Niebezpieczeństwa związane z chorobą wysokościową - co należy wiedzieć o stanie, który zabił 20-letniego turystę w Kolorado

Dla miłośników przygód w całym kraju, kemping w Górach Skalistych w Kolorado to popularna pozycja na liście rzeczy do zrobienia. Niestety, taka podróż w zeszłym tygodniu okazała się śmiertelna dla pewnej studentki z Pensylwanii - 20-letniej Susanny DeForest - która podobno zmarła na chorobę wysokościową podczas nocnej wędrówki.

Przyczyna śmierci DeForest nie zostało jeszcze publicznie potwierdzone przez koronera hrabstwa. Jednak we wtorek we wtorek na Facebooku jej matka napisała, że ​​DeForest cierpi na „ostrą chorobę wysokościową”. Według doniesień prasowych Pennsylvania College of Art & amp; Studentka projektowania wędrowała z trzema przyjaciółmi w pobliżu Conundrum Hot Springs, które osiąga wysokość 11 222 stóp, kiedy zaczęła wymiotować.

Po tym, jak DeForest zachorowała, grupa rozbiła namiot i próbowała zapewnić jej wygodę. Dwóch przyjaciół zawróciło, szukając pomocy około 20:30, ale helikopter był w stanie dotrzeć do namiotu dopiero następnego dnia rano. (Gorące źródła znajdują się około 13,5 mil od początku szlaku). Do tego czasu DeForest już umarł.

Niewiele więcej wiadomo na temat tragicznej śmierci DeForest, ale to, co wiemy, rozdziera serce, zwłaszcza jeśli chodzi o jej przyjaciele i rodzina, która ją kochała. Przeraża to również każdego, kto kocha góry, jak napisała matka DeForest, że jej córka.

Wszyscy słyszeliśmy o chorobie wysokościowej - ale jak często okazuje się ona śmiertelna? Aby dowiedzieć się więcej o ryzyku, Health rozmawiało z Janem Stepankiem, MD, który przyjmuje pacjentów w Centrum Medycznym Kliniki Wysokich Wysokości i Surowych Środowiska Mayo w Scottsdale w Arizonie. (Nie był zaangażowany w sprawę DeForesta). Oto, co chce, aby wszyscy podróżujący na dużych wysokościach wiedzieli.

Choroba wysokościowa, czasami nazywana chorobą górską, ma miejsce, gdy ludzie idą „za wysoko, za szybko i nie dajmy ciału czasu na przystosowanie się do braku ciśnienia otoczenia i względnego tlenu ”- mówi dr Stepanek. „Nasze ciała są odpowiednio przygotowane, aby dokonać takiej regulacji, ale w idealnym przypadku wymaga to czasu”.

Łagodne objawy choroby wysokościowej obejmują ból głowy i nudności, a dla większości osób odwiedzających region na wyższych wysokościach jest to tak samo złe, jak stan się dostanie. Ale jeśli postępuje (co prawdopodobnie nastąpi, jeśli dana osoba będzie się wspinać na wyższe wysokości), może prowadzić do wymiotów, dezorientacji, płynu w płucach i obrzęku wokół mózgu - a wszystko to może być śmiertelne, jeśli nie zostanie szybko leczone.

„Osoby, które zwykle cierpią na chorobę wysokościową, to te, które przylatują z nizin - jak ktoś przybywający z nizin na wycieczkę narciarską z przyjaciółmi” - mówi dr Stepanek. „Bardzo często boli mnie głowa i przez kilka pierwszych dni nie czujesz się dobrze”. Na szczęście, dodaje, te objawy zwykle mijają w ciągu trzech do czterech dni, jeśli nie przejdziesz wyżej po osiągnięciu wysokości.

To jeden z powodów, dla których młodzi, sprawni ludzie mogą być narażeni na więcej komplikacji. , on mówi; mogą nadal się naciskać. „Jeśli masz te objawy i będziesz kontynuować wynurzanie, jak na przykład podczas pieszej wycieczki, sytuacja będzie się tylko pogorszyć”.

Osoby mieszkające na większych wysokościach rzadziej zapadają na chorobę wysokościową podczas wędrówki czy wyjazd na narty w góry niż ci, którzy mieszkają na poziomie morza. Ale nawet dwie osoby mieszkające w tym samym miejscu mogą mieć bardzo różne reakcje na większe wysokości.

„Niektóre osoby są bardziej wrażliwe na chorobę górską” - mówi dr Stepanek. Mając to na uwadze, obowiązują pewne ogólne zasady. „Jeśli przekroczysz wysokość 10 000 stóp, masz około 10–15% szans na zachorowanie na chorobę górską po przyjeździe” - mówi.

„Jeśli istnieje jedna mantra, którą każdy powinien znać, to jeśli boli mnie głowa, nie bierz tego bólu wyżej ”- mówi dr Stepanek. Zachęca również pacjentów planujących wizytę w górach, aby zwracali uwagę na utratę równowagi, co jest oznaką pogorszenia się stanu. Utrata równowagi „może pomóc odróżnić irytującą łagodną chorobę górską od czegoś, co może być początkiem obrzęku mózgu lub obrzęku mózgu” - mówi.

Dostępne są leki stosowane w leczeniu ciężkiej choroby wysokościowej, ale „najlepszym sposobem leczenia wszelkich schorzeń związanych z wysokością jest zejście, schodzenie i zejście” - mówi dr Stepanek. „Zejście w dół 500 metrów, około 1500 stóp, nie wydaje się dużo - ale ten wzrost ciśnienia i poprawa dostarczania tlenu może mieć ogromne znaczenie.”

Każdy, kto planuje rygorystyczną podróż na wysokości ponad 10000 stóp powinien rozważyć poświęcenie kilku dni na dostosowanie się do wysokości początkowej wędrówki, zanim ruszysz jeszcze wyżej - mówi dr Stepanek. (Według gazety Post Independent w Kolorado, DeForest i jej przyjaciele podjęli takie środki ostrożności, spędzając dwa dni w Kolorado przed wyruszeniem na szlak). Picie dużej ilości wody i monitorowanie spożycia alkoholu jest również ważne. za dobre samopoczucie na wysokości, chociaż żadne z nich nie ochroni przed rzeczywistą chorobą wysokościową.

Wizyta u lekarza przed wyjazdem również jest dobrym pomysłem, mówi dr Stepanek. Lekarz nie tylko może ocenić, czy jesteś wystarczająco sprawny fizycznie, aby odbyć taką podróż, ale może również przepisać lekarstwa, które pomogą organizmowi szybciej przystosować się do dużych wysokości.

„Jeśli byłeś na poziomie morza przez ostatnie 90 dni, prawdopodobnie warto porozmawiać z lekarzem lub lekarzem, który zna się na medycynie wysokościowej ”- mówi dr Stepanek. „Chcesz zrobić wszystko, co w Twojej mocy, aby uniknąć tych irytujących i potencjalnie bardzo niebezpiecznych objawów”.