The Grief Kids Are Feeling Right Now jest ważny

Mówienie dzieciom, że nie rozpaczają, chyba że straciły ukochaną osobę w czasie pandemii, to niezdrowa wiadomość.

Ponieważ nasz świat i naród wciąż zmagają się z trwającą pandemią, mantra „Jesteśmy w tym razem” nadal pojawia się w reklamach telewizyjnych, w aktualizacjach rządowych i za pośrednictwem hashtagów.

Ale czy my?

W tym okresie ogromnej niepewności związanej z COVID-19 wielu opłakiwało nastolatków i inne dzieci, które przegapiły kamienie milowe i wydarzenia. Rodzice i przyjaciele zrobili wszystko, co w ich mocy, aby zrobić wszystko, co w ich mocy, dostosowując się do ukończenia szkoły za kierownicą i uroczystości online.

Ale w niektórych przestrzeniach można znaleźć głosy umniejszające żałobnych strat związanych z wydarzeniami, nadziejami lub planami jako nieważne lub nieistotne, ponieważ ktoś nie umarł. Niezależnie od tego, czy jest to nieznajomy komentujący wiadomości w Internecie, czy ukochany dziadek, tego rodzaju komentarze mogą kłuć.

W przypadku wielu dzieci, zwłaszcza nastolatków, ta wiadomość sugeruje, że ich uczucia i emocje są nieważne i nie należy ich wyrażać, co jest przeciwieństwem tego, co powinno się dziać. Zamiast tego powinniśmy słuchać naszych młodych ludzi i oferować im otuchy oraz akceptację.

Zamiast naciskać na powrót do „normalności”, gdy szkoła zaczyna się ponownie, podczas gdy pandemia trwa, musimy poświęcić trochę czasu na zweryfikowanie ich emocji.

Przeszłe i obecne straty uznane za nieistotne

Pod koniec maja koleżanka z moich bliźniaczych uczniów ze szkoły średniej napisał list z opinią do The New York Times, mówiąc: „To samolubne uczucie mówić to, kiedy ludzie umierają, ale znam klasę roku 2020 boli ”.

Jej słowa były szczere i wyrażały to, co czuło wielu seniorów, ale jej słowa były łamiące serce, ponieważ czuła się samolubna, gdy je wyrażała.

Wielu seniorów pozostaje w zawieszeniu, a ukończenie szkoły jest przełożone na połowę lub koniec sierpnia, a teraz, wraz ze wzrostem liczby przypadków COVID-19 w całym kraju, te długo oczekiwane fizycznie odległe ukończenia szkoły są odwoływane.

Po opublikowaniu niedawnego artykułu na temat pominiętych kamieni milowych na Today.com, opublikowano komentarze do kolejnego posta w mediach społecznościowych, w którym stwierdzono, że jeśli nastolatek nie stracił ukochanej osoby, musi „zamknij się i daj sobie spokój to."

Innym przykładem jest transmisja na żywo z ratusza w głównym kanale informacyjnym na temat edukacji i COVID-19, nastolatka Analey Escalera wyraziła żal z powodu rzeczy, które przegapiła podczas ostatniego roku i martwi się, jak uczęszcza na studia zmieni się z powodu pandemii. Poprosiła profesjonalnych panelistów o radę.

Odpowiedź jednego z ekspertów była taka, że powinna przypomnieć sobie, że jej sytuacja może być gorsza.

Uważam, że wymiana zdań jest trudna do oglądania bez odczuwania wyczuwalnego dyskomfortu i troski o to, że młoda kobieta zostaje odrzucona przez tę samą osobę, do której zwróciła się po radę.

Żal to strata lub zerwane połączenie jakiegokolwiek rodzaju

Dr. Emily King jest licencjonowanym psychologiem prowadzącym prywatną praktykę w Raleigh w Karolinie Północnej, która specjalizuje się w pracy z dziećmi i młodzieżą. Jest także mamą dwóch chłopców w wieku szkolnym i obserwuje ten sam niepokojący trend w swojej praktyce. Ostrzega dorosłych przed zaprzeczaniem czy określaniem żalu innych osób, zwłaszcza dzieci i nastolatków.

King nieoczekiwanie straciła ojca, kiedy była w ciąży z pierwszym dzieckiem, więc rozumie żal po stracie rodzica. Brała udział w sesjach z pogrążonymi w żałobie nastolatkami, którzy opłakują „utratę przyjaźni, szansę, koniec roku, a teraz nadchodzący rok szkolny z powodu pandemii”.

