5 etapów żałoby towarzyszących nowej diagnozie medycznej

Typ żalu, który towarzyszy przewlekłej chorobie, jest złożony.

Żałoba to doświadczenie, które może całkowicie pochłonąć Cię psychicznie, fizycznie i emocjonalnie - i nie dzieje się to tylko w przypadku tradycyjnego poczucia

W rzeczywistości przejście przez etapy żałoby może nastąpić w wyniku każdej poważnej zmiany w życiu.

Dla wielu osób niepełnosprawnych i przewlekle chorych żałoba po nowym diagnoza medyczna może być nieoczekiwanym wyzwaniem. Typ żałoby towarzyszącej chorobie przewlekłej jest złożony, a cykl często może się powtórzyć za każdym razem, gdy pojawia się nowy problem.

W tym miejscu przyjrzymy się pięciu standardowym etapom żałoby według szwajcarsko-amerykańskiego psychiatry Elizabeth Kubler-Ross, ale przez nasze relacje z własnym ciałem i to, co to znaczy opłakiwać siebie.

1. Zaprzeczanie

Ludzie, którzy doświadczają żalu, mogą być zaznajomieni z tym pierwszym i dobrze znanym etapem.

Zaprzeczanie, mówiąc najprościej, jest aktem odrzucenia rzeczywistości. Zaprzeczenie często pojawia się na pierwszym miejscu na etapach żałoby, ponieważ kiedy następuje poważna zmiana w życiu, umysł i ciało muszą pracować, aby przetworzyć sytuację.

Kiedy przechodzisz przez komplikacje medyczne, często pojawiają się sygnały ten błysk w całym ciele, by powiedzieć „Coś jest nie tak” Mogą to być zaostrzenia, nasilający się przewlekły ból, nowe objawy lub różne inne codzienne zaburzenia, które obserwujesz.

Nawet jeśli logicznie wiesz, że wchodzisz w nowy związek ze swoim zdrowiem, gdy pojawia się nowy problem medyczny lub dostajesz nową diagnozę, często potrzebujesz czasu, aby przepracować zaprzeczenie, zanim zaczniesz dokładnie przetwarzać to, co czujesz.

Na początku cyklu żałoby może zaprzeczyć całej prawdzie lub tylko częściom rzeczywistości.

Wmawianie sobie, że tak naprawdę się nie dzieje, że „wszystko jest w twojej głowie” lub „nie tak źle”, jest sposobem na umysł i ciało, aby uchronić się przed emocjonalnym napięciem żalu.

Możesz także bagatelizować powagę sytuacji jako sposób radzenia sobie:

• odrzucając ból
• ignorowanie objawów
• ukrywanie objawów przed bliskimi
• forsowanie problemów zdrowotnych tak, jakby wszystko było w porządku
• wątpienie w siebie i słuszność swoich obaw

Dla tym, którzy nie mają chorób przewlekłych, może być trudno zrozumieć, dlaczego zaprzeczanie jest powszechnym pierwszym krokiem w leczeniu urazów medycznych. Czy nie chcemy wiedzieć, co się stało? Nie chcemy tego naprawić?

Odpowiedź na te pytania brzmi: tak: chcemy mieć wyjaśnienie objawów, a we śnie - rozwiązanie. Ale to nie jest takie proste.

Zdecydowana większość chorób przewlekłych jest długotrwała i oferuje jedynie leczenie objawowe, a nie lekarstwo lub rozwiązanie. Zasadniczo, kiedy otrzymasz nową diagnozę (lub jeśli nadal czekasz na taką z trwającymi objawami), czas zaczyna działać. Oś czasu się zmienia.

Nagle nie szukasz imię, aby wyjaśnić ból, objawy lub nieprzespane noce. Kiedy już wiesz, na czym polega problem, wiesz, że następnym krokiem jest przejście do leczenia.

Jednak ten kolejny krok często wydaje się niemożliwy. A w przypadku chorób przewlekłych wiesz, że ten problem niekoniecznie ma datę końcową.

