Testy na autyzm

• Kto może mieć to
• Objawy
• Diagnoza
• Na wynos

Autyzm lub zaburzenie ze spektrum autyzmu (ASD) to stan neurologiczny, który może powodować różnice w socjalizacji, komunikacji i zachowaniu. Diagnoza może wyglądać zupełnie inaczej, ponieważ nie ma dwóch takich samych osób z autyzmem i mogą mieć różne potrzeby w zakresie wsparcia.

Zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD) to ogólny termin obejmujący trzy wcześniej odrębne schorzenia, które nie są już uznawane za oficjalne diagnozy w aktualnym podręczniku diagnostycznym i statystycznym zaburzeń psychicznych (DSM-5):

• zaburzenie autystyczne
• wszechobecne zaburzenie rozwojowe, nieokreślone inaczej (PDD-NOS)
• zespół Aspergera

W DSM -5, wszystkie te diagnozy są teraz wymienione w parasolowej kategorii ASD. Poziomy ASD 1, 2 i 3 wskazują poziom wsparcia, jakiego może potrzebować osoba z autyzmem.

Kto ma większe szanse na zdiagnozowanie autyzmu?

Według Centers for Disease Control and Prevention (CDC), około 1 na 54 dzieci w Stanach Zjednoczonych miało ASD w 2016. Zaburzenia ze spektrum autyzmu występują we wszystkich grupach rasowych, etnicznych i społeczno-ekonomicznych.

Uważano, że występuje około cztery razy częściej wśród chłopców niż dziewcząt. Jednak ostatnie badania wykazały, że ponieważ dziewczynki z ASD często prezentują się inaczej niż chłopcy, mogą być niedodiagnozowane.

Dziewczęta mają tendencję do ukrywania objawów dzięki tak zwanemu „efektowi kamuflażu”. Dlatego ASD może występować częściej u dziewcząt, niż wcześniej sądzono.

Nie ma znanego lekarstwa na ASD, a lekarze nie odkryli dokładnie, co go powoduje, chociaż wiemy, że rolę odgrywają geny. Wiele osób ze społeczności autystycznej nie wierzy, że lek jest potrzebny.

Może istnieć wiele różnych czynników, które zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia ASD, w tym czynniki środowiskowe, biologiczne i genetyczne.

Jakie są objawy autyzmu?

Wczesne objawy autyzmu są bardzo zróżnicowane. Niektóre dzieci z ASD mają tylko łagodne objawy, a inne poważne problemy behawioralne.

Małe dzieci zwykle lubią wchodzić w interakcje z ludźmi i środowiskiem, w którym żyją. Rodzice zazwyczaj jako pierwsi zauważają, że ich dziecko wykazuje nietypowe objawy zachowanie.

Każde dziecko ze spektrum autyzmu doświadcza wyzwań w następujących obszarach:

• komunikacja (werbalna i niewerbalna)
• interakcje społeczne
• ograniczone lub powtarzające się zachowania

Wczesne objawy ASD mogą obejmować:

• późne rozwijanie umiejętności językowych (np. brak gaworzenia do 1 roku życia lub niewypowiadanie znaczących zwrotów przed ukończeniem 2 roku życia)
• nie wskazywanie na przedmioty lub ludzi lub machanie na pożegnanie
• nie śledzenie ludzi oczami
• okazywanie braku reagowania, gdy ich imię jest wywoływane
• nie naśladując mimiki twarzy
• nie sięgając po bycie podniesionym
• wbiegając na ściany lub blisko nich
• chcąc być samemu lub grać solo
• nie grać w gry w symulacje lub udawać (np. karmić lalkę)
• mieć obsesyjne zainteresowania określonymi przedmiotami lub tematami
• powtarzanie słów lub czynów
• wyrządzenie sobie krzywdy
• napady złości
• displ a wykazanie dużej wrażliwości na zapach lub smak rzeczy

Ważne jest, aby pamiętać, że przejawianie jednego lub więcej z tych zachowań niekoniecznie oznacza, że ​​dziecko kwalifikuje się (spełnia kryteria) do Diagnoza ASD.

Można je również przypisać innym stanom lub po prostu uznać za cechy osobowości.

Jak rozpoznaje się autyzm?

Lekarze zwykle diagnozują ASD we wczesnym dzieciństwie. Jednakże, ponieważ objawy i nasilenie znacznie się różnią, zaburzenie ze spektrum autyzmu może być czasami trudne do zdiagnozowania.

U niektórych osób diagnozuje się dopiero w wieku dorosłym.

Obecnie nie ma jednego oficjalnego testu do diagnozowania autyzmu. Rodzic lub lekarz może zauważyć wczesne oznaki ASD u małego dziecka, chociaż diagnoza musiałaby zostać potwierdzona.

Jeśli objawy to potwierdzają, zespół specjalistów i ekspertów zwykle dokonuje oficjalnej diagnozy ASD . Może to obejmować psychologa lub neuropsychologa, pediatrę zajmującego się rozwojem, neurologa i / lub psychiatrę.

Badania przesiewowe w kierunku rozwoju

Począwszy od urodzenia, podczas rutynowych i regularnych wizyt, lekarz będzie badał dziecko pod kątem postępów rozwojowych.

Amerykańska Akademia Pediatrii (AAP) zaleca standardowe testy przesiewowe specyficzne dla autyzmu w wieku 18 i 24 miesięcy jako uzupełnienie ogólnego nadzoru rozwojowego.

