Samobójstwa i zgony sercowe związane z rozpoznaniem raka prostaty

Nowe badania sugerują, że pierwsze kilka miesięcy po zdiagnozowaniu raka prostaty może być szczególnie niebezpiecznym okresem dla mężczyzn, ale nie z powodu raka.

Historycznie rzecz biorąc, mężczyźni, u których zdiagnozowano raka prostaty, byli Badanie wykazało, że prawie dwa razy większe prawdopodobieństwo samobójstwa i większe prawdopodobieństwo śmierci z przyczyn związanych z sercem wkrótce po rozpoznaniu w porównaniu z mężczyznami w populacji ogólnej.

Zwiększone ryzyko samobójstwa i zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych ” odzwierciedlają tylko wierzchołek góry lodowej niepokoju, zaburzeń nastroju i być może innej choroby psychicznej (lub cierpienia) po rozpoznaniu raka prostaty ”- piszą autorzy.

Na szczęście wcześniejsza diagnoza raka prostaty, dzięki Badanie, które zostało opublikowane w Journal of the National Cancer Institute, mogło spowolnić, a nawet odwrócić te tendencje, zgodnie z badaniem opublikowanym w Journal of the National Cancer Institute.

W badaniu naukowcy z Harvard Medical Szkoła przeanalizowała krajową bazę danych statystyki raka w WH prawie 350 000 mężczyzn, u których w latach 1979-2004 zdiagnozowano raka prostaty, było obserwowanych przez rok po otrzymaniu diagnozy. W okresie obserwacji 148 mężczyzn popełniło samobójstwo, a 6845 zmarło z przyczyn sercowo-naczyniowych, takich jak zawał serca lub udar.

Powiązane linki:

Badacze porównali samobójstwo i wskaźniki zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych w badaniu - które były bardzo niskie w wartościach bezwzględnych - w porównaniu z ogólną populacją mężczyzn w Stanach Zjednoczonych. Wskaźnik samobójstw wśród mężczyzn, u których zdiagnozowano raka prostaty, był o 40% wyższy w roku po rozpoznaniu i 90% wyższy w pierwszych trzech miesiącach niż wśród mężczyzn w tym samym wieku, u których nie rozpoznano raka. do badania.

„Samobójstwo jest stosunkowo rzadkim zjawiskiem wśród pacjentów z rakiem, ale te odkrycia sugerują obecność znacznego cierpienia” - mówi Stephanie Misono, MD, rezydentka otolaryngologii na University of Washington. Dr Misono prowadził podobne badanie dotyczące samobójstw wśród pacjentów z rakiem w 2008 roku, ale nie był zaangażowany w obecne badania.

W międzyczasie wskaźnik zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych był ponad dwukrotnie wyższy wśród mężczyzn w pierwszym miesiącu po rozpoznaniu niż wśród mężczyzn wolnych od raka, chociaż w ciągu całego roku był wyższy tylko o 9%. Wśród mężczyzn z rakiem, który rozprzestrzenił się poza prostatę (rak z przerzutami), śmiertelność w pierwszym miesiącu była ponad trzykrotnie wyższa niż w populacji ogólnej.

Wzrost liczby zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych może być spowodowany psychologicznymi stres wywołany diagnozą, według badania; stresujące wydarzenia życiowe są powiązane z atakami serca i innymi problemami z sercem. Naukowcy zauważają, że za wzrost liczby zgonów z przyczyn sercowo-naczyniowych mogą być również odpowiedzialne niektóre terapie raka prostaty - takie jak operacja -.

Jednak wzrost liczby samobójstw po rozpoznaniu zaobserwowano tylko w latach poprzedzających 1993 r. , przed powszechnym stosowaniem testów PSA, które są w stanie wcześnie wykryć raka prostaty. Naukowcy sugerują, że diagnozy raka prostaty w tak zwanej erze PSA mogły być mniej traumatyczne, ponieważ nowotwory zidentyfikowane przez PSA są bardziej prawdopodobne, że rozwijają się wolno lub są na tyle nieszkodliwe, że nie wymagają natychmiastowego leczenia.

Podobnie, wzrost śmiertelności z przyczyn sercowo-naczyniowych w pierwszym miesiącu po postawieniu diagnozy był znacznie niższy w erze PSA niż przed 1993 r. W rzeczywistości po pierwszym miesiącu śmiertelność wśród pacjentów z rakiem prostaty podczas PSA Według badań era była niższa niż wśród mężczyzn wolnych od raka. Może to wynikać z faktu, że mężczyźni, którzy przechodzą testy PSA, są bardziej świadomi zdrowia, sugerują naukowcy.

Wyniki badania odzwierciedlają wyniki poprzednich badań, w tym badania szwedzkich pacjentów z rakiem prostaty przez ten sam zespół. badaczy. „Istnieją pewne kontrowersje wokół tego, ale myślę, że większość badań zaczyna wykazywać, że samobójstwa mogą być większe u pacjentów z rakiem” - mówi dr Jitender Sareen, profesor psychiatrii na Uniwersytecie Manitoba w Winnipeg.

Autorzy badania twierdzą, że ich odkrycia podkreślają znaczenie wsparcia emocjonalnego i poradnictwa dla osób nowo zdiagnozowanych z jakimkolwiek typem raka. Według badania, mężczyźni, którzy byli w stanie wolnym, w separacji lub rozwiedli się w momencie rozpoznania raka prostaty, byli bardziej narażeni na ryzyko sercowo-naczyniowe i samobójstwo w porównaniu z mężczyznami, którzy pozostawali w związku małżeńskim lub mieszkali z partnerem w momencie rozpoznania. / p>

„Nie ma standardowego podejścia do zapobiegania samobójstwom u pacjentów z rakiem”, mówi dr Misono, „ale gotowość do słuchania i otwartości na temat wpływu diagnozy raka może być ważnym elementem w identyfikacji pacjenci, którzy są w niebezpieczeństwie i mogą być narażeni na zwiększone ryzyko. ”

Jednak skuteczność wsparcia emocjonalnego i społecznego po zdiagnozowaniu raka nie została zbadana. „Próba radzenia sobie ze stresem i wsparcie społeczne może zmniejszyć ryzyko zgonu” - mówi dr Sareen, który badał ryzyko samobójstwa i myśli samobójcze wśród pacjentów z rakiem, ale nie był zaangażowany w obecne badanie. „To ma sens, ale tak naprawdę nikt tego nie zrobił”.

Dr Wayne Kendal, onkolog zajmujący się promieniowaniem i profesor na Uniwersytecie w Ottawie, odradza wyciąganie ostatecznych wniosków z badania. Jak mówi, wyjaśnienia autorów są „spekulatywne”. „Ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że tak naprawdę nie wiemy, co się dzieje w tych danych”.

Naukowcy spojrzeli wstecz na wydarzenia, które już się wydarzyły, podkreśla dr Kendal. Mówi, że w badaniach retrospektywnych trudniej jest kontrolować częste czynniki ryzyka - takie jak dieta - które mogą przyczyniać się zarówno do raka prostaty, jak i problemów z sercem.

Podobnie dr Misono mówi, że klinicyści i badacze mogą trzeba zwracać większą uwagę na typowe czynniki ryzyka raka prostaty i samobójstwa, takie jak depresja, ból i obniżona jakość życia.

„Ten artykuł jest dość interesujący, ale należy go postrzegać jako generujący hipotezy , a nie coś, co pokazuje zdecydowane wnioski ”- mówi dr Kendal. „To rodzi pytania”.