Aby poradzić sobie z nową rzeczywistością - nawet jeśli czekałeś na diagnozę lub wyjaśnienie lub po prostu ktoś, kto powie ci, że ci wierzy - możesz wejść na etap zaprzeczania, aby spróbować przekonać siebie, że nie jest tak źle. Że to nie jest prawdziwe.

Jeśli obecnie zaprzeczasz swojemu zdrowiu, wiedz, że to w porządku. Jeśli możesz, daj sobie czas na przeanalizowanie faktów.

Możesz zapisać listę faktów (np. „Czułem dzisiaj ból”, „Lekarz powiedział mi, że mam guza”, „Czekam na wyniki badań krwi”), aż zaczynają czuć się prawdziwe.

Możesz także zaplanować ustaloną porę dnia, aby oderwać się od rzeczywistości, czytając książkę lub maratonując program. Robienie przerw to świetny sposób na zapewnienie sobie przestrzeni potrzebnej do przetworzenia wszystkich nowych zmian w swoim życiu, dopóki nie będą one tak przytłaczające.

2. Gniew

Inną silną emocją, której możesz doświadczyć, jest złość - na siebie, na lekarzy, na świat.

Kiedy płonie w tobie gniew, oznacza to, że najprawdopodobniej doszedłeś do zrozumieć rzeczywistość swojej sytuacji. Ale to niekoniecznie oznacza, że ​​jesteś gotowy to zaakceptować.

Czasami uderzenie w innych, gdy się opłakujesz, wydaje się łatwiejsze lub łatwiejsze do opanowania.

Ten lekarz, który nie posłuchał cię wcześniej? Recepcjonistka, która umówiła Cię na wizytę zaraz po całym dniu pracy? Parking bez dostępnych miejsc? Ich wina.

Ale możesz też zwrócić się do siebie, zwłaszcza jeśli wcześniej doświadczyłeś zaprzeczenia.

Możesz zadać sobie pytanie, dlaczego tak długo czekałeś ze zgłoszeniem zmian objawów lub dlaczego nie otrzymałeś uzupełnienia leku. Może to wywołać wiele nienawiści do samego siebie i poważnie zaszkodzić zarówno zdrowiu fizycznemu, jak i psychicznemu.

W takich chwilach złości poświęć chwilę, aby przede wszystkim rozpoznać, co czujesz. Jest powód, dla którego złość jest kluczowym krokiem w żałobie - pozwala ci znów zacząć odczuwać, a także przeanalizować własne uczucia wobec sytuacji.

Kiedy czujesz, że jesteś gotowy, aby zacząć pozwolić zapomnij o złości, istnieją różne strategie radzenia sobie, które mogą pomóc ci przetworzyć te silne emocje, takie jak terapia artystyczna, wyładowywanie się do przyjaciół i praktykowanie uważności.

Ale pamiętaj: kiedy uczucie złości powraca jako przechodzisz przez cykl żalu, rozpoznajesz doznania i zastanawiasz się, jak się manifestują. Czy twoja szczęka jest zaciśnięta? Czy twój ton się zmienił? Podsumowanie swoich emocji może pomóc Ci ponownie połączyć się ze swoim ciałem, zwłaszcza gdy jest ono źródłem frustracji.

3. Depresja

Żal i depresja często idą ze sobą w parze.

U osób przewlekle chorych depresja i inne schorzenia psychiczne mogą również często mylić lub mylić objawy. Depresja może nasilać przewlekły ból przy bólach głowy, ciała i brzucha.

Po czym poznajesz, że objawy są spowodowane depresją lub innym problemem medycznym?

Po pierwsze, zauważmy że bez względu na to, skąd pochodzą twoje objawy - czy to zdrowie fizyczne, emocjonalne, psychiczne czy behawioralne - są ważne.

Zbyt wielu przewlekle chorych ludzi zostało oznaczonych jako „poszukujący uwagi”. Ta niewiara w nasze objawy i nasze ciała tylko utrudnia proces żałoby.

Wiedz, że przez cokolwiek przechodzisz, istnieje społeczność ludzi, którzy rozumieją, co czujesz.