Jeśli obawiasz się rozwoju swojego dziecka, lekarz może skierować Cię do specjalisty, zwłaszcza jeśli rodzeństwo lub inny członek rodziny ma ASD.

Specjalista przeprowadzi testy, takie jak test słuchu, aby ocenić głuchotę / problemy ze słuchem, aby określić, czy istnieje fizyczny powód obserwowanych zachowań.

Będą również używać innych narzędzi do badań przesiewowych pod kątem autyzmu, takich jak zmodyfikowana lista kontrolna autyzmu u małych dzieci (M-CHAT).

Lista kontrolna to zaktualizowane narzędzie do badań przesiewowych, które rodzice wypełniają na zewnątrz. Pomaga określić, czy prawdopodobieństwo autyzmu u dziecka jest niskie, średnie lub wysokie. Test jest bezpłatny i składa się z 20 pytań.

Jeśli test wykaże, że Twoje dziecko ma duże prawdopodobieństwo zachorowania na ASD, otrzyma bardziej kompleksową ocenę diagnostyczną.

Jeśli Twoje dziecko ma średnie szanse, mogą być konieczne dodatkowe pytania, które pomogą w ostatecznej klasyfikacji wyników.

Kompleksowa ocena behawioralna

Następny krok w diagnostyce autyzmu jest pełne badanie fizykalne i neurologiczne. Może to obejmować zespół specjalistów. Specjaliści mogą obejmować:

• pediatrzy zajmujący się rozwojem
• psychologowie dziecięcy
• neurolodzy dziecięcy
• patolodzy mowy i języka
• terapeuci zajęciowi

Ocena może również obejmować narzędzia przesiewowe. Istnieje wiele różnych narzędzi do badań przesiewowych rozwoju. Żadne narzędzie nie jest w stanie zdiagnozować autyzmu. Do diagnozy autyzmu konieczne jest raczej połączenie wielu narzędzi.

Oto przykłady narzędzi przesiewowych:

• Kwestionariusze wieku i etapów (ASQ)
• Wywiad diagnostyczny autyzmu - poprawiony (ADI-R)
• Autyzm Diagnostic Observation Schedule (ADOS)
• Autism Spectrum Rating Scale (ASRS)
• Childhood Autism Rating Scale (CARS)
• Wszechstronne zaburzenia rozwojowe Test przesiewowy - etap 3
• Ocena stanu rozwoju przez rodziców (PEDS)
• Skala oceny autyzmu Gilliama
• Narzędzie do badania autyzmu u niemowląt i małych dzieci (STAT )
• Kwestionariusz komunikacji społecznej (SCQ)

Według CDC, nowe wydanie Podręcznika diagnostycznego i statystycznego zaburzeń psychicznych Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego (DSM-5) oferuje również standardowe kryteria pomocne w diagnozowaniu ASD.

Testy genetyczne

Chociaż autyzm jest chorobą genetyczną, testy genetyczne nie mogą diagnozować ani wykrywać autyzmu. Istnieje wiele genów i czynników środowiskowych, które mogą przyczyniać się do ASD.

Niektóre laboratoria mogą testować niektóre biomarkery uważane za wskaźniki ASD. Poszukują najbardziej znanych czynników genetycznych, chociaż stosunkowo niewiele osób znajdzie użyteczne odpowiedzi.

Nietypowy wynik jednego z tych testów genetycznych oznacza, że ​​genetyka prawdopodobnie przyczyniła się do obecności ASD.

Typowy wynik oznacza tylko, że wykluczono konkretny czynnik genetyczny, a przyczyna jest nadal nieznana.

Na wynos

ASD jest powszechne i tak nie jest nie musi być powodem do niepokoju. Osoby z autyzmem mogą się rozwijać i znajdować społeczności, w których mogą uzyskać wsparcie i wspólne doświadczenia.

Jednak wczesne i dokładne diagnozowanie ASD jest ważne, aby umożliwić osobie autystycznej zrozumienie siebie i swoich potrzeb oraz innych (rodziców, nauczycieli itp.) .), aby zrozumieć ich zachowania i odpowiedzieć na nie.

Neuroplastyczność dziecka, czyli zdolność adaptacji w oparciu o nowe doświadczenia, jest największa na wczesnym etapie. Wczesna interwencja może zmniejszyć wyzwania, z którymi może się spotkać Twoje dziecko. Daje im również najlepszą możliwość niezależności.

W razie potrzeby dostosowywanie terapii do indywidualnych potrzeb Twojego dziecka może pomóc mu w prowadzeniu jak najlepszego życia. Zespół specjalistów, nauczycieli, terapeutów, lekarzy i rodziców powinien opracować program dla każdego dziecka z osobna.

Ogólnie rzecz biorąc, im wcześniej dziecko zostanie zdiagnozowane, tym lepsze będą jego długoterminowe perspektywy.

• Rodzicielstwo
• Życie

powiązane historie

• Czy istnieją różne typy autyzmu?
• Kolejne masowe badanie pokazuje, że szczepionka przeciw odrze nie powoduje autyzmu
• Najlepsze blogi na temat autyzmu w 2020 roku
• Zrozumieć autyzm u kobiet
• Co zrobić, jeśli Myślisz, że możesz być w spektrum autyzmu jako dorosły