„Jestem tutaj, aby powiedz, że smutek definiuje tylko osoba, która go odczuwa ”- zapewnia King. „Wszyscy jesteśmy zbiorem naszych doświadczeń, a smutek, który odczuwamy, można zmierzyć tylko porównując go do doświadczeń, które mieliśmy, a nie doświadczeń kogoś innego”.

King używa jej przykładu własną stratę, aby podkreślić, dlaczego unieważnianie uczuć jest niewrażliwe. Zwraca uwagę, że mówienie komuś, że może być gorzej tylko dlatego, że nie stracił ukochanej osoby, nie potwierdza rzeczywistości, że wszyscy mamy własne doświadczenia żalu.

„Mój smutek nie jest porównywalny z czyimś smutkiem, ponieważ oni są właścicielami swojego smutku, ja nie. Kiedy mówimy młodym ludziom, że „może być gorzej”, unieważniamy to, co czują. Mówimy: „Twoje uczucia nie są ważne” lub „Twoje uczucia są błędne”.

Więc kiedy twoja nastolatka lub nastolatka są emocjonalni z powodu rzeczy, które mogą wydawać się drugorzędne, zrób krok w tył. Oceń swoją reakcję na ich smutek. Weź pod uwagę, że każdy z nas ma własne doświadczenie radzenia sobie w obecnej sytuacji.

„Żaden żal nie jest zbyt mały, aby go potwierdzić i wesprzeć. Jak w przypadku innych emocji, nie wolno nam mówić sobie nawzajem, jak się czuć. W tym żal. ”

Nikt nie musi umierać, żebyśmy czuli żal

King chce przypomnieć wszystkim dzieciom i nastolatkom, co następuje: „Nikt nie musi umierać, aby poczuć żal. To więcej niż w porządku, aby poczuć ten smutek, porozmawiać o nim i dowiedzieć się, jak iść naprzód w tej nowej rzeczywistości. Chcę, aby dzieci i nastolatki skontaktowały się z kimś, komu ufają, aby porozmawiać o ich bólu. Jeśli nie dorosły, to rówieśnik, który również odczuwa tę samą stratę ”.

Żal innych ludzi sprawia, że czujemy się niekomfortowo, mówi King, a pierwszą rzeczą, jaką robimy jako ludzie, kiedy czujemy się nieswojo, jest unikanie tego, co sprawia, że czujemy się w ten sposób.

Przewidujący żal z powodu przyszłych strat: co powiedzieć?

Teraz przechodzimy od początkowych strat wywołanych przez COVID-19 do przyszłych strat, w tym wielu rytuałów przejścia dla dzieci i nastolatków . Pod pewnymi względami rozluźnienie ograniczeń i powrót do szkoły może wydawać się powrotem do normalności, ale bardzo niewiele przypomina to, czym było kiedyś.

Brak tradycyjnego pierwszego dnia w szkole z uśmiechniętymi zdjęciami i spotkaniami z nauczycielem dla wielu dzieci wchodzących do przedszkola lub innych przełomowych lat.

W ogóle nie ma szkoły stacjonarnej, ponieważ wiele systemów szkolnych tej jesieni przechodzi w pełni zdalnie i rezygnuje ze sportu.

Żadnych osobistych doświadczeń i rytuałów przejścia dla studentów, takich jak przeprowadzka do akademików. Może to być szczególnie trudne dla seniorów z 2020 roku, którzy przyjeżdżają teraz do pierwszego roku studiów i już tyle stracili.

Wszyscy pragniemy normalności, ale ponieważ nie ma nic normalnego, trudno jest wszystkim, zwłaszcza dzieciom, znieść.

King uważa, że tego rodzaju oczekiwanie na żałobę zwiększa smutek, który już wziął na siebie daleko.

„Rozmawiałem z przedszkolakami, którzy są smutni, ponieważ nie mogą się doczekać spotkania z nowymi przyjaciółmi, a to może się nie zdarzyć. Rozmawiałem z młodymi licealistami i seniorami, którzy nie chcą „rezygnować” ze swojego roku, przechodząc na wirtualizację ”, mówi King,„ Musimy pamiętać, że wszystko jest tymczasowe, nawet szkoła w 2020 roku ”.

A więc co możemy powiedzieć naszym dzieciom, które stoją w obliczu większej straty i nie mają końca w zasięgu wzroku?

Najlepszą odpowiedzią jest po prostu wysłuchanie: „Posłuchaj smutku swojego dziecka i uczucia straty. Potwierdź ich, daj im znać, że jesteś po to, by ich wspierać w jakikolwiek sposób, który im pomoże ”- mówi King.