Biorąc to pod uwagę, radzenie sobie z własnymi potrzebami może być trudne, gdy jesteś na tym etapie żałoby. Może się wydawać, że dalsze poszukiwanie diagnozy lub leczenia nie ma sensu. Może się okazać, że marzysz, aby wszystkie te problemy po prostu zniknęły.

Depresja często wymaga dodatkowych usług, takich jak doradztwo. Jeśli chodzi o interwencję kryzysową, zapoznaj się z tymi zasobami, aby dowiedzieć się, jak zachować bezpieczeństwo podczas tego wrażliwego procesu.

4. Targowanie się lub negocjowanie

Na tym etapie pojawia się pytanie „co, jeśli”.

A jeśli lekarz się myli? A co gdybym zrobił inaczej (dieta, ćwiczenia, lekarstwa, terapia, operacja itp.)? A jeśli wcześniej trafię do specjalisty?

Chociaż to nie to samo, co zaprzeczanie, w którym próbujesz odciąć się od rzeczywistości, ten etap może wydawać się podobny, ponieważ myślisz o wszystkich sposoby, że sytuacja mogłaby potoczyć się inaczej.

Nawet jeśli w rzeczywistości nie możesz zmienić przeszłości (ani przewidzieć przyszłości), negocjowanie ze swoim zdrowiem może być sposobem na przetworzenie tej nowej rzeczywistości.

W rzeczywistości, nawet po „kończymy” ten etap żalu, wielu przewlekle chorych ludzi nadal pracuje nad negocjacjami ze swoimi umiejętnościami, gdy uczą się nowych ograniczeń. W tym sensie etap rokowań żałoby często powtarza się w miarę rozwoju naszego zdrowia.

5. Akceptacja

Ostatnim etapem żalu jest zazwyczaj akceptacja.

Akceptacja rzeczywistości. Akceptacja bólu. Zaakceptowanie tego, jak różny może być teraz twój związek z ciałem.

Badania sugerują, że pogodzenie się z przewlekłym bólem może w rzeczywistości zmniejszyć nasilenie bólu fizycznego i emocjonalnego.

Akceptując przyznajesz, że jest tam bez osądzania. Następnie możesz przejść do przodu w stosowaniu strategii radzenia sobie i różnych metod leczenia bólu.

Ważne jest jednak, aby pamiętać, że akceptacja nie oznacza, że ​​musisz być szczęśliwy lub zadowolony wszystko, co dzieje się z Twoim ciałem i zdrowiem. Akceptacja nie musi oznaczać zadowolenia.

Nadal możesz czuć się zły, przygnębiony i przytłoczony swoją sytuacją - ale to jest w porządku.

Nasz związek z naszymi ciałami jest intymny, złożony i zawsze zmienia kształty.

Chociaż nowa diagnoza medyczna lub problem może ponownie uruchomić cykl żałoby, ten ostatni etap akceptacji jest tym, który zawsze pracujemy nad tym.

Prawda jest taka, że ​​nie mamy zbytniej kontroli nad naszymi ciałami, co jest przerażające. Nie możemy pozbyć się bólu lub choroby, takiej jak dmuchanie w dmuchawce - bez względu na to, jak bardzo się staramy i ile łodyg zrywamy.

Ale możemy nauczyć się ufać cyklowi żałoby i wiedzieć, że te uczucia straty są tymczasowe. Przede wszystkim możemy poćwiczyć trochę wybaczania sobie i życzliwości dla siebie.

Możemy pozwolić sobie na bałagan, szaleństwo i ludzkie.

Te uczucia i doświadczenia mogą sprawić, że poczujemy się bezbronni, ale dzięki temu znajdujemy siłę. W końcu zawsze znajdziemy sposób na przetrwanie.

powiązane historie

• Opłakiwanie mojego starego życia po rozpoznaniu przewlekłej choroby
• Inny Strona żalu
• Co powinieneś wiedzieć o etapach żałoby
• Jestem chory czy po prostu leniwy? I inne wątpliwości dotyczące chorób przewlekłych
• Walka ze stresem związanym z życiem z chorobą przewlekłą