Strategie radzenia sobie z przewlekłym bólem

Walka z przewlekłym bólem pod różnymi kątami pomoże Ci znów poczuć się całością. (ISTOCKPHOTO) W przypadku wielu pacjentów przewlekły ból przejmuje kontrolę nad ich życiem, uniemożliwiając robienie tego, co kochają. To z kolei może pogorszyć ból. Tutaj osoby cierpiące na przewlekły ból i eksperci dzielą się technikami kontrolowania bólu i cieszenia się życiem.

Rozproszenie uwagi faktycznie działa
Boisko piłkarskie nie jest pierwszym miejscem, w którym szukałabyś kobiety cierpiącej na intensywne, wyniszczające, przewlekły ból pleców, ale właśnie tam Jan, 45-letnia mama z Boulder w stanie Kolorado, udała się, aby uciec od bólu. Trenowanie drużyny piłkarskiej jej syna wyrwało ją z siebie i z dala od bólu. „Nie mogłem nawet kopnąć piłki. Mówiłem im, co mają robić, nie będąc w stanie tego zademonstrować ”- mówi Jan.„ Ale to było dla mnie dobre, ponieważ rozpraszało moją uwagę. Chcesz robić różne rzeczy i być aktywnym oraz być z dziećmi, aby się rozpraszać ”.

Utrzymanie małżeństwa w zdrowiu, gdy cierpisz

Pacjenci dzielą się swoimi zmaganiami i sukcesami związanymi z pozostaniem zamknij Czytaj więcejWięcej informacji o radzeniu sobie z przewlekłym bólem

Janowa strategia radzenia sobie z bólem nawiązuje do teorii kontroli bólu, idei, według której stymulowanie pozytywnych emocji i myśli może faktycznie powstrzymać sygnały bólu przed dotarciem do mózgu. Jak wyjaśnia psycholog z Duke University dr Francis Keefe: `` Jeśli ktoś ma wnuki na kolanach, a oni są po prostu całkowicie zajęci swoimi wnukami, aktywuje to ośrodki myślowe i ośrodki czuciowe w mózgu, które z kolei mogą aktywować ścieżki neuronowe. wzdłuż rdzenia kręgowego. Możesz zamknąć bramę w rdzeniu kręgowym i faktycznie zahamować przekazywanie sygnałów bólowych do mózgu ”.

Skoncentruj się na czynnościach, które lubisz robić.
Innym podejściem jest ustawienie małych, ale ważne cele, mówi dr Gabriel Tan, psycholog bólu w Centrum Medycznym ds. Weteranów im. Michaela E. DeBakey w Houston. Jeden z pacjentów Tana z silnym bólem pleców znalazł pewną ulgę po operacji i lekach, ale pozostały ból nadal był potęgowany przez jego niezdolność do robienia rzeczy, które lubił robić.

„Zapytałem go„ Co byś zrobił naprawdę lubisz robić? Powiedział, że bardzo chciałby znowu uprawiać ogródek. Tan i jego pacjent zaczęli dążyć do tego celu, stosując technikę zwaną regeneracją - delikatne, stopniowe podejście, które obejmowało ćwiczenie ruchów potrzebnych do pracy w ogrodzie (takich jak krótkie przysiady i zginanie w talii), które nie utrzymywały się poza granicami tolerowanego bólu.

„W końcu był w stanie uprawiać ogródek przez pięć minut, potem przez 10” - mówi Tan. „Teraz może się odprężyć i schylić, i faktycznie zgłasza, że ​​jego natężenie bólu zmniejszyło się”.

Następna strona: Znajdź czas dla siebie Znajdź czas dla siebie
Praca nad zabawą często nie jest wysoki priorytet dla osób z przewlekłym bólem. Ale to taktyczny błąd, mówi Keefe, który uczy umiejętności radzenia sobie z chronicznym bólem. Keefe odkrywa, że ​​pacjenci z bólem często eliminują przyjemne rzeczy, redukują swoje życie do nudnych obowiązków i akceptują niewiele rzeczy, które mogą rozpraszać.

„Dlatego uczymy ich wyznaczać cele związane z wykonywaniem przyjemnych czynności” - mówi Keefe. „Badania wydają się wskazywać, szczególnie w przypadku efektów poprawiających nastrój, że nie jest to tak bardzo ważna czynność, jak wyprawa do Disney World czy coś w tym rodzaju, ale gromadzenie drobnych rzeczy, które dają poczucie przyjemności i mistrzostwa”.

61-letnia Phyllis Talarico z Yorba Linda w Kalifornii, która ma fibromialgię, nauczyła się skupiać na małych rzeczach, które uwielbia robić.

„Jestem ogrodnikiem, kocham kwiaty i mieć wnuczkę ”- mówi Talarico. „Bawię się z nią lub robimy takie rzeczy, jak wspólne czytanie”.

Dotrzyj do otaczających Cię osób
Osoby, które żyją z przewlekłym bólem, również mogą paść ofiarą izolacji osobistej. 39-letnia Amanda z Manchesteru w stanie Nowy Jork stara się wyciągnąć rękę, gdy ma ostry atak migreny. „Po prostu znajdę kogoś, kto posłucha cię przez kilka minut”, mówi, „możesz poczuć ulgę”.

Amanda uczęszcza do grupy wsparcia od bólu głowy i uważa, że ​​ratuje to życie. „To było dla mnie ogromne wsparcie i myślę, że także dla innych osób w grupie” - wyjaśnia. „To tylko ktoś, kto przyznaje, że to, co czujesz, jest normalne. Po prostu dobrze jest być zaakceptowanym ”.