5 kroków do spokojnego rzucenia czegokolwiek

Wolontariat w dziecięcej sali zabaw w szpitalu onkologicznym to całkiem dobra rzecz, prawda? Więc czułem się wręcz zły, że chciałem rzucić palenie. Miałem 20 lat; Dostałem pracę na długie godziny, co oznaczało, że czasami utknąłem w pracy i musiałem zwolnić się za kaucją o 18:00. zmiana wolontariuszy. Bycie niewiarygodnym nie było sprawiedliwe dla tych dzieci, ale nadal nie mogłem zmusić się do rezygnacji.

Wielu z nas opóźnia rzucenie czegokolwiek - pracy, zajęć, związków, rutyny fitness, a nawet nijakich książek - ponieważ uważamy, że powinniśmy mieć odwagę, by to przejrzeć, kobiety-wojowniczki, którymi jesteśmy. Ekstremalna wytrzymałość jest zaletą, jeśli nie niezbędną do odniesienia sukcesu w dzisiejszej konkurencyjnej pracy i na rynku Match.com. Poza tym większość z nas została wychowana w przekonaniu, że zwycięzcy nigdy się nie poddają. Możemy to zrobić! Nawet jeśli sprawia, że ​​czujemy się nieszczęśliwi!

Rzucenie palenia może być przerażające, ale ma kluczowe znaczenie dla ogólnej satysfakcji, nie wspominając o radości. „Życie jest zbyt krótkie, aby marnować czas i energię na rzeczy, które uznasz za nieprzyjazne lub nieproduktywne” - mówi dr James E. Maddux, starszy naukowiec w Center for the Advancement of Well-Being na Uniwersytecie George'a Masona w Fairfax w stanie Wirginia. Twoje źródło niezadowolenia z czegoś bardziej satysfakcjonującego, a znajdziesz więcej szczęścia ”.

Więc co sprawia, że ​​trzymamy się kursu, gdy jesteśmy niezadowoleni lub pozbawieni inspiracji? Ludzka natura polega na dostosowywaniu się do okoliczności, które są frustrujące, stresujące lub po prostu irytujące. „To tak, jakby mieć chore kolano - uczysz się z nim żyć, zwracając uwagę tylko wtedy, gdy naprawdę boli” - zauważa Maddux. Oczywiście nie musisz wytrzymywać tego burzliwego sąsiedzkiego stowarzyszenia lub letnich gorących zajęć jogi. Czas nie jest nieskończony, a kończąc coś karnego, robisz miejsce na coś przyjemnego.

Wiedza, kiedy rzucić ręcznik, przynosi nawet korzyści zdrowotne. Badania wykazały, że ludzie, którzy lepiej radzą sobie z nieosiągalnymi celami, mają niższy poziom kortyzolu (hormonu stresu) i mniej bólów głowy niż ci, którym jest trudniej. W jednym z kluczowych badań psychologowie z University of British Columbia przez rok obserwowali nastolatki. Ci, którzy łatwiej przestali dążyć do trudnych do osiągnięcia celów, mieli obniżający się poziom białka, które wskazuje na stan zapalny organizmu, powiązany z chorobami serca.

Oto proste kroki, aby dać upust temu, co nie praca i dotarcie do lepszego, szczęśliwszego miejsca. To głównie zmiana umysłu - skupiasz się w równym stopniu na tym, co masz nadzieję zyskać, jak i na tym, co planujesz stracić ze swojego życia.

Słowo rezygnacja z życia wiąże się z porażką, zauważa Maddux, a poczucie przegranego jest przygnębiające, więc zmień perspektywę. Wypróbuj tę analogię finansową: „Pomyśl:„ Odstąpię od tego i ponownie zainwestuję swoją energię i wysiłki w coś, co przyniesie lepsze efekty ”- sugeruje. „Gdy przestaniesz postrzegać siebie jako osobę, która rezygnuje z pracy, łatwiej jest się oderwać”.

Czasami trudno jest przyznać, jak bardzo jesteś zmęczony lub przytłoczony, zwłaszcza jeśli jesteś Małym silnikiem, który mógłby pisać. „Stoicyzm jest kuzynem masochizmu” - mówi Alan Bernstein, psychoterapeuta prowadzący prywatną praktykę w Nowym Jorku i współautor książki Quitting. Niezależnie od tego, czy oceniasz, co myślisz o swojej pracy, treningu maratońskim czy biografii, którą powoli czytasz, warto zastanowić się, czy masz `` płynność '' - kiedy jesteś tak pochłonięty tym, co robisz, że tracisz poczucie czasu. To jedna z najczystszych form zadowolenia, a jeśli jej brakuje, to tracisz.

Pytanie do rozważenia: dla kogo dokładnie to robisz? Taka jest rada 33-letniej Molly Mogren Katt z Minneapolis, która porzuciła stanowisko dyrektora ds. Komunikacji w szefie kuchni-celebrytce - którą jej przyjaciele uważali za najfajniejszą pracę - aby zostać pisarką, którą uważa za najfajniejszą. Teraz regularnie przeprowadza wywiady z osobami, które rzuciły palenie na swoim blogu, Hej, Eleanor! Został nazwany na cześć Eleanor Roosevelt, która powiedziała: „Każdego dnia rób jedną rzecz, która cię przeraża”. „Ludzie, z którymi rozmawiam, często mówią, że robili rzeczy, których nie kochali, ponieważ czuli, że ludzie lub społeczeństwo tego od nich oczekiwali” - mówi Katt. „Jedna z moich ulubionych historii dotyczy wizażysty, który włożył tyle wysiłku, by wyglądać młodziej. Potem przestała farbować włosy w wieku 49 lat i znalazła pracę jako modelka w Dolce & amp; Gabbana. Kiedy już zaakceptowała to, kim była, dostała świetny występ ”.

Im bardziej skupiasz się na tym, co zamierzasz zrobić z tym dodatkowym wolnym czasem, tym łatwiej jest rzucić palenie. „Zapisywanie tego, co chcesz dalej, jest motywujące, wzmacniające i ożywcze” - mówi Bernstein. Więc jeśli chcesz zakończyć związek, powiedzmy, zastanów się nad podstawowymi cechami, których szukasz u przyszłego partnera. To prawda, że ​​nie możesz zamówić chłopaka poza Amazon (nawet przez drona), ale poczujesz się bardziej zainspirowany, aby to się stało. Jeśli chodzi o momenty, w których nie ma „następnego”, na przykład gdy masz ochotę porzucić rolę skarbnika PTA z powodu przepełnienia, wyobraź sobie korzyści płynące z życia bez tego: Witaj, więcej wolnego czasu z dziećmi (nie wspominając o Kolejka Hulu).

Myślenie z wyprzedzeniem o tym, co powiesz szefowi lub partnerowi w weekendy, gdy skończysz, może stłumić paraliżujący niepokój. „Zrób to z empatią:„ Chociaż może to nie być dla ciebie wygodne… ”- radzi Bernstein. „Chodzi o to, aby połączyć się z potrzebami drugiej osoby, jak również z Twoimi”. Bez względu na to, jak bardzo boisz się powiedzieć komuś, że płacisz kaucję, rzeczywistość może cię zaskoczyć. Jest szansa, że jeśli ty to czujesz, inni też, jak odkryłem w dniu, w którym w końcu powiedziałem koordynatorowi, że muszę przestać pracować jako wolontariusz. Powiedziała, że wie, że zmierzam w tym kierunku. A potem zaproponowała, że pozwoli mi zostać wolontariuszem na wakacjach, co robiłem przez wiele lat. Dowód, że się poddaję? Prawie - nazwałbym to wygraną.