości wody dostarczanym klientom przez lokalne systemy wodociągowe”.

Ten raport, zwany Raportem zaufania konsumentów (CCR), musi być rozpowszechniany wśród klientów przez 1 lipca każdego roku, zwykle z rachunkiem za wodę. Zawiera informacje o tym, skąd pochodzi Twoja woda, przestrzeganie przez dostawcę przepisów dotyczących wody pitnej oraz poziomy wszelkich zanieczyszczeń wykrytych w ciągu ostatniego roku, a także ich potencjalne skutki zdrowotne. Jeśli nie widziałeś ostatniego raportu, możesz znaleźć informacje kontaktowe swojego lokalnego dostawcy na epa.gov/ccr.

Jeśli woda pochodzi z prywatnej studni, EPA zaleca zbadanie wody pod kątem zanieczyszczeń, które mogą występować w Twojej okolicy. Możesz również chcieć przetestować wodę w swoim domu, jeśli masz stare rury lub armaturę wodno-kanalizacyjną, jeśli w Twojej rodzinie występuje niewyjaśniona choroba lub jeśli zauważysz zmianę koloru, smaku lub przejrzystości wody. (Nie można zobaczyć, posmakować ani poczuć ołowiu w wodzie pitnej, ale może to być przyczyną innych szkodliwych chemikaliów.)

„Jedynym sposobem potwierdzenia, czy w domu jest woda pitna, jest testowanie ”Mówi Grevatt. Twój okręgowy wydział zdrowia może być w stanie przeprowadzić określone testy lub możesz znaleźć laboratorium z certyfikatem państwowym, dzwoniąc na gorącą linię EPA dotyczącą bezpiecznej wody pitnej pod numerem 800-426-4791.