2 główne typy OCD - i jak je rozpoznać

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne (OCD) to stan zdrowia psychicznego, który obejmuje kompulsywne, nawracające myśli i / lub zachowania. Podręcznik diagnostyczny i statystyczny zaburzeń psychicznych nie klasyfikuje OCD do podtypów, więc nie ma formalnie uzgodnionych kategorii OCD. Jednak wielu psychologów może zgodzić się, że istnieją dwa szerokie typy OCD z punktu widzenia tego, co jest przyczyną tego zaburzenia.

„W najszerszym znaczeniu myślę o OCD w kategoriach typów, które wiążą się ze strachem, w porównaniu z typami, które obejmują dolegliwości ze strony układu nerwowego ”- mówi dr Kristin Bianchi, licencjonowana psycholog kliniczna specjalizująca się w leczeniu zaburzeń ze spektrum obsesyjno-kompulsywnych, takich jak OCD, mówi Health.

Oto, co należy wiedzieć o tych dwa główne typy OCD - i jak mogą się objawiać.

W przypadku OCD wywołanego strachem, zachowania obsesyjne lub kompulsywne, zwane rytuałami, są wykonywane, ponieważ osoba mocno wierzy, że jeśli nie je robię, rzeczy, których się boją, faktycznie się wydarzą. Na przykład osoba, której ZOK przejawia się jako obsesja krzywdy, może nieustannie obawiać się, że skrzywdzi się ona lub ich bliskich i dlatego może wielokrotnie sprawdzać.

„Może to być obawa, że ​​jeśli tego nie zrobią” Jeśli sprawdzisz wszystkie swoje urządzenia i włączniki światła, dom zapali się, gdy będą w pracy ”- mówi Bianchi. „A zanim wyjdą z domu, będą robić takie rzeczy, jak kilkakrotne włączanie i wyłączanie kuchenki oraz włączanie i wyłączanie światła, dopóki nie upewnią się, że są wyłączone”.

Inne osoby z OCD mogą mieć obsesje na punkcie zdrowia od strach przed chorobą. Ci ludzie boją się, że oni lub ludzie wokół nich zachorują, jeśli nie podejmą pewnych działań. Obsesyjnym lękom przed zarażeniem, takim jak ta, często towarzyszy kompulsywne czyszczenie powierzchni z powodu przekonania, że ​​zarazki na nim mogą wywołać chorobę u ludzi.

Jeszcze inni ludzie z zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi ze strachem walczą z natrętnymi myślami, które nieustannie zajmują umysł. „Natrętne myśli, które obejmują krzywdzenie innych lub siebie lub łamanie zasad, są powszechne” - mówi Bianchi, podobnie jak „denerwujące myśli i wątpliwości związane z romantycznymi związkami”. Osoba z zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym może mieć natrętne myśli związane z „wypaczonymi motywami seksualnymi, takimi jak kazirodztwo, zoofilia, pedofilia i agresja seksualna” - dodaje.

Każdy może mieć te myśli przelotnie, ale w przypadku OCD istnieje silna obawiam się, że te myśli reprezentują prawdziwą osobę.

Aby uwolnić się od cierpienia, ludzie z natrętnymi myślami czasami wielokrotnie angażują się w pewne działania, jak ludzie z obsesją krzywdy. Innym razem podejmują mentalne rytuały, takie jak liczenie lub powtarzanie pewnych słów w głowie. Przypadki takie jak te, w których nie ma jawnych rytuałów behawioralnych, można określić jako „głównie obsesyjne” OCD lub „czyste” OCD, mówi Bianchi.

W 2005 roku badacze z Behaviour Therapy Center of Greater Washington zaobserwował, że są osoby z OCD, które mają pewne objawy związane z zespołem Tourette'a. W przypadku zespołu Tourette'a problemy z układem nerwowym powodują, że osoby, które go mają, doświadczają mimowolnych tików - nagłych, krótkich i często powtarzających się ruchów lub dźwięków.

Postawili więc hipotezę, że Tourettic OCD, jak nazwali to badacze, może być również napędzany przez układ nerwowy. Osoby z tego typu zaburzeniem obsesyjno-kompulsyjnym mogą odczuwać potrzebę odprawiania kilku rytuałów w kółko bez żadnego szczególnego powodu - poza tym, że jest to naprawdę bardzo niewygodne, nie ich wykonywanie.

„Osoby z tego typu zaburzeniami obsesyjno-kompulsyjnymi zwykle nie wiedzą, dlaczego coś im przeszkadza i często opisują to jako po prostu nie do końca w porządku” - mówi Bianchi. „Nie chodzi o to, że boją się, że stanie się coś złego”.

Bez względu na to, co jest przyczyną OCD, istnieje kilka typowych sposobów wyrażania obsesji i kompulsji OCD.

Rytuały związane z tymi kompulsjami są wykonywane w celu złagodzenia uczucia niepokoju, niezależnie od tego, czy cierpienie to wynika ze strachu, że coś złego stanie się inaczej, czy też dlatego, że czuje się naprawdę nieswojo, gdy tego nie